».»'»:i':M'i!i

»,»,». '.»,i,r:»,*

VENDU EN a822 ^'^^^

. V - C

1 4 v^.

SYSTEMA MYCOLOGICUM,

81 STBNS

FUIVGORUM

ORDINES, GENERAet SPECIES,

HUC USOUE COGNITAS^ '" ^*^T

wew \mm

QUAS

AD NORMAM METHCDI NATURALIS

DETERMlSf AVIT 5 DISPQSUIT ATQUE DESCRirSlT

ELIAS FRIES,

PROFESSOR ACADEMIAE LUNDENSIS ,

REG. ACAD. SCIENT. HOLMIENS., REG. ACAD. AGRICULT.

HOLM., SOCIET. PHTSIOGH. LUND., SOC. SCIENT. ET H-

TER. ELEG. GOTHOBURG. ETC. —■ ACAD. LEOP. CAROL.

NATUR. CURIOS., SOC NATUR. CURIOS. BEROL., LIP-

SIENS., SOCIET. BOTAN. RATISB., SOC. SCIENT.

ET AGR. LILLENS., LINNEAN. NORRMANN. ETC.

ETC. MEMBRUM.

VOLUMEN ni. ET ULTIMUM.

/^ ' '

5/

.^y i

GRYPHLSWALDAE ,

SUMTIBUS ERNESTI MAUJRITir.

MDCCCXXIX.

s

li^i

+^ 6^K(pa"5

%Lflnni^A«r7'

RETJRDATJE EDITIONISRATIO.

Jrrodit tandem Systejuatis mycologici conti- nuatio diutius retardatay quam et ipse opta- VI et operis nostri Fautores cohortati sunt. At considei^nt velini quantis di^cultatihus ^ si mente fingi possint , Mycologo luctuandum sit^ qui non epJiemeram rerum duhiarum com-

!

^pilationem , sed omnihus novo scrutinio suh~

jectis perennem magis commentarium eniti

studet. Fungi enim et praecipue Gasteromy-

cetes nequaquaniy ut ceterae plantae eoc hortis

r^ vivis et siccis, determinari possunt, sed in

J^ silvarum et montium latehris et penetralihus ,

I investigandi sunt. Nec ut aliae plantae de-

■- finito loco et tempore quovis anno leguntur^

sed maocime sporadici et meteorici saepe non

nisi post plures annos iterum reperiuntur et

nihilo tamen minus necesse fuit, ut sins^ula

Yl

specieS) non tantum iteratis vicihus , sed per totam evolutionis seriem ohservaretur ^ donec saltim de hisy ui de pldntis perfectiorihuSj certa vegetationis et morpJioseos potius hi- storia^ quam theoria^ proposita esset, Favor indulgensy quo priora voluminti excepta sunt, non ad temerariam festinationem , sed ad ac- curatius examen harum memorahilium stir- pium me excitavit. Historice quidem et eo?- terna facie plurimae species descriptae jam ante decennium mihi cognitae erant^ tamen vix a secundi voluminis editione sex annorum studium continuum ad historiam genuinam plene exponendam suffecit. Si denique ad le~ viora et singularia tantum attendamus^ quam parum valeut , v. c. notissimi et vulgatissimi generis Lycoperdiy species earumque, characte- res hactenus propositiP Si hoc tempus m ali-' is plantarum familiis descrihendis consum- tum fuissety non majoj^a tantum volumina fa- cile conscripsissem , sed forsan et major laus mihi redundassct ; at coeptum^ licet ingratum, premii minoris causa deserere noluij, sperans fore ut^ ahsoluto de Gasteroniycetihus tractaiuy non sy~ stematicae tantum eorumdescriptioniet dispcsi-

VII

tiomy sedvegetationi etiam et morphosiy praeci- pue Myjcogastriam, intota re herharia pacnein- auditae j novum et clarius affulgeret lumen. Resiantadhuc Cryptomycetes, sive Hyphomyce- tes et Coniomycetes, classes in unam melius con- jungendae^ quae certe minoris amhitus etponderis suntf quamvulgo creditur ipseque in operis limi- ne assumsi. Quamplurima eorum genera, ex meis ohsej^vationibus ^ status tantum sunt per- fectiorum fungorum elementares ahortivi aut thalUni steriles, Oninium. specierum Hypo- dermiorumy quae sunt quasi Variolariae plan- tarum perfectiorum^ Pliyllejiacearum, cum Isi- diis in Lichenihus comparcmdarum , aliorum- que generum a matrice tantum pendentium^ singularis descriptio et denominatio mortali- uni diligentiam et hominum memoriam fru*^ strantur. Equidem methodo physiolngico - pa- thologica in his tractandis scientiae verum finem magis respici et promoveri crediderim. Licet autem, ut ingenue profiteary mea Imrum plantarum cognitio adhuc aurora tantum in- radiata sit , praesentihus enim perfectiorihus fungis majorem his semper dicavi attentionem, ; altera tamen hujus voluminis sectio , certas

vni

tantum et maxime conspicuas horum spe- cies enumeranS) hrevi seguetur, ut votis tam emtorum^ quam redemtoris^ opus absolutum optantiumy satisfaciam. Cum insuper jam escsteni Species Hyphomycetum et Gy^ mnomycetum (Ji, e, Coniomyceturn) ^ a Cel. Ijinh nuperius summa diligentia editae^ novum opus eadem specialissima repetens^ intra tam hreve temporis spatium superfluum videtur. Ad eorum historiam tam familiarem ^ quam reliquarum classium^ mihi reddendam^ requi- ritur adhuc unum alterumve lustrum^ ad quod tempus, si fata tulerint^ plenior hstoria diffe-

renda est,

Daham Lundae (in Suecia meridionali)

d. 24. Decemh. 1828.

GASTEROm CETES GENUINI

SEU

TRICHOSPERm.

Lycoperdon. Ltnn^ et Linnaeanis (maxima pars, additis Clathri» et Mucoribus quibusdam.) — Dermatocarpi Trichospermi etc Pers. sxjn, p, XT' — XVII» Gasteromjci, ser. I, 2. Link\ diss. 1. in Berl. 3Iag. f, Naturf, Freimd, 1809.;?. 24-32! (exclus. Calicio, Trichodermaceis et Mucorim's) — Gastero- mjci 3Iycetoidei. LinTi, diss. 2. l, c, I8l5 (ex maxinia parte) Gasteromyci. Nees Syst. p, 92 — 138 ( ex maxima parte )» — Gast. Trichospermi» S. 31. I. p. XLIX.

\jJiiAR. Peridium (li. e. uterus receptaculum con- stituens genuinum, contiguum, passim duplex, ad- nltum dehiscens et sporidia copiosa^ nuda^ pnlve" rulenla effundens. Sporidia majuscula, subglobosa, in centro coacervata , laxaj, floccis plus miiius eflio^u- ratis intertexta aut discreta. — Contextus subvesi- culosus. — Gleha peridio inchisa ante maUtritatem sporidiorum pulposa^ saepe toitts Fungus junior muci" laginosvs.

ABERRATIONES. Genera duo subterranea non sponte deliiscunt. — In Batarrea , quae e ve- getatione genus Pliallodeum, receptaculum adest dis- cretum. In paucis flocci in peridium interius trans- formantur; in inlimis subinde aboriimtur^ quae vero aberratio rara nec magis essentialis , quam v. c. pe- talorum defectus in ordine 1. genere perfectiorum plantarum; ceterum corollato.

AFFINITAS. Ordo inter Gasteromycetes cen- tralis, eximie naturalis^ sporidiis copiosis laxis cen- P. m. Sect. 1. A

2 GASTEROMYCETES.

Ifalibus maxime pulvemlentis et peridio contio^uo genuino facile distinctus. Abit vero in duos subor- dines, ut fructificatione simillimoS;, ita vegetatione ^iversissimos 5 quare separatim tractandi sunt. Ex toc ordine prorsus excludendum est Calicmm, tota vegetatione Lichenum — nec Caliciorum excipu- lum cum peridio affinitatem habet ; alia insuper spo- ridiorum evolutio. Miicorini recedunt tam vegeta- tionC;, quam peridii geuuini contexti defectu. — Pe- risporii et Angiogastres sporidiis haud pulveraceis, Trichodermaceif quibus et Asterophoram, et Onyge- nam adnumero, peridio imperfecto facile dignoscun- tur. Cum aliis confundi nequeunt Tricliospermi.

HISTORIA. Ordo valde insignis, summa at- tentione dignuS; sed, ut admodiim mutabilis^ sedulo •observandus. Ab omnibus quidem Auctoribus est receptus, sed quoad limites plus minus extensus. Jam a ^liclielio {JPungor. distrih. IT^.) stabilitiis plu- rimisque «ximiis generibus ornatus , mox sub pro- teo genere Lycoperdi confusus. Oenera^ a variis sensim restituta, bene stiabiiivit Persoon. Jam ni- mia, praefiscini;, proposita sunt. Vix majoris digni- tatis sunt, quam tribus in aliis generibus v. c. Aga-^ rico, Utpote specierum cognitionem iacilitantia bmnia, quodammodo limitabilia, servavi. Species haud numerosae, saepe subtiiiter nimis distinctae; difficiliores limitatu, cum magis sporadici sint, cer- lisque regionibus privi^ quam alii fungi. Interea varia genera boc respectu insigniter opposita v. C ijreaster et Lycoperdon, Trichia et Physarum, Sjti- onymiam^ pro more, et morpKosin singuli generis plenius exponere studui. Elementum historicum apud me praecellens , ita ut synonymon 1. speciem dubiam lubentius illustrem, quam novam inseram. ' — Historia yegetationis singuii subordinis separa- tim tractanda est; in genfve tantum observem, omnes huc pertinentes Fungos superficiales esse et libere evolutos, qnare et in remotis terris eidem typi redeunt. Varios tameu privos etiam re|^iones

TRIOHOSPERMI 3

tropicae, immo Americae boreales, jam submxni- stravernnt.

DIVIDITUR e ve^etafione in dnos snbordines:

I. TRICIiOGASTRES {s, Li/coperdinet). Pri- . mitiis carnoso- indnrati.

II. MYXOGASTRES. Primitns mucilaginosi.

CRITICA. Si major vis vegetationi, qnam fructificationi tribnatnr, hi subordines ut antonomi considerandi snnt (Conf. Schrad. nov, gen. pl. prae" j/ ■fat. p. VI, VII); et quidem tum Tricliodermacei Trichogastribus etiam adnnmerandi. Exstant vero evidentes transitus. Peridiola Pohjsacci simt Myxo- gastres, peridium commune Trichogaster. Mitremy' res integumento gelatinoso- mucilaoinoso, Lycogala peridio primitus evoluto obducitur. Et in fructificatio- ne Lycogalactis et Tulostomatis , aut potius Lycoperdi Brasiliensis ne levissima quidem diiferentia. Tutius igitur visum est, fortiores rationes Systema carpo- logicum suadentes hoc saltim loco sequi.

Subordo 1. TRICHOGASTRES.

Gasterom. ser. 2. Liiikdiss. 1. l. c. Lycoperdinei. S. M. l,p. XL, — Gemis Lycoperdon Bull, Ctuimp. /

CHAR. Primitus carnosi, indurati.

TEGETATIO. Plurimomm funo^orum more oritur e mycelio distincto , cnjus flocci in tubercula rotundata et solida primitus, intusque similiaria, coeunt. Ex hoc mycelio radiculae, in subterraneis tantum desideratae , et cortex peridii exterior quo- que formatur. Gleba interior dein mollior fit et subpulposa, demumque in sporidia exsiccando fati- scit. Flocci e peridio enascuntur. Cortex exterior 1. si malles peridinm exterius, tantiim in Cenococco, floccis quoque destituto, deficit. — Sporidiorum co- lor cum vegetatione intime connexus est. Genera semper subterranea v. c. Elaphomyces , Cenococcum ' sporidia atra ; primitus subterranea , dein emersa, qualia plurima^ywsca,- Hbere in luce evoluta, Vt c.

A m

i TRICHOeASTRES

Podaxtdei, Ltfceperdon , Ttihstoma^ laetiiis colorata enituntiir. Quo dilutiora sporidia, eo tenuiora pe- ridia et versa vice.

PATRIA, locus, tempus , duratio. lie^iones calidiores , magis quam Irigidas , incoiimt. Ex pe-« regrinis terris genera omnino propria adsunt. Fere omnes lerrestres, immo multi subterranei sunt^ piurimi arenarii. Vigent praecipue aestate in se- rum autmmium ; muito tardius , quam Myxogastres. Miilti plures menses, praecipue sporidiis obscuris distincti, ad |}erfectam cvolutionem requirunt, Diu insuper et saepius in sequens ver exsiccati persistunt,

VIRES et USUS. Noxiis fungis a Clusio Ye- teribusque adnumerantur , sed venenum quoddani jcerte repertum non est. bifusum insipidum ex Ber-' §20, amarum ex Berijne. Contra species carnosas, Marsiglio teste , frixas et in tesselas incisas cum sale et oleo Itali in cibum recipiunt. Ipse Elaplwmyces, odore nauseoso pollens/ a suibus aliisque animalibus avide devoratur. Ferimt quidem pulverem sporidio- riim ocuiis nocere, at hoc tantum meclianice, uc alia quaevis corpora peregrina oculis intrusa* ■ — ■ Eximia vero specierum capillitio compacto vis ex- siccans;, sangninem sistens , olim celebratissima , re* centiori saeculo comprobata. Agit obturando vasa laesa, Orientales Europae gentes sporidiorum pul- vere in Diarrhoea Boum utuntur. In tinctoriis Boccone aliique Itali Sclerodermeorimi usum memo- rant ; e capillitio compacto fomes paratur.

SY^^OPSIS generum e peridio et capillitio prae- cipue distinctorum :

^ Receptaculo a peridio discrefo. -*- Genus ab^ norrne , vegetatione Phalli.

H, BATARIIEA. Beceptaculum e volva prona- scens, stipitatum, pileatimi, supeme villoso-pul- verulenlum.

** Receptaculo uullo di«creto.

TRICHOGASTRES 5

1. LYCOPERDEI, capiUitio effuso, peridio adaato,

sporidiis discretis. Centrum,

2. GEASTER. Peridium duplex; exterius discre- tuin, persistens radiis stellatis expaasis deliiscens.

3. BOVISTA. Peridium papyraceimi, cortice dis- creto secedente, intus totum fertile. Capilli- tium aequale.

4. LYCOPERDON. Peridium membranaceum, cor-

tice adnato , subpersistente , intus basi fomenta- ria steriii. Capilliliiun inaequaie.

5. TULOSTOMA. Peridiimi papyraceum, cor- tice secedente^ a stipile discreinm! Capillitium inaequale.

U. SCLERODERMEl, capillitio ceHuloso, spo- ridiis conglomeratis. Peridium induratum. Transitus ad Tuberaccos.

6. SCLERODERMA. Peridium innato - c^rtica-

tmn , intus celiulosum, Sporidiorum oiomeruli minuti, nudi,

7« POLYSACCUM. Peridium commune, midum intus ceiiulosimi. Sporidiorum glomeruii pe- ridiolis difformibus cincti.

8* HYPERRHIZA. Peridium nudum, intus an- giolis contortis, sporidiis refertis.

9. ELAPHOMYCES. Peridium verrucoso - corti-

catum , sponte non deliiscens^ intus venis in lo- ciila divisum.

IIL PODAXIDEI, capiUitio laxo^, colnmeliae centraii adnato. Radius ad Trichodermaceos,

10. CAUL0GL0SSU3I. Peridiumcnm stipitecon- tiguum , ad iatera iacero - dehiscens. Coiumeila floccosa.

11. PODAXON. Peridium discretum, basi de- liiscens. Stylidium demum denudatum..

Onij^ena vide Trichodermaceos.

5^ TmCHOGASTRES

IV. CENOCOCCEI, capilKtio nullo, sporicliis primo conglutinatis. Radius ad Perisporios»

12. MITREMYCES. Peridium calyptraUim, du- plex, ore squamis coloratis clauso. Flocci nuUi.

13. CENOCOCCUM. Peridium corneum, simplex, sponte non dehiscens. Flocci nulli,

*** Genera milii ignota:

a. Diploderma, Pewdium duplex , exterius lignescens , interius discretum papyraceum. Vide inter n, 2 — 3.

b« ..,,.». , Peridium cjathiforme^ intus cellnlosum ? — Kidc inter 7, 10.

c# Peridium basi dehiscens, Flocci nulli. Kide intev

12 et 13,

CRITICA. Principcm locum Lycoperdineis, utpote Tricho^astrium centro, trihui; licet Sclero-' dermei quoad fructificationem magis compositi sint, simulque ad Ang^iogastres transitum efficiant — Po- daxidei Lycoperdineis , Cenococcei Sclerodermeis praecipue affines sunt. Sporidiorum color, «tpote e loco pendens, generibus distinguendis in lioc sub- ordiue minus essentialis, quam in sequente.

I. BATARREA Pers.

Perg, sijn, p, 129. Nees Sysi, p. 249. Fries Si/st, orh^ veg^ I» p, 128. Dendromyces. Libasch,

CHAR. Peridium e membrana duplici, gela- tina distenta, compositum, volvaeforme, lobato-de- hiscens ; discretiim a receptaculo pronascente , sti- pitato, pileato, superne villoso-pulverulento, peri- dii membrana interiori disrupta calyptrato. Peri" dium mbterraneum radicatmn,

Obs. Genus mirabile, fructificatione quidem hujus ordinis , at vegetatione f ere Phalli ( hinc iu Systemate e vegetatione genus Phallodeum). Rece- dit vero a Phallo morphosi subterranea et stipite strigoso flbroso. His notis ad hunc ordinem de- fiectit nec desunt aualogiae evidentes. Geastres sub-

BATAKREA t

terranel, y. c. G, coli/ormis, in Lac aetate primi- tiva Batarreae simillimi sunt ; eorum peridium ex- terius duplici constat membrana, strato intermedio subgelatinoso aut lactis coagulati substantia et foe- tido, ut in Phallis et ClatJiris y cum quibus species citata analoga est. Ulterioris morphoseos diversi- tates non parum pendere videntur a peridio Gea- stris emergente, dum Batarreae semper in terra ma- net, quo interior massa co^itur ad terrae superfi- ciem pronasci ibidemque liberata formam pileatam, summam in singula fungorum serie, assumit. Con- ferenda porro Podaxouis species, (^Lijcoperdon axa- lum Bos. itideni volvatum et calyptratum, rece- ptaculo centrali) insuper Tulostoma, in quo vidi pe- ridii corticem exteriorem basi volvae instar resi- duum. Non itaque desunt rationes genus inter Ly- coperdeos , cum quibus autoptae conjunxerunt , ser- vandi. Optime vero Persoon genere distinxit ; ju- stissime dicavit memoriae BATARRAE, qui so- lus in saeculo mycologiae maxime tenebroso (1730 — 1780) cum Schaifero de fungis ex autopsia scripsit,

1, B, PJialloides , stipite aequali, sporidiis fuscis.

Ljcoperd. Phalloide.s. Dicls, crypt^ Brtt, 1, p, 24» Woodw^ in Act, Angl. 74. p. 423. #. 26. Smith. Spic, BoU 1. p, 11. t, 12. Sowerb. Fimg, i, 390. Batar, Phalh Pers, stjn, p^ 129. f. 3. /. 1, Ncet, l, c. f. 257»

5, Yolva ovata, bicorticata albida, mucilagine repleta, sub terra ad unc. 7—8 recondita. Stipes altitudine circiter pedali cortice, lacerato - strigosOj^cy- lindricus, rectus, carnosus, mucilagine repletus, primo brevis, postea mira vi et celeritate sursum elonga- tur. *^^ Smith.) „Pileus campanulatus, inferne glaber, laevis , superne tectus strato pulveris crassi fusci> qui portione volvae disruptae quasi calyptra uperitur.^* DicAs» — In aggeribus aretwsis Angliae, ( v. ic. )

2. B. Steveniiy stipite ventricoso sporidiis luteo- brunneis.

Deuilromyces StevQiiii. Lihoschilz. 3Tonogr^ Wien, I8l4. jT. J,2.

S GEASTEH

Peridium in terra latens non clescripttim , sed de genere non dubitamus. ,, Stipes 14 unc. longus, 4- Unc. crassus, ventricosus, tota superficie Squamis obtectus uric. 1. longis, lin, 1 — 3 latis, quae corticem offerunt laceratam, interne cavus, fibris nitidissimis sericeis diaphanis per totam lon- gitudinem stipitis parallele positis, in medio autem cavitatis ex tis fimiculus, qui medullam format, quae fibras in pileum et corticem emittit; desumto oortice (squamis) strata -^ lin. fere crassa ex fibris albidis longitudinaliter decurrentibus partem ligno- sam obtegunt, quam lineam crassam, subspongio- sam, flavescentem observavi. Pileus subplanus, me- dioelevatus, coriaceus, tenuis, vix spongiosus, in- fierius albus laevis , superne cellularis paleaceus, luteo - brunneus, pulveraceus, sporidiis copiosissimis, sub microscopio diapbanis. '^ Libosch. l. c, In are" nosis ad TFol^am^ Steven. (v. ic.)

Obs. 1. Boieti speeies singularis, Vall, Rtm. Reis. 2, p, 744. t. Jir, f. 3. (ubi ^garicm radiasus dicitur) sui procul dubio generis fung-us, ex stipite similUmus Batarreae^ sed potiu5 .^^cro^* analogon. ,,Stipes longissimus, a^* t .^» arena latens, scariosus, substantiae spongiosae tenerae. Pilei discus tenais, pla- nus, subtus lamellis plane destitutus, quae margine enascuntur et radii instar sparguntur^ in sicco nigrae, quum reUqua substantia eiaerascenti-albida. *' Jn^inetis salulosis. ai Irtim. {y^ ic.)

Ob». 2. VaiUantius in Bot. par. p. 123. n. 15. ample d&- Bcribit Ljcoperdon adeo paradoxum, ut id determinare nemo sit conatus. At eTidentissime est status primQraialis — ^A«/^ «mpwdJci.

BL GEASTEIl. Mich.

JHicK ^en^ php. 220. Pers. disp. p. 6. Link. diss. 1. p, S2. Nees Syst, p. 138. Fries Syst, orb. veg. 1. p. 138. .' Chev^ par. p. ,358. Lycop. Geastres. Scop. Car. IJ. p. 489. L. stellata. Jf^oodw. in Linn. Transact, II. p, 32 — 62 / My- riostoma Plecostoma etc» Desv, (Sterrebeckia Liak, ». Acti- nodermium Nees.}

GEASTER 9

CHAR. Peridium duplex, iitriimqne persi- stens ; exteriiis corticatum , stellatim fissum, discre- tum ab interiori papyraceo, apice dehiscente. Ca- pillitium laxum, peridio xmdique adnatum, spori- diis inspersis (subpedicellatis). Radiculosi ^ sessiles, sed peridium interitis subinde pedicellaium,

MORPHOSIS. Nemata subterranea coeunt in capitulum globosum 1. ovatum, clausum (saepe per longum tempus v. c. G, coliformis per quatuor men- ses Tf^oodw,), saepius profunde in terra demersum peridium exterius interius ut vitellum in ovo inclu- dit, emersum et maturum in lacinias plus minus regulares et profundas illico iinditur. Hoc peridium exterius duplici, immo triplici, strato componitur; extimo coYticcdi Jilainentoso (v. c. inspeciebus ostiolo effigurato) aut crustaceo rigido (v. c.inspeciebus ostiolo rimoso, G. mammoso etc); cui impositum est stra- tum sal discretum, diversae texturae, primitus mol lius ( immo subgelatinosum ) dein subceraceum , in radiis expansis hymenium referens, at in variis va- rium; intra hoc insuper subinde adest membrana peridium interius cingens v. c. in 6r. colijormi, mam'-^ moso, (ex Woodvr.), duplicato, rudimenta saltim in G. umbilicato et reticulum in G. hijgrometrico, Quibus contingit plures species a primis staminibus observare, harum morphosin utinam sedulo obser- ventl — A strati interioris indole radii et pluri- mae pendent difPerentiae. Subinde dehiscit, unde pe- ridium exterius duplicatum (Gr. jornicatus ) ; passim crassum, mollius, siccitate (rimoso-incisimi v. c. G. hy^ometricus) contrahitur, unde radii inflectun- tur I ; saepe admodum tenue contiguum persistens (tum radii explanati ) . aut secedens, radiis reflexis, In Jiujus indole posita est ratio singularis vis hi/grO" metricae radiorum,. in variis variae. Peridii inte, rioris morphosis in genere cum reliquorum Lyco- perdeorum, praecipue Bovistae et Tulostomatis con- venire videtur , at magis varia est ; immo Micheli etiam primitus intus cellulosum ut Scleroderma de«

10 GEASTER

scribit et pingit ( t. 100. f. E ) ; matarnm intus to- tum solutiim est. Sporidia pedicello instructa aut destituta ; demum semper liberata, laxa ; colore fusco purpurascente-fusco, umbrinOj fusco - rufescente aut brunneo, sed in diversis speciebus constanti et cum peridiorum indole conjuncto. At evidentius os cunv nac connexum est et vegetatione plus minus emersa. In speciebus peridio exteriori tenuiori demumque maxime superficiaiibuS;» contextus peridii interioris (saepe pedicellati) iloccosus in iimbrias determinate solvitur; peridio exteriori crassiori. ipsisque minus emersis, contextus rudior ore lacero glabro delii- scit e. s. p. — Cfr. JVoodw, 1. c, plura observanda restant. Feridium exterius volvam forsan, non au- tem stroma dicere lieet.

AFFIKITAS. Genus primarium> evidentissi- mum; numquam contigua series generum proxime sequentium peregrinis intermixtis rumpenda est. Analogia tantum adest cum Sphaeroholo ^ Mitremijce et immo G. colijormis cum Clathro, ,

HISTORIA. Sententiam primorum invento- rum [SterhecJc, Seger)^ Geastres hominum esse pro- totypos facile licet mittentes , inter maxime memo- rabiles fungos eximium eis numerum tribuimus. At tam vegetatio , quam specierum limitatio imper- fecte cognita. Cujus rationes sunt vita primitus subterranea , tarda, subserotina; coloris et staturae mutationes , ad quas vulgo nimis attenditur et prae- cipue proventus sporadieus. Geastres enim, contra fungorum morem, ad eas pertinent plantas, qnae, OrcMdearum y Pedicularium etc. instar, multis locis prorsus desideratae^ alibi speciebus diversis coacer- vatae et praecipue privis locis privas enituntur for- mas. (Lycoperdoium contra species paucae, indi- viduis vero innumeris iibique obviae.) A tropicis Americae! irriguae in alpes adscendunt boreales, in- termediis vero locis v. c. in maxima parte Sueciae meridionalis desiderantur. Deligere videntur sokim laxum (desideratum locis Sueciae indicatis) et clima

GEASTER 11

campestri-marltimmn, aere immiclitate scatente; l)inc in Anglia simm centrum haljere videntur ; sal- tlin omnes typi ibi obvii et G. coliforinis ei privus. (Quinqne species principes pinxit Sowerbij.) Dif- ferentiae fundamentales in diversa vegetatione , pe- ridio exteriori etc. latent ; optimos characteres otfe- runt os, sporidia, fere et pedicellus peridii interio- ris, qui tamen sectiones saltim offerre non debet, Qiiinque species detectae a Reijgero, Bocconi, Doodjjj liayo, et Plumiero^ quando Michelius genus (a /t^ et dorrjQ, non Geastrum ex Mich. ) pro^josuit ciim <]ulaque speciebus, omnihtts novis^ sed 4 et 5 varie- tates sunt. — Sequentes Botanici , ne ad inteiL- ffendimi quidem Micheliimi apti, sed ad inemenda- bilem emendandum paratissimi , non tantum genus reiecerunt, veriim omnes species coacervarunt, unde huc usque mirabilis synonymorum et specierum confusio. Non defiLcrunt quidem viri hujus confu- fiionis vitia perspicientes (^Hudson^ Schafer^ Batsch, Scopoli , Schreher , Bryant *) ; primi vero Schmidel et JVoodivard plane exposuerunt. Genus primus re- stituit Ehrhart ( Beytr. III, p. 168. ) Hos praecipue seciitus Persoon minus certus fiiisse videtur de suis spetiebus, quare et ob synonymiam inopem aegre hurc classicum Auctorem extricare potui. Idea specierum indolis e paiicis visis accepta, exemplaria undique coliigere et herbaria Instrare studui. — Ex ostioli effiguratione quattuor oriuntur sectiones, sed et G. coliformem, ob singiilarem ostiolorum co- plam , ut peculiarem sectionem proposui , cum aliis peculiare genus; licet conformatione ostiolorum et affinitate naturali Gr limhato proximum sit. Quare qua- tuor recentiora genera conjungam, e morphosi patet.

*} Hujus dissertationem .^^AnTlistoricalAccmtnt of two Lycoper-^ dons ^^ Norwich , (sine anno) videre non licuit , quare iutra pareuthesin fide "VVoodwardii tantum citavi. E diaguosibus. vero palam est L, stellatum Br. species osfiolo effigurato, cor- tice peridii exterioris filamentoso, L, steUatum species ostiolo rimoso crustaceo cortice complecti» — Nec adest Mijlii dis- sertatio iu Hamb. Magaz. V.

12 GEASTER

"* OscuJis plvrimis, ciliatis. Myriostoma, Desv-

!• Gr, coJiformis , peridf o exteriori multifido patente,

interiori multistipitato J , oscuKs pluribus ciiia-

tis x^ribroso.

Fungns coli instar perfairatfis, cmn TolTa stellata. Dood, in Raji Mist. 3» p. 20 — Dill, in Raji syn. 3. p. 27, excl^ syn. L. co» liforme, Dicls, Crypt, Brit. l , p. 24. t. 3« /, 4. JVither^ arr. — 'FFoodw^ /♦ c, p, 59 / Sowerh^ Fmig. *, 313, Ge- aster, JPm, *^«^ p, 131,

Maxime singularis, pediceDis et ostiolis pluri- mis quasi compositus^ intus tamen non loculosus* Peridium interius in majoribus eximie depressum, in minoribus spliaericimi (subfuscum DicTcs. albidum Woodw.^, pellicula tenui indutimi. Oscula priini- tus papillaeformia ; dein parum elevata, ciliis te- nellis ciliata, tot quot pedicelli breves approximati, (compressi, lignosi DicJis.) Peridium exterius clau- sum, profunde primitus defossum, subglobosum , sor- dide aibum, rugosum et squamosum; strato medio lactis coagulati substantiaj, foetido. In Norjolk et SuJJoJJc AngJiae, Junior medio Augusti, maitirm exe^ unie Novembri, (v. ic.)

* * Ore pectinato - siriato ( plicato - sulcato ),

eJongatOf conico^ Geastr. ore coronato. Mich^

— Plecostoma. Desvaux.

2. 6r, fornicatu^ i. peridio exteriori cortice debi-

scente subquadrifido formicato^ interiori pedicel-

latcj ore cOnico striato.

AntLropomorphus , Heri^ Fung. Seger EpTi, Nat, Cttr. 1, 2.

obs. 55, absurde) F. monstrosae etc. Reyger l, c, 4. ohs. 90.

Geaster Tolvae radiis et operculo eleTatis, TFatson Phil^

Transact. XLIII. p, 234. t, 2. /. 11. 12. F. — turricu-

iam foruicatam referens, BlacJcst, Spec, Bot^ p. 24, t. 2.

Buxt. Cent, 5. t, 28. /. l^ 2. Geasteroides. Batt^ Fung^

p. 74, t. 39. /. 1 — 4. Lyc. fornicatum. Stids. Angl. 2,

p. 644. Troodw, l. c.p. 61. Bryant. f. l5. Sowerh, f.l98.

L, coronatum. Schae^, t, 183. I,. fenestrat, Batsch, f, 168,

L. Tolvam reflectens, ore pectinato. ScJimid, ic^ t. 37. (ma^

jor et minoB'). Geastr, quadrifidum, Dec, fr^ 2. p. 267,

Nees Syst. f, 128.

p, multifidus. Schmid T, c,f. 11—14. (0. multif. a Pers^

disp^ p, 6. G, peetiaatum, Siptt p^ 1 33 ?

GEASTER 13

Cortex exterior peridii stellati in hac specie manet terrae adpressns et inde duplicatnm qnasi iit lioc externum peridium ntroque strato dehiscente, qnornm interins in lacinias 4 — 5, rarins plitres, snbaequales incisum, mox revolntum fornicatnm fit et apicibns exteriori tantum adfixum demumqne secedens omnino liberum. In hoc statu, absque tu- nica exteriori, in herbariis plernmque occnrrit, se- quentinm simile, at pagina exteriori glabrata de- corticata mox distinctnm, Peridinm interins exte- riori stipiteqne sufFnltnm elevatnm, globoso-acumi— natum vel etiam basi attenuatum , magnitudine et statura varium ; ore semper prominente conico - cy- lindrico , ciliato , minns sulcato , quam sequentiimi, „Color recentis plantae albus, siccus fiiscescens '* Woodw., mihi peridio fnscOy radiis pallidis plerum— que obvium. Sporidia fusca, haud pedicellata, Ad terram supra folia pinea etc. autitmno. (v. s)

Obs. Laciniarum numero peridii exterioris hand nimis fiden- dum ; quaternarius quidem in hoc normalis ; at major etiam occur- rit in quibusdam, cum qnibus satis convenit G. pecHnaium P,, quod contra accur. Schmidel ab hoc distinguere non ausus sum. Vide- tur Cel, Persoon suas species praecipue ad Schmidelii icone» de- lerminasse, cfr. v. c. G. multifidum Disp. meth. aut nimis obiter observasse , difficiUimnm mihi fuit, cum meis conciliare. Dubito fere, licet omnia sjnonjma hujus loci sint , G. quadrifidum P, huc referre ; potius videtur species sequentis sectiouis , nam pluri- mae peridio ext«riori subinde quadrifido variant. Ad has G. qua^ drifidum Rec. iionnull, ex autopsia referimos. Immo G, Tiygrome-' tricus quadrifidus adest,

3, Gr. striatusy peridio exteriori simplici muhifido

explanato, interiori snbpedicellato, ore promi-

nente conico sulcato - striato.

Geaster asper^ parvus, nmbilico coronato, pedicnlo petbrevi dona-

tus. Mich. ffen. f. jlOO, /'.3. bona, Repetitaiu Gled.meth.t,Q»

f. super, sin. Lycop. coronatum. Scop. Carw. 2.p, 491. ex"

clus. syn, aliorumqne L. pedicellatum, Batsch, Kl. p. 151,

IVilld. Ber. p. 413, (in cujus herbario adestl) L, stella-

timi. /?. Woodw, l. c. p. 58, 39. {Bryant. /. 19. ) Ge-

astr. coronatum. /9. Pers. syn. p. 132. G. pectinatum. Ejusd.?

e multorum sententia, G. striatum. Decand. Fr, 2. p^ 267.

Peridium exterins explanatimi aut demum sub-

reflexnm, coriaceo - membranaceum, cimi cortice con-

14 GEASTER

natam, in lacinias usqiie acl 8, subaequales , acumi- natas ultra medium saepius fissum , cum cortice sub- tus squalido connatum, intus laeve fuscum. Pedi- celius varius, saepe brevissimus quoque. Peridium interius globosum, primitus punctulatum aut la ve, (quale in Herb. AVilidenow. vidi,) mtihrinum, ostiolo conico elevato - prominente , (nec, ut in sequente, umbilico centrali plane marginato immerso,) plicato, ciliato. Sporidia fiisca. Locis siccis sterilibns. {v. s.)

fi. minor, peridio exteriori pauciiido, peridi»

subconoideo -globoso paliescente.

G. minimnm, Chev^ ! par p, 360. t. 10. f, 3» non Schwein, (prioris sjnonyma citat ; insuper , ut formam subsetisilem , 6f. hadium. Pers. — Besv. Joum. Bot. 2. p. 27.)

Formas cum priori confluentes non vidi, sed ^sunt cbaracteres acuti. Piso aut nuce vix major, Peridiimi exterius subcoriaceum, subsexfidum, levi- ter reflexum, subtus sabulosum, supra laeve umbri- mmi aut fusco - pallens ; interius papyraceum palle- scens, laeve, subglobosum, sed ob osculum contio-imm maxime elevatum subconoideuiii. — ,^Color albo- rufescens ^^ Cbev. In siccis, ericeiis circa Parisios, (v. s. a Cbevail. miss.) 4. 6f. umhilicatus, peridio exteriori simplici molli ex-

planato multipartito ; interiori sessili, disco

depresso marginato, ore plicato - sti-iato. Lycop. multifidum. Retz, ! Scand, m, 1987, ( ex quo ScTirch^ Spic. p. 113, )

Peridium exterius in lacinias plurimas , inaequa- les, sublanceolatas profunde partitum, cortice con- nato infra humosmn aut granulosum^ crassiusculum, sed insigniter molle, quare nec inflectitur nec re- flectitur, strato interiori tenui opaco, fuliginoso -um- brino. Peridium interius giobosum aut globoso - de- pressmn, mediae magnitudinis , umbrino - nigrimi, centro umbilico orbiculari depresso marginato. (In meis ceterimi maturis exemplaribus observantur si- mul sulci, qui forsan accidentales , simulque inferne maculae albidae superficiales, quasi interioris mem-

GEASTEll 15

branae rudimenta ?) Os coniciun, pKcato - striatum,

basi iinitum, apice fimbriatum , peristomii Tortulae

instar subtortum. Sporidia pulcberrime umbrina — •

Quibus modis variet, ignoro, sed valde insignis est.

Ad i€7'ram Inimosam. (v» s. ex coUect. Retzii.)

O b s. O. coronatum dicere Telleia , nisi Iioc nomen vana interpretatione nimis ambiguum • saltim vero ad speciera extra hianc sectionem, contra naturam et Patrum testimoniiim ^ transferendnm non est. Etsi ciim 6r, coronalo a V. colore et disco planiusciilo con- venit, varietasque p^ ad priorem pertiuet , illud ad sequentem refe- rendum alia suadent, licet in meis specim. coloribus O. pectinato Pers, adscriptis gerat, Plenam certitudinem ia his frustra qutiesivi.

**« Qyc ciliato-fimhriaio (non p]icato-sul- cato) depresso (plano aut late conico), canescente, — Gcasir* ore fimbriato. MicJu — - Geastrum, Desv» (cortice peridii exterioris non debiscente.)

5, G. limhatus^ peridio exteriori coriaceo expla-

nato multifido 5 interiori pediceilato, ore fim-

briato - piloso depresso subacuto.

Fangus — inferne stellalus. Raji syn, p, 27 i. 1 f, 1, Ljcop. vesicarium pediculo donntum, Buxb, Cenf. F". /. 29. f.l. Lyc. stellaium. Huds, Angl. 2. p. 643. JVooiho, l, c, p, 54, Sowcrhy Fimg, t, 312, (L. formicatum. Bryant f, 12 13 14^ 16, 17.) L. volvam explanans, Schmid. ic, et an. f, 46 (indeque G. mullifidum /3, Pers, Disp, p, 6. s. G. corouatum cr, Pers, syn. p, 132.) G, mnltiiidum, Dcc. fr, 2. p, 267. bene ; Pers, syn. non citavit,

Inter majores, at variabilis. Peridiimi exterius eximie cjcplanatum, limbatum, numquam reflexum, subcoriaceum rigens^ in lacinias multas latas in£ie- quales acutas ad medium fissum (profundius et au- gustius sectum in optima ceteriim liaji icone), cortice adnato; intus strato tenui laevi glabrato. Pedicel- lus brevis, sursum subincrassatus, in peridium trans- iens, inde subinde obconicum. Peridium interius rotundatum exoletum subplicatum, apice minime de- presso - umbilicatum, sed iii circulo pallescente ad- est os depressum limbatum ciliato - fimbriatum (baud sulcatumj canescens, apice subclauso adscendente acuto, ut depresso- conicum dici possit. Color ra- diorum fusco - pallens , globiili cinereus aut griseo -

16 OEASTER

timbrintts , sporidiornin nmbrinofascns, in meis , nt Woodw. et Sow. specc, Ad terram in pinetis Tn&n- iosis, Autumno. (v. v. in Ostrogothia.)

Varietas minor, volva 4 — 6fida videtnr G, qua^ drifidum Sommerf. Lapp. p. 236.

6« 6r. minimus f peridio esteriori mnltifido reycv-

Into, interiori subpedicellato candjdo, ore plano*

conico ciliato. Schwein. Car. «. 327. non Cliev.

,,Radii multi;, ex basi integ^ra fornicata, cle-

ganter revoluti, ubi terram attingunt, fuscescentes,

subtus (i. e. expansi) candidi, semiunciale spatium

occupant, nbi expansi simt. Peridium (interius)

nisi majoris magnitudine, breviter pedicellatum ;

hasi pJana ovatum J candidum ! glabrum. Os plano-

coricum , e ciliis connexis^ demum revolutis et apice

discretis.^* 1. c. Ad terram nudam locis graminosis^

Carolinae,

7. O. finhriatuS) peridio exteriori multifido expla- nato llaccido, interiori sessili, ore indetermi- nato piloso - fimbriato.

<j€aster major, umbilico fimljriato, 31ich. gcn^ i. 100, f, 1. (no- stro major) Lyc. Geaster. Balsch. El. p, 151 JVilM,l Ber, p, 472. Ib cujus herbario adest.

Peridium exterius explanatum , ad 1. nltra me- dium in lacinias aequales ovatas aut potius obcunea- tas acutas flaccidas fissum, supra brunnescens, con- ti^uiim^ rugulosum, strato superiore secedente. Pe- ridium interius subglobosum. ilaccido-moUe, laeve, absque circulo pallidiore^ sed os totum piloso fim- briatum. Simillimum G. striato or. Sporidia fu- liginosa! Ad terram Grermaniae etc, (v. s. sub no- mine G» rufescentis.)

8. Gr. saccatus , peridio exteriori saccato ! multifi- do flaccido 5 laciniis subinvolutis , interiori ses- siii , disco circulari plano , ore acuto sericeo.

tycoperdon cOronatum. Plum, Fit, 1. 167. f, 9, ^

Valde ab Europaeis distinctum. Peridium utrumque tenue. molle, flaccidum. Lycoperdei in^

GEASTEK 17

star collabescens 5 meml^raiiaceiim ; exteriiis expan- sum 14^ iinc. latum , ad medium fissum in laciniag 8 circiter, aequales , patentes , e basi latiori in acu- ^ men praelongum angustati, siccitate longitudinaliter fjubinyoluti et apice torti ; basi integra saccata, pe- ridium interius quasi cupula includens. Cortex Lujus exterior textura, mollitie et colore alutae, ad- natus, terrae non adpressus 1. sordibus inquinatus; basis vero radiculosa. interius stratum tenue, ari- dum, prorsus concolor cum peridio interiori glo- boso , collapso , nudo, apice instructo circulo lato orbiculari determinato piano ruguloso, in cujus cen- tro adest ostioliim liocculoso-fimbriatum. >Spori- dia fnsca. — Vegetatio primordialis subterranea vi- detur. Ad terram Brasiliae, Lund. v. s. misit Hor- nemann}.

Obs, Icon allata perbona ; sed laciniae miilto breTiores et la- tioreSj quasi apices acuminaii difiract: esseut.

9. 6r. 7namniostts, peridio exteriori multipartito ri- gido Iijgrometrico , laciniis aequalibus, interiori sessili , ore in disco circulari conico - acuto ciliari.

Geaster medicus^ umbilico fimbriato. 3Iich. gen. pl. t, 100. /*. 3, L. stellatum. Relh. Cant,980. L. corolliuum, BatscKEl.p, 151,

a, recoUigens. Jfondw, l. c, p. 58 ^ quod G. hjgroxnetricum» /?. Pers. sijn. p. 135. G. mammosus. Chev^ par, p, 359, (aUegat Btdl, t. 238. Jig,/, g. h.)

Peridium exterius in 5 — 8 lacinias aequales, acutas ad basin partitum, superne caslaneum, laeve subtus argenteum; interius prorsus sessile, sphaeri- cum, insigniter depressum ! lutescenti - album aut pal- lido-stramineum, ore e ciliis unitis acuminato, fim- briato, circulis pallescentibus cincto. Radii saepius inflexi, sed siccitate rejlexi , valde Iiygi ometrici i Magnitudo in statu expanso 1 — 4 uncialis. Spori- dia rufescunt ex Chev. Cum Gr. hygrometrico analo- gus quidem, sed admodum distinctus; magis forsan 6r. rufescenti affinis, sed optime distinctus apparet, In silvis mofitosis et ericetis, autuinno, vere. (v. s ) P.IIl.Sect. 1» B

18 GEASTER

^'*** Ore dmtato (cilJis Iiand distinctis) de^ terminato Geastriim. Desv.

10. G. yinifescens, peridio exteriori miiltifido, de-

mum revoluto^ interiori sessili nudo, ore dentata.

Fungus stellatus, carnei coloris. JSocc, Mus. U 305. f. 4. Lijc^

stellatum, caljce inverso. Buxh. Cent. 2. t. 49, f. 3. Hall,

hehu 2174. excl. syn. et v^rr. L. stellatum. L.inn. Suec, n, 1277, Tolh pal. 3. 2». 313. ScTiaef. Fung. t. 182. (Bull. champ^ t. 471./. 1.) etc. Ljc. volvam reflectens, ore dentata. Sclmid^ ic. et anal. p, 167. /. 43 ^ 53./. 1 — 3. (major et niinor)) t. recoliigens. Sowerh. t. 80. G. rufescens. Pers. syn, p. 134. ^. s. p. 79, Fl. Han. t, 1433.

3Iag;nitudine maxime varius, nunc majoribus, jiunc minoribus adnumerandus^ nec inepte videntur Auctores v. c. ScJimidel, bujus ut plurimorum aliam varietatem majorem, aKam minorem distingueree Color plerumque rufescenti - albidus , demum radiis obscurioribus ; ceterimi variabilis ; radii vero con- stantius iu rufescentem tendunt. Peridium exterius cortice adnato, firmum, persistens, quam prioris et 6r. Jiijgrometrici (cum quo saepe confunditttTf ) minus profunde partitum, demum totum revolutum, ful- ciens interius primitus saccato - inclusum , vere ses- sile, s-ubovatum, ore determinate dentato insigne. Ad terram in pinetis, autumno. (v. v.)

Obs. L, stellatum FI, Dan, <. 360. (L. multifidum Sch^ehero spic. p. 113) ore denlato certe hujus sectionis^ sed speciem omnino diversam ^xliibere videturj peridio exteriori tenui, subfugaci, ex- planato (apicibus involutis pingitur) pallido, interiori pedicellato^ colore virescente, non rufescenle e. s. p^.

11, €r, duplicatus, peridio exteriori multifido, laci- niis angustissimis , interiori sessili extus tuni- ca calyculari cincto.

G. duplicatum. Chev. par. p. 359. eoque teste G. Diderma, Desv^

Journ. Bot^ 2, p. 102, ^lerat, par. p. 126. {Bull. t, 471.

/, O. JP.)

Priori minor , cni ceterum affinis , sed inter

genuinas species recepta ob membranam discre-

tam 5 tenuem , concolorem , calycis ins^tar , peri- \

dium interius spbaericum griseum cingentem. Peri-

dium exterius rufescens , pagina supeidori saturatius

I

GEASTER 19

coloratiim, subtus pallcns. In silvh siccis fnoniosia circa Parisios , vere» [v. ic)

^f^^^iH^ Qj,^ facero , siihsteUatim Jisso , ^Jahro, Jiaud prominentc» Peridium iudurescens, subligno- sum. — Geastr. ore stellato. Michel. — Sterreheckia Link. ) Actinodermium (Nees) Fries.

Obs. Peridium, quod in prioribus sectionibus et stipitatum et sessile occurrit, in bac sessile tan- tum vidi. Interea L. stellatum Bolt. t. 179 subpe- dicellatum; ceterum aegre a sequente separandiuu* (Geastr, Boltonii, Nees , Spreng. )

12. (}» Tiygrometricus, peridio exteriori mullipartito

crasso rigescente iuflexo, interiori sessili subre-

ticulato irregulariter dehiscente.

©easter major, osculo stellato. Mich, gen, pl. p, 200. /. 100» y. 4, 6 Gled. meth, <. 6. L. stellafum. Scop. Carn. II. p, 489. de«cr. bona, sjn. erronea, Bull. Champ. t, 138. (majorpar») f. a.jb,c^ d, Willd, ! Ber. p.\^\2, aliorumque. Ljc, Tolvam tecoUigens. ScJunid, ic. et an. p. 101, /, 2^. G. hj- grometricum. Pers, syn.p. 135. excl. var. Dec,fr, 2. p. 268. excl. sjn. Woortw, Soiverb, i. 401. (vid, infr.) Nees Syst, /,127. Chev.par.p. 358. Schwein.! Car, n. 329.

5, G. mediujs , radiis multifidis etc. Mich. l, c. t, 100. y, 5, Schmid, l. e. t. 28. G. multifidum. JVilld, ! herb,

Poijmorpbus, sed optime distinctus et cognitus. Peridium exterius ad basin usque in lacinias (7-20) fissum, miro crassum et rig^idum, extus canescens sublignosum glabratum ; intus strato crasso , sub- discreto, persistente, subfusco, ceraceo (unde sicci- tate contrahitur «t radiis arcte inflexis interius am- plectitur), exoleto valde rimoso y obductum, Peri- clium interius sessile^ depressum, reticulo evane- scente saepius obductum (sed etiam laeve reperitur) fuscum, demum subcanescens. Colore ceterum, ma- gnitudiue et forma laciniarum perquam mutabile. Insignem formam, 3 unc. latam^ radiis omnibus aequalibus lanceolatis integris , peridio umbrino e Vogesiis misit Mougeot, Aliam radiis valde inae- qualibus^ passim truncatis, peridio albicante laevi Kunze dedit, Americana specimina etiam hujus loci

B2

20 GEASTER

sxmtjsedradiilatiores^ pauciores, intiis paili^iores ! — *

Radiis incisis non rara occiirrit iorma ciim b. ex

ic. Micli. prorsiis congrua , qiiaiem c[uo«|iie Mougeo-

tio debeo. — Ostioimii saepe deesse videtiir {hinG

non debiscens a Cbevailier dicitiir) sed 4emum apice

inaequaliter lacero i. steiiatim finditur. Sporidia

brunnea i, rufofusca. In silvis sahulasi», priino pro-

funde subterraneum, Aut, (v. v. in Germania),

Ob s. Ljcop. vesicarium stellatam. Toimi, S, R, M. f. 331» ex ostiolo rimoso huc facile referres, at potius est icou incaute picta (t, riffescentis. Est tamen haec gpecies vulgatissima in Gallia nec dubito, quin v. gr. G, r?ifescens, CheY. par, p. 359, huc refe- rendum sit. Vix recedit diagnosis G. Boltonn^ees^ Spreng^Sysf^ Veg, IV, p, 518. ^ icon vero Bolt, Fung, t, 179. paululum peri- dio subpedicellato. Magis a nostro diftert ipsum G, hi/^rometrt- cuvi Sowerb. Fung. t. 401. — G. recoIUgens Woodw. hujus noa efis,e loci jam observaTimus. At eximie congrait diagnosis i, stellafi Jiejiint. 1. c. p. 14 cum ic., ut boc sjnonymoa eum^Wood» wardio ad G. mammosujn referre non debuerim,

13. Gr, jibrillosus, peridio exteriori miiltipartito in- flexo, extus fibrilloso-sqiiamosO; interiori ses- siii lae^d dehiscente. ScJiivein. ! (Jar. fu 330»

Priori aifinis, sed radii peridii exterioris nu- merosiores , acuminati ;, expansi 2 unc. iati , extns non giabrati , intus rufescentes ; peridium interius non reticulatum subgiobosum ; spoiidia badia. Spe- cimen tantum adest incompietiim, arcte ut prins ra- dios recolligens. Ad terram midam (Jarolinae, (y. s.)

14. 6r. Linlii, peridio utroque e carnoso rigescente muitifido, interiori sessiii.

Sterrebeckia Geaster. Linlt. diss, 2, p. 44. Actinodermium Sterre» beckii, Nees Syst.p. 136, G. Linkii. Spreng.Sysf.IF', p. ^IS^

Feridium interius iutescens. Flocci fusci. Ke- iiqua iatent;, ut genus distincium inserere dubitem, cum seriem cum prioribus rigescentibus contiguam sistere videatur; cum peridio interiori rigescente os, jam in G. bygrometrico steliatim rimosus, bene convenit. — >SGlerodermati , praecipue S. Geasti^o affinis ? Veteribusne incognitus ? obvius in arenvsis Italiae, Hispaniaey Poriugaliae ex Linit.

BOVISTA -sl

Genus niihi ignotum.

DIPLODEllMA. (Link. diss. 2. p. 44). Pe- ridiiim diiplex, exterius lignescens, clausimi, inte- rius discretum papyraceum. Sessile. — Nees Sijst. p. 132.

X. T). tiiberosiim , subglobosum , fusco - lutescens,

floccis sporidiisque fuscis. //. cc, — In are-

nosis Eiiropae aiistrulis.

Obs. Reliqiia iiicognita ; exiinium tamen transitum Lyco- perdeorum ad 8cleroderuieos efferre videtur, eo magis exoptatum, cum Bovista P. pro hoc in reticulato Sjstemate assumta Tix ac ne vix quidem a Ljcoperdo distiuguenda sit. At simul fatendum est omnes characteres generis ciun ultimis Sclerodermeis et Gea- stribus in aetate clausa aut statu abortivo 5 speciei vero cuni nltima specie^ etiam slauira, colore omuium partium ^ loco^ patria , iuveu- ■lore etc. conveuire^ ut suspicionem, temerariam quidem , sed m'- geutissimam tamen^ ex qua Gr, LinJiii aliujs status sit , yix prorsiqt supprimere valeam»

m. BOVJSTA Dill. ex emend

Pers. disp. p. 6» i??/^. diss. 1. p. 32. Nees Syst. p. 132. Fries Syst. Orb. Veg. 1. p. 138. (Mich. gen. t. 97. f. O.)

CHAR. Pcridium papyraceum (vel aliis spe- ciebus suberosum,) persistens, cortice discreto con- tiguo , demum secedente. CapilJitium subcompactum^ aequalc;, peridio imdique adnatum^ sporidiis (subpe- diceJlatis) inspersis. Radiculosae stipite mtllo discreto,

MORPHOSLS. Nemata in terrae superficie enituntur tuberculum primitus compacte carnosum. Literior massa, peridio inclusa, primitus carnosa, firma^ alba, dein mollior fit (sublutescente - cinerea), mox puiposa, demum more solito exsiccata in floc- cos et sporidia laxa solvitur. Peridium firmius sen- sim evadit , et pulpa interne deliquesceute exterior cortex (candidus) solvitur et vario modo, subinde vix palpabili, evanescit^ decorticatum in sequentem annum incolume persistit, ore lacero dehisceus, la una specie insuper inveni peridium membrana se- cernibili (intra corticem) cinctum. — Corticem ex-

22 BOYISTA

teriorem peridiimi vix dicam, considerata peridiiex- terioris striictura diversa in Geastre; in liorum peri- dio exteriori, ut in omnibus liujus subordinis ejus- modi eortex plus minus evolutus adest. Nec spo- ridiorum color constans ( variat fusco - purpureus, ferrugineus, oKvaceo - fuligineus etc.) nec insertio» Subinde superne adest, tenue sporidiorum stratum superius; discolor subinde in eadem specie, mor- pbosi praecipitata, diversus,

AFFINITAS. Est in Iiac serie exacte genus medium inter Geastrem et Lycoperdon ; ab iUo lia- bitu mox recedens, licet corticis exterioris soluti partem peridium volvae instar cingentem vidi. Pe- ridio interiori variarum Geastris specierum valde simile est. A Lycoperdo^ meo sensu, non distinguen- dum; sed ut ab omnibus receptum servavi. Spori- diorum colori et nil omnino tribuendum nec reli- quae notae Personii constantes sunt. Cfr. Lycoper" don, Si servandum, cbaracteres offerant capillitimn compactius , aequale (h. e. basi non abiens in stra- tum magis compactimi sterile ; etsi hic cbaracter po- tissimum a forma globosa pendet;, testantibus B, cla* vata et L. pusillo) peridium papyraceum aut sube- rosum, cortex undique discretus et secedens , et spo- ridia suppedicellata, At potius ad species, quam genera apta sunt baec omnia. Ex babitu tamen facile dignoscuntur. — • Ad Sclerodmnna insuper Ly- coperdeorum transitum demonstrat ! !

HISTORIA. Fungi aestivales praecipue sunt, Sed in sequentem annimi persistentes, prata et arva magis incolentes, quam silvas ; f ere Geastrorum more sporadici ; sola B, nigrescens ^ centralis , ubiquitaria videtur. In prima aetate Lycoperdis adeo similes, nt vix discerni queant. Hinc licet saepe Auctori- bus innotuerint et obiter descripti fuerint, saltim species centralis, mox inter Lycoperda iterum con- fusi ; sub novis nominibus descripti iterumque ob- livioni traditi. Plura Iiuc pertinentia synonyma certo extricari nequeunt, quare omissa, ut et ea.

BOVISTA 23

>

q^iiae ex alioriim synonymis tantum pendent. Sin- gularis sane negligentia in speciebus describendis. Sub Bovhla, voce germanica, et Lycoperda intelli- git Dillemm, Fersoon nomen restituens justo augu- stius sumsit.

^ Peridlo femuy pttpyraceo. In aetate juve- iiili edules!

1, B, clavata, obconico-clavata, peridio papyraceo

tenaci fuscescente lacero - dehiscente , capillitio compacto sporidiisque fuscis.

Forma quodammodo Clavariae pistillaris et ca- pillitio valde compacto, praecipue in basi stipitiformi substerili ( ut in Lycoperdisl), valde insignis est^ «eterum textura et colore sequenti proxima. Clava 4 nnc. alta, 2 nnc. apice crassa, deorsum aequaliter attenuata^ nec in stipitem constricta. Peridium laeve, maturum griseum aut fuscescens, sequentibiis magis lacerato - dehiseens, sed laciniae omnino persistentes. Capillitium compactius et ubique aequale ! Sporidia umbrina L purpureo-fusca. ^d terram in Slapta'' jfield, Islandiae^ TLienemann, (v, s.)

2. B, nigrescens, subglobosa, peridio papyraceo te- ' naci, demum nigrescente - umbrino^ cortice laevf

toto evanescente, capillitio deuso sporidiisque purpureo - fuscis.

Fung. pGrnic. gen. XXVI. sp. 3. Clus. Pl. rar, p, CCLXXXVIII^

f angus - - globosus sessilis niveus, Bocc, Miis. t. 306, f, 2, (bona) L. sessile , laeve. Hall. en. Helv. p. 11. (bene, ia Hist. confusum) Ljc, globosum, Bolt. Fung', t. 118. L. arrbizou, Batsch. F.I. t. 29, f. 116. Bovista nigrescen». I*ers. disp. p. 6. Syn. p, 136. {Globosa potius dicenda). Lj- cop. TraM. Suec. n. 2267, Lyc. Bovista. Sowerh. /. 331 !

Globosum L transversim oblongum, (Lye. ova- tum, transversimpositum. Tourn» J. R. H. p. 564.') prorsus sessile , leviter radicatum , quare maturum a terra liberum, forma servata^ a ventis circumagi- tur. Junior fungus ova alba refert, ob corticem crassum contigmmi laeviusculum ; qui dein carne intujb deliquescente luteo - cinerea a peridio lutescente

24 BOVISTA

facile separari potest, demiim totas Tindique squa-

moso - secedens 1. diminuendo - evanescens. Feridium

e lutescente - cinereo adultum nigrescenti - umbrinum,

l^ unc, circiter latum, basi subplicatum, laeve, gla-

brum, nitens^ ore lacero angusto. Capillitium mi-

nus compactum, in media aetate lutescens, adultum

cum sporidiis fuscopurpureum — in individuis prae-

maturis 1. morbosis vinosis et subargillaceis raro

variantibus. Sporidia summa libera Lycoperdi. In

agris praecipue campisque, etiain regionibtfs silvestri-'

btis — Americae, ^est. aut. (v. v.)

Obs. Ljcop. BoTista Linn. xar^ ^'^o/r^r certe non liuc referendum. Latet Tero sub L. Bov. var h, Gled. mcth. p, 143 etc. In Gallia cum i. cepaeformi confunditiir, immo Haller non sine omni ratione L. cepae facie Vaill, huc refert. — Memorat Pers. l. c, yarietatem ? defossam, majorem, colore fuli^inoso- ambrinam,

3. B- plmnbea , globosa^ peridio papyraceo-flexili plumbeo-caesio . cortice basi subpersistente, ore angustato^,capiliitio sporidiisque fiiscis.

a. Lycop. sphaericum, cortice primario in furfuraceas portiun* culas etc. 3Iich. gen, p. 218. t. 97. f. 6, optime, Gled. meth„ p. 144. e. L. furforaceum. Batsch, EI. p, 145, BoTista furf^ Pers. syn. p, 138.

b. F, orbicul. per totum pulTere repletus, Rcjji hist. 3. p. 20. Lycop. ardesiacum. BuU. Champ.p. 146. t, 192 (at intrun- co ! ) teste Bec. fr. 2. p, 262. B. plumbea. Pers^ Obs. l.p.5. syn. p. 137.

c. pusiUa, [B. pusilla. Pers. 1. c. ex descr,; non syn.]

Praecedenti evidenter affinis, sed constanter minor, circiter nucis aveilanae magnitudine 1. pau- lo ultra, numquam transversim elongata; cortice, itidem candido , evidentius fi ustulatim deMscente, at basi saepe volvae instar albae discretae calycula- ri-persistente. Caro ante maturitatem sporidiorum rubescens! Dec. — In regionibus campestribus, etiam Americae horealis — c, ift sterUissimis clivis arena" riis Scaniae ad Rjejlinge lecta, Aestate , autumno,

(v. V.)

Obs. B. fm-furacea Per5. est status junior, De B. pusilla cfr» Lycoperdon pusillum. B. caesiam P. bujus esse loci^ testantur de- scriptio et specimina in herbariis germanicis v, c, WilUenowii Ti-

BOVISTA 25

sa, Bulliar^i icon Lycogala ex habitu refert ; at B, cacsiae — Nees Sjst. f. 124. (exclus. fig.f "a Linliio sumta) licet o BuUiai-do mu- tuata cicatur uil cum nostra commuue, sed Sclerod, Cepa refert.

4» B. tunicata, globosa, peridio papyraceofiexili

plumbeo-griseo lacero -dehiscente, extus mem-

brana tenuissima discreta tunicata , sporidiis

olivaceo-fuligineis.

Magnitudine inter priores media, nucis juglan-

dis; exacte globosa. Cortex exterior candidus, aut

lotus eranescens , aut exaridus membranam interio-

rem obducens. Haec membrana peridiiim cingens,

at ab ecdem facile fere integra solubilis, tenerrima

est, subpersistens , extus, ubi cortice emarcido non

tecta , fuscescens , intus laevissima , peridio omnino

concolor. Peridium teiiue, laeTigatum, plumbeum

aut plumbeo-griseumj inferne obscurius, apice la-

cerato - dehiscens. Capillitium solutum , subcompa-

ctum, olivaceo-fuligineum totum peridium infarcit,

Licet sporidiis ad Lycoperda accedit, certe ^mhilis-

sima hujus generis species. Legi in clivis graminosis

recentioris for?nationis prope Sifenstorpsmolla Scaniae

orientalis, Augtisto. (v. v.)

Obs. Tunicam hujus speciei^ cortice eTanifJo, melius quam corticem prioris exprimit. Pers, syn. i. 3. jT. 4. — At tam spori- dioruia color , quam specc. -visa B. plumheam P, ad priorem refe- Kunt. X^^uin utramque conjuuxit?

* * peridio crasso , suhsuberoso,

5. B.? uterijormis, obovato - cylindrica , peridio

crasso firmo, cortice laevi secedente, sporidiis

luteo-cinereis.

Lycoperd. utriforme. BuU. cfiamp, i, 950. jf. 1. Bec, fr, 2,p» 263, Pers. syn, p. 143. Chev. par, p, 356,

Statura et forma B. clavatae — et ob peridium crassum firmum, intus totum capillitio compacto fertili repletum , ut apparet , ad boc genus referen- da; certe male a recentioribus ad Li/c. excipuUJor- me P. et L* umhrimnn P. citatum. Peridium fere cylindricum aut cuculliforme, non vero in stipitem, ut in Lycop. elongatis , constrictum , prima aetate luteo-cinereum absque squamis, adultum cinereum^

26 BOYISTA

vetustate cinereo - fuligineum. Caro pro more pri- mitus alba , dein grisea. Ad terram Galliae. (v. ic.)

6. B. suhero&a, subglobosa, peridio crassissimo su- beroso^ cortice secedente, capillitio compacto sporidiisque obscure olivaceis.

Maxime diversa species ; facile sui generis, ni- si nova in hoc ordine terrerent ; certe non Sclero- derma, multo minus Lycoperdon, sed Bovistis evi- denter proxima ! Prorsus sessilis (forsan defossa), 3 unc. et ultrajjadmodum compacta^ firma; cortice ex- teriori evanido aut maculas marcescentes in peridio albidas reiinquente. Peridium durimi, laeve, fu^ scum;, intus sub epidermide prorsus contigua vinoso- purpurascens ; ex quo strato egrediuntur flocci sti- patissimi in capillitium sensim abeuntes , sed ab lioc in statu adulto distincti, imde peridium 1 lin. cras- sum ; os nullimi adest distinctum , sed ( compres- sum ?) in lobos paucos crassos^dehiscit. Capillitium valde compactum , demum a peridio secedens , ob- scure olivaceum;, sporidiis conissantibus magis fuligi* nosis. Terrestre, sed Patria igmta^ (v. s. a. cel, Mougeot co;mmunicat.)

Species fusius de^crihenda :

7. ,,B. candida, cortice albo, exteriori bjssoide in frustula abeau* te, interiori glabro, lana lutescente, sporidiis ferrugineis.*' Schwein. Car, n, 333»

Cortex persistens. Ad Lycoperda accedere videtur , forsaix

Tero tunica interiori instructum. A Lyc. giganteo^ cum quo jungit

Spreng-el _, diversissimam enie , nullum dubium. Sporidiorum colore

ab.omnibusLycoperdeis recedit» — In graminosis silvaticis Caroli"

nae non infrequens,

Obs. Ljcoperdon Corium Dec» fr. 2. p. 598. quood genus

Ignotum est. Ad B. ^vherosam proxime accedit descriptio. »Sitne ea-

dem planta?

lY. LYCOPERDON. Tournef. ex em.

Tournef, Inst, R, Heri. p. 563. [melior pars.] Mich, gen. p^ 217. ! Pers, disp. p, 6. Link Diss^ 1. p, 32. ^ees Syst. p. 132.. Fries Syst, Orb, Vcg^ 1, p, 138. Lycoperd» Bovista, Linn, Suec, n. 1280 /

LYCOPERDON 27

CHAR. Peridmm membranaceiim , flaccescens ant snperne evanescens, cortice adnato subpersi- stente, in squamas 1. verrucas varias abeunte. Capil- litium moUe, densum, basi compacta sterili peridio- que adnatum. >Sporidia laxa, coacervata. Radiculata^ absque stipite discreto.

MORPHOSIS. Nemata supra terram lu tuber- cula primitus carnosa coeunt. Interior massa mol- lior , alba , mox pulposa subvirens , dein more affi- nium in sporidia laxissima arescit. Peridium pri- mitus minus discretum, quam in Bovistis; cortice in prima tribu superne discreto, ut in JMich. t. 97. f. 5; (in veris Bovistis imdique), secedente; in al- tera undique adnato et persistente; inomnibus vario modo effigurato, contextu subvesiculoso. Colorpar- tium internarum duplici morbo, nunc evadit vitel- linus^ nunc vinoso - fuscus in plerisque, licet, nor- maliter lutescenti-viridis (cfr. Lyc. Bovistam obs. 2!I) fit, aut luteo segregato fuligineus! Basis inte- rior sterilis , celluloso - vesicularis ! in sporidia noa solvitur, sed in stipitem prolongari solet. In genere, ut magis supra terram enato, ita morphosis magis subitanea; nec species in sequentem annum, nisi destructae , persistunt. — At si recens fungus, praecipue priorum specierum, a solo suo avellitur et loco humido servatur, non in pulverem solvitur, sed diffluendo putrescit. Varia ad morphosin singu- larem spectantia sub Lrjcoperdo Bovista etc. afferen- da sunt in L, caelato capillitium liberum et mem- brana 1. proprio peridio a basi floccosa distinctimi !

AFFINITAS specierum inter se tanta est, ut Linne\ Haller (helv. n. 2172, et alia complectens ge- nera), Scopoli (Lycop. pol^Tnorphum FL Carn, 2. p. 487). BoltoUf Sowerbt/, Ijrahlenber^ aliiqvie om- nes ut varietates consideraverint. Genus medium tenet locum inter Bovistum, strato inferno floccoso 1. ceUuIari, quo Lycoperdon ad Sclerodermeos acce- dit, destitutam, et TuJostofua, stipite discreto di- stinctiun. Ceterum est Lycoperdeorum radius ad

28 I.YGOPERDON

Podaxideos ; nam columella adest floecosa in Lycop, gemmato^ ptjriformi etc. Addendum hujus pulpam fluxilem multum cimi Phallorum latice similitudi- nem Iiabere.

HISTOMA. Fungi subterrestres^ suLinde trun- cicoli , nunquam subterranei, temperie calida et plu- via totius anni vigentes , parum persistentes et ve- getationis serie semel retardata non, ut Scieroderma- ta, maturescentes. Ob proventum ubiquitarium jam ab antiquis, facile dicam nimis, notati^ sed ob sta- turam infinite variam aut omnes conjimcti aut male distincti. Non satis praedicandum , vanimi esse ex externa tantum forma et coiore tam proteas species distinguere; mirandum potius, cbaracteres essentia- lesj V. c. capiliitii, prorsus negleetos fuisse. Faci- lem igitur babent excusationem , qui omnes coniun- dunt^ cimi nulli evddentes et certi propositi fuerint cLaracteres. ^NuIlum vero aliud genus novi ubi ve- rae species Diures et insigniores oSerunt differen- tias. — Neglectos itaque plerisque Auctorum spe- ciebus, quarum cbaracteres nunc e planta immatura (v. c. L. candidum) , nunc ex exoleta sumti, ad Bul- liardi potissimmn rationem redeo, sepositis tantimi formis nonnuiiis, quas potius cum similibus Lyc. protei formis confudit , quam revera coniunxit. Syn- onymia, ut vastissima, parum fixa, ita diificilli- ma. Sic diu Li/c. saccatiim pro L. gemmato ba- bui, donec amiciss. AlinfeUj cum plurimis generis formis eximiis, veram adferebat^. verasque diiferen- tias observabat. Forte in bis terris jplures adsunt, certe , ut, Bliclielius suadet, in australioribus. — Ge- nus Lycoperdon ( h. e. crepitus Lupi Patrum ) con- stituit Tournefort , optime limitavit Micheii dein latissime fluctuans, praesente angusto, nimis fere angusto, constrixit Persoon. —

LYCOPERDON 29

Trii). I. BOVISTOIDES.

CHAR. Cortex siiperne discretus, mollis, lloc- culosus. Capillitiimi iuaequale, raruni, fugax. Os irregtdare y semper ohtusum. MorpJiosis fluxilis fere.

Obs. 1. Corticis indole Bovistis accedit (jun- xit Nees), at vera affiuitas hoc loco retinet. A Bo- vistis recedit cortice deorsum tenui subpersistente, nec undique aequali et deciduo, peridio tenero, mol- lissimo, superae saepe diffracto, capillitio inae- quali , raro , cum sporidiis non pedicellatis [ etiam in B. gigantea ] evanescente et praecipue slrato in- ferno fomentario sterili, quam diirerentiam jam oiim observavit accuratus Doodjj, — Huc L^ circumscis" sum Batsch. El. p. 145 , ut nomen collectivum.

Obs. 2. Nobilissimam et principem liujus tri- bizs speciem, cum B. cJavata mialo^am, peridio elon" gato turhinaiOy deoi-sum angustato sqiiamis imhricatOy alhido, superne evanescente^ sporidiis sulplmreis ■ — in herbario iilustr. peregrinatoris videre contigit. Cum reliqais Aegypto-Dongalo- Avahicis spoliis opimis brevi descriptam et denominatam speramus.

1. L. Bovista (giganteum) ; peridio superne fragilli- mo, obtusissimo, aj^eoJatim dehiscente, evane- scente, latissime aperto, cortice floccoso sub- discrelo , capiilitio raro , cum sporidiis oliva- ceo - fuligineis evanescente.

Fung. perulc. geii. XXVI. spec. 2. Clus. tiist.p, CCLX.XXP'111» Bovist. J. Bauh. hist. III. p. IH. c. 75. — Herb. t, 28» C. Raji syn. n, 4. p, 26. Ljcop. vulg. J^aill. par. p. 122. Bovisia maxima. Bill. giss. p. 176* Lycop. maxim. Schdf^ i, 191. L. Bovista oi-. Linn. ! — Bitll. Champ. p 154, /. 447. Sv. Bot. /. 294. Schum. ' Saell. 2. p. 190. Som- merf, Lapp. p. 237. L. gigaiiteiim. Batsch. f. 165. Pers^ syn. p. 140. (at nou satis distincte a Lycop. caelafo distin- xit, ut ex Obs. 3Tyc. 1. p. 4. patet; Dec. fr. 2. p. 264. Chev, par. p. 352. Fl. Dan. t. 1920. — L. Proteus. Sowerb, fun^^ t. 332. fig. super. Bovista gigantea.-' Nees Syst, f, 124. C.

b. Hall. en, helv. n. 6, p. 12. cum sjn,

Superlicies, color, magnitudo, ipsa forma adeo variabiies sunt, ut ex liis non facile distinguas. — ^

30 LYCOPERDON

Caro alba, mox ahit in pulpam siibfluxilem viricli- fuiigineam; demum (normaiiter) in sporidia fuiigi- neo - oiivacea, capiiiitio rariori simul eiabente inter- texta, maxime coacervata. Cortex floccosus , in su- perficie pro fungi magnitudine aerisque conditione varie effiguratus , aibus, cinerascens , rubens , iute- scens , inferne tenuis , superne vero strato carnoso jimctus et momento, quo caro in pulpam solvitur, faciie, ut in Bovistis, secretus; dein deiiquescendo sponte secedens. Peridium, cortice secedente, te- nerrimum, superne fragiiiimum, ad dimidium eva- nescens, iuiescens, exoletum fuiigineo - paiiidum ; in- ferne e cortice magis adnato - persistente flocculosum. Forma in maximis subgioboso - depressa , in mino— ribus late obconica, semper obtusissima, saepe su- pra depressa; fungi exoieti cupuiari - plana; margi- nibus iaceris. Fiocci basi persistentes compacti, subceiiuiosi, nuiia membrana a capiiiitio discreti^ et minime in coiumeiiam eievati. Superficies, ut in pierisque speciebus, nunc areolata, nunc molliter acu- leata^ nunc floccuioso -steiiata , mmc omnino iaevis est. — Dupiex forma notanda : a ) globosa , lute- scenti-aiba, major; b) iatissime ohconica, cinera- scens floccuiosa (L. Bovista Pers. Obs. Myc, etc. optinie in hanc quadrat). Lecta sunt hujus indivi- dua, quorum ambitus 2 uinis 3 digitis respondit cu- jusque gravitas 18 librar. suec. niodum excessit. — u4d terram gratninosam cainporum, vere ~ autumno.

(V. V.)

O b s. 1. Est Iioc ex omnium veterum ( spe- ciatim primi JBauhini, j^qui multorum cum saiute ipse eo ad sanguinis eruptiones compescendas usus est'^) vera officiualis Bovista; soius Diiienius lioc nomen ad reliquas species transtulit. Est L, Bovi-* sta a Liim. ex omnium boreaiium Botanicorum te- stimonio. Vi specifica ob stratum floccosum ad san- guinem sistendum ceteris exceilit. Puivere maturo hujus et affinium cum iacte mixto Borussi (Loesel), f ennones (Gadd) in diarrhoea Boum utuntur* Ab

LYCOPEUDON 31

hac specie optimiis fomes quoque paratur, Analy- sin chemicam cleilit Jokn {(Jhem. tabell. p. 47).

O b s. 2. Tam multa insuper de hac specie enarranda atlsunt, ut nesciam , quas observationes praeferam. Sic saepe in fungo recenter aperto spo- ridia olivaceo - fuliginea superne strato tenui spo- ridiorum luteorum, at fugaci, obvelata vidimus, omnino ut in Calicio roscido etc. cernere licet. Vi- detur itaque et hujus sporidiis inesse materia colo- rans lutescens, quam sequentis tribus sporidia ser- vant, sed in hac specie ob pulpam magfs fluxilem quasi decomponitur, unde summum stratum pure lu- teum, reliqua sporidia pure olivaceo - fuiiginea, dum omnia in L. gemmato etc. olivaceo - lutescentia ma- nent. Considerandum insuper peridium L» Bovlstae jnagis apertum; supra iam notavimus hujus subor- dinis sporidia, quo magis in luce gignuntur, eo dilu- liora fieri. Omnia quoque ejusmodi specimina coelo sicco sereno lecta sunt. — Magis adhuc singularia &unt hujus speciei individua, a Ahnjell nobis quot- que allata, toto contexlu (etiam strati sterilis) fioc- coso etc. sporidiis eximie vitellinis! Morbosa pro- cul dubia sunt et morphosi nimio calore , ut appa- ret , praecipitata. Ejusmodi status vitellini plurima- rum specierum hujus generis adsunt. Utriusque hu- lus observationis analogias in Bov» nigvescente vidi- mus. — Denique in L, Bovistae exemplaribus falce foenimessorum in statu juniori vulneratis singulare vis reproductivaevidi mus specimen, Scleroderma- tum etc, morphosin eximie ilhistrans. Scissurae nempe tela contigua, membranacea, pallida, e floc- cis vere capillitii contexta et transformata, Aefhalii stratis simillima , infarciuntur et coeunt sanatae vel circa singuhim lobum, si profundius diversum sit, novum laeve formatur peridium. Ex hac observa - tione Elaphomycis et structura clarius elucet. Strata hujus membranacea disseptantia evidenter analogo modo oriuntur; pulpa nempe internarigescens sponte finditur et vacua spatia flocci eadem lege contexti

32 LYCOPERDON

infarciunt. — Maxfme vero delectat Iioc modo esse vel elatum fimgum maxime portentosum , Lycoper- don quadricorne Swartz in Yet. Ac. Handl. 1815. p. 123 ! 1 ! j quod revera hec modo a Lijcoperdo Bo' vista oritur.

2, J/. caeJatum, peridio superne fiaccido, collabe- scente, obtuso, apice deMscente,, demum cupu- lari aperto, strato sterili celluloso, peridio interno discreto a capillitio rariori subKbero collabescen- te, sporidiis fuligineo - lutescentibus.

Fung. pernic. gen, XXVI. spec. 1. Chis^ hist. p. CCLXXXT^II^

F. seniiorbicul. Dod, Pempt. p. 485, exolet. Herb. t, 29,

G, 3Ienzel. pug. t. 6. — J. Bauh... hist. ?, c. c. 74. Bovist. I ofiic. var. 1. Dill. l. c, (ubi , ut apud omnes veteres, cum

Sequentifcus jungitur.) Jiaji syn. 3. p, 26, n. 3. Lyc. — J^aill. par, t, 16. f. 4, L. gemmatum^ areolatum et papilla- tum. Schaef, t. 189, 190^ 186. Schum, ! Saell, 2. p. 191. Sommerf. Lapp. p. 237. L. caelatum. Bull. chump, p. 130, 430. Becfr. 2. p. 264, Chev. par. p, 352. L. Bovista. Ters, sxjn, p. l4l. Nees syst, f. 125.

Optime distinctUm, priori minus, ceterum valde inutabile. Hujus vero forma ob basin singularem constanter plus minus turbinata 1. obconica ; peridium tenue^ membranaceum^ flaccidum, superne non areo- latim deliiscit, sed ore sitnpUci obtuso ; maturum eol- labesceus^ unde superne planiuscuium, quasi trun- catum; exoletum demum late apertum, vere cupulare; subtus rivuloso - plicatum^ reticulato - scrobicuJatum aut omnino laeve» Cortex tenuis, magis adnatus uunc persistens, nunc totiis secedens; praecipue in exoletis deest. Color pallescens, albidus^ cinerascens^ lutescens 5 j„rufescens''^ in exoletis pro more canus. Ceterum structura omnino propria gaudet. Non male ,, fungum in summitate^ solitm pniveruientum ^"^ dixit Doody , nam stratum infernum sterile admo- dum crassum est et dimidium fere peridium infarcit, iinde et fungiis cupulari apertus formam obconicam servat, marginibus baud patentibus laceratis^ sed subinllexis. Hoc stratum celliilosum est et elasti- cum et peridio interno inembranaceo separabili dimi-» diato discretum! Cavmn superius subleaticulare est.

LYCOPERDON 33

refertiim sporifliis et capilHtio rariori laxo^ sine coliimeilae vesti<];;io , a peritiio interno mox liheroy sed ob os sirnpJcx ciim sporidiis non elabitur, sed collabitur — et liaec simul est ratio peridii colla- bentis ; sed ore ampliato in fungo exoleto evane- scit. Sporidia in hac specie, utpote clausa (cons. priorem speciem Obs. 2) nullum stratimi discretum luteum liabent, sed omnia luteo - fuliginea. — Tota structura Imjus speciei adeo diversissima a L. gi- ganieOy pusiUo, succato et geminato, ut ista rite per- specta species numquam commutari possit. In jjra-' tisy pascuis et passim ; mtiJtis vero locis in Suecia pror» sus desideratur v. c. in agro Fenisjonensi, Aestate, aua tumno. (v. V. Scaniae.)

Obs. I. Duplex hujus adest status morbosus^ alter floccis sporidiisque totoque fungo vilellino (^Lycop, vitellimmi Fries Sjmb» Oast. p. 7), altero floccis sporidiisque vinoso -fuscis. Etiam itt liis adest capilliiiutn lihenim et diapliragma ^ seu peridium infer- 7ium^ quibus haec species inter alios charactere* ab omnibus gene- ris acutissime dignoscitur.

O b s. 2, Omnia sjnonyma , licet devia judicia perspecta pu- tem, afi*erre nimis longum foret, Plurimi sane hanc «peciem cum forma b. Lycoperdi gigantei commiscent ; forsan ipse accuratissi- mus ceterum Bulliard'! At ob curiositatem annotare debui, Gledit- schiuTn^ ceterum omnia Lycoperda et Bovistas etc., immo hancinsta- tujuvenili,subprima suaspecie confundentem, Lyc, caellatum ad obser- vationem Doodjdistinguere. Huc enimpertinet Ljcop. II, Gled, meth, l49,quod nemo determinare conatusest. ,^In caljcismodum explicatur» Ibi nucleus parvus pulverulentus in conspectum prodit^ qui tempo- ris tractu ferme evanescit et a reliqua duriuscula et uniformi sub- stantia digitis facile separatur " ! — Ex icone Mich. t. 97/"» 5, nova species ex hac regione.

3, L. pusiHuviy peridio toto flaccido persistente ob- tuso, ore semper angustato dehiscente, cortice laevigato , dein rimoso adpresse squamoso, strato sterili ohsoleto cum capillitio contiguo, sporidiis oJiA^aceis,

Ljcoperdon globosum , album , cortice primario in stelhilag ele- gantissimas abeunte. Mich, gen. pl. p, 218. /. 97. f. 3.^ quod L. stellatum. Batsch. Ljc. 3. T^aill, par^ p, 122. L. furfuraceum, Schaeff, i, 294, quod L. lacerum Batsch. L. pusillum. (Batsch, Cont, 2.f, 22S tariet,) Fries ! Symb, Gast, p^ 7, L. cepaeforme.

P. III. Sect. 1. C

34 LyCGPERDON

^uU. t. 43S. f, 2. (at in texfo cum simiUbas Lyc. gemmftti formis tommixtum). L, Bovista. Bolt, /. 117. /. c, L. pratense. Schum, Saell. 2. p, 193. j4. S, p. 80; etiam Personii syti. p. 142. sed cum aliis commixtnm v. c. cum JL^ caelaid in Comm. JSchaeff, t. 186 , cum L, gemmato in Sjn. 1. c. , ad quod Schaeff. I. 184. pertinet; nostnim videtur, quod sub L. ericetontm a L.pra- tensi in Besv. Joum, Bot, distinguitur. Bovista pusilla Pers. syn* ,pt 138 ex syn. Batsch, Clfr. B. plimibeam c,

Species itidem luculenter diversa et certe hu-

jus tribus, licet formis L. geimnati simillima sit et

cum €odem frequenter confusa. Forma vero hu*

ius satis constans. Sessile, radicatimi, terrae fere

semiimmersum , semper absque stipite, a magnitu-

dine Pisi ad nucis juglandis ; majus nuniquam vidi.

Prixna aetate globosum, extus intusque candidmn,

cortice laeviusculo subdiscreto , primo contiguo, mox

diffracto rimoso, in squamas adpressas persistentes

ilocculosas varie effiguratas abeunte; in Jiac aetate

peridium hemisphaerico-depressum, valde molle et

flaccidum; inter rimas color primo lutescens, dein

griseuS;, tandem foligineus et subumbrinus translu-

cet. Os semper minutum^ angustatum, absque um-

bone; forma cupularisab hac specie prorsus peregrina

est. Flocci laxi collabentes, basi nullum fere stratum

sterile relinquentes, quo ab omnibus, excepto L. Bra-

siliensi recedit, et Bovistis veris maxime affine. In

juniori aetate soci^e B, nigrescenti simillimum est;

sed cortice persistente et affinitate verum est Lyco-

perdon. A L. gemmato praeter capillitii indolem et

columeUam prorsus nullam recedit cortice discreto,

laeviusculo, deliquescente, ore obtusissimo etc. Prac"

cipue iti agris post messem alihiqtie in terra denudatOy

vix in pratisf aestate, aut. {v. v.)

O b s. Botanici Oalliae liuc frahunt Ljc. cepae facie. Vaill^ par. t, 16^ f, 5, 6 ; at abunde differt. Hujus loci Gle^. TnetK ^, 145. /c 143.*. etc.

\ . LYCOPERDON 35

Trib. II. PROTEOIDES.

CHAR. Cortex imdiqiie adnatiis , haud difflu*

ens, farinaceus, granuSis immixtis. Capillitium den-

sum, persistens. Mo^^phosis pitiposa tantum,

4. L. saccatum^ peridio lentiformi - rotundo scarioso

obtuso areolatim dehiscente fugaci corticeque

adnato tenuissimis , eapilUiio compacto contiguo

persistente, sporidiis umbrino - fuligineis.

Bocc. Mus. t, 306. f, 1. Fungus pulv. majoi: , pediculo longiori

ventricoso. Raji Hist, III, p, 19..'.' L, medium, VailL

par, p, 122, Ljc, saccatum. Fl, Dnn. .' t. 1139. Sommerf^

L,app, p. 238, L, excipuliforme Auct. sed commixtum cum

L. gemmato. u, (var. y. Pers^ syn. p, 144) Dcsv.jfr.Z^p, 263..

Species nobiiissima, mire cum sequente con-

fusa. Stipes distinctus , crassus^, subaequalis , sacca-

tus, intus fiiscus celluloso - spongiosus , unde eximie

elasticus. Peridium lentiforme-subrotundumj, fere

pileatum (unde L. Boletiforme Pers. in Desv. Journt

Bot, credam) et ad collum stipitis constrictum, saepe

plicatum, rarissime cum stipite confluit in formam

turbinatam; scariosa indole maxime insigne. Cor-

tex quoque pecuiiaris, tenuissimus, ob morphosin

sicciorem tam in peridio quam stipite persistens, te-

nuissime granuiosus , spinulosus etc. Inter basiii

sterilem et capillitium nulla adest membrana, sed

omnino contigua sunt. Capillitium simiie in nulla

\ «lia specie; admodum compactum, totum peridium

infarciens , contiguum (minime in columellam sece-

dens), etiam denudatum diu persistens ; in statu piil-

poso cellulosum, lutescens ; adultiori albo - fuscescens ;

maturo umbrino-fuscum. Capillitio maturo peridium

superne tenerrimum fragillimum, in squamas varias

areolatas, capillitio diu adhaerentes finditur. »Sporidia

nec lutescunt , nec virescunt ; color in siccis fu-

ligineo-umbrinus, immo purpurascens, recens ex in-

ventore olivaceo - fuligineus. In dumetis mtiscosis.

Speciem multis novis cariorem restituit Ahnfelt^ legit

I ud Bosarp onsfuensium Scaniae aut. (v. s.)

Cfr. L, gemmatmu <x»

C 2

35 LICOPERDON

5. X/. gemmatum, perldio membraRaceo persistente,

basi angustato, ore umbonato apertO;, cortice fa-

rinaceo adnato verrucisque subspinulosis tecto,

iBoccis medio in colmnellam secedcntibus, per-

sistentibus; sporidiis luteo - vircscentibus.

Fimgus lupinus etc. Bocc. 3Ius. p. 301, 305. variae fonnae.

Ljcop. yerracosum etc. Rupp, Jen. 2. p. 304. Bovista officin»

var. 2, Dill. Gciss. p. 196. Ljcop. capitatum, asperum»

TLall, en, Melv. p, 12. beue. (In Hist, non tautum iutegrum

genus, sed Bovistas etiam et Sclerodermata in unam speciem

colligit). L. Proteus. Bull. Champ, p, 143. melior pars.

Dec. fr. 2, L. Bovista, Bolt. i, 117. excl. Jjg, a, c. L.

gemmatum. Batsch, JEl. l. c, (nomen optimmn sed ouicae

formae tribuit. )

Basis intus spongiosa sterilis cum capillitio con- tigua^ saepe in stipitem satis distinctum producitur; ^ed etiam prorsus sessile variat. Peridium junius cartilagineo - carnosum , in media aetate lutescens, maturimi canescens et fuligineum, membranaceum, flaccidum, sed non sponte dlffractum ^ ore minuto lacero imibonato - prominente. Umbo oritur a ca* piilitii indole ; si peridium cautius aperiatur , coiu- mellam conicam lloccosam in centro formare vide* tur, qua indole a Bovistis et L. saccato lucuienter differt. Interior peridii pulpa primo carnosa fra* gilis, candida; dein mollior, luteo - virescens , sub- jfuliginea; tandemque in capillitium persistens et sporidia priorimi multo dilutiora soluta. Cortex ad- natuSj subiarinaceus, contiguus^ immixtis verrucis spinulisve forma variis, persistentibusj sed saepe fa- cile diffractis ; liae verrucae 1. spinulae minime e cortice dijffracto oriuntur. Color corticis candidus, incarnatuSj cinereus, fuligineus etc. Statura et ma- gnitudo maxime variant, Uhique in silvis , campis €tc.,vidgatissi?num totius ordinis ; aestate, autumno. (v. v.)

Bene perspiciens^ longa varietatum et formarum serie, imperfectae specierum ideae vulgo testimonio, nil taediosius nilque inutilius, boc tamen loco plu- res, praecipue synonymorum caussa, seorsim enu- merare cogor. Phtrimas facile addas:

LYCOPERDON 37

a. excipuliforme y periclio siibrotiindo, verruci& sub- sj^inuiosis sparsiti, stipite elongato basi subpli- cato Scop, carn, p. 488.

tycop. excipuJi chyinici forma. Kaill. Bot, par. t. 12, f, 15, (at statura .sequentis, contra Mich, t. 97. f. I. hujus statura, ve- stitu sequentis gaudet) Bafl. t. 31. f. 4, L. excipuliforme ^iict. plurim., yerum non tute cli.stincmin a L. .saccato. L» excipulif. Pers. syn, p. 143, «, L, uiauunaeforme. Pers, /• /. c, p. 145 cqlore iucaruato,

PerfectissiiTva 5 spectabilis forma;, magnitudine varia, L, saccuhtm saepius referens. Stipes crassus^ minus aculeatus^ quam sequentis, plus minus elon- gatus. — Cum nuperius boc a vero et rariori L,, saccato discernere didicerim, synonyma variorum iconographorum non praesentium, nunc certe distri- buere non valeo. Praecipue in silvis inter Hypna etc, Jrequens. (v. v.)

/?. perJatum, peridio rotundato-depresso, ver- rucis compactis, in mucronem solidiorem porrectis .deciduis, stipite tereti subscabro.

3Iich. gen. t. 97./. 1. Raji S. n. 9, Vaill.par, t. 12/. 16» L. gemmatum. Batsch. Fl. Dan, t. 1120. Schum, ! l, c.p. 190. L.Mrtum. Bull. t. 475./. B, — E, et. 340, L. peclatiuQ, Pers. Obs. 1. p. 4, Sijn, p. 148,

Yarietas satis insignis ! Stipes teres, non pli- eatuSj, sed saepe verrucis aculeisque exasperatus. Pe- ridium milii saepius lentiforme obvium; verrucis majoribus, aequaiibus distantibus, deciduis apparent areolae subpentagonae a verruculis roinoribus cin- gentibus. At inconstans est ; color albidus 1. dilute incarnatus et fuiigineus; Status exoletus exliibent L. nigrescens Pers. disp. p. 7. L, lacunosum Bull. Cbamp. t. 52i. In silvis, praecipue fagineis. (v. v.)

y: echinatum, peridio turbinato substipitato^ ver- rucis spinosis validis subdistantibus.

L. pjriforme. Quibusdam. L, echinatum. Pers. syn. p. I47. disp. p. 63. Schum,! Saell. 2u,p. 190. L, muricatiUa. Willdo Ber. /». 411.

38 LYCOPERDON

Saepius pallide umbrinum-, sed et lutescens, et candidum. L, candiduvi Pers. syn. p. 146. lc. et descript. t. 13. f. 4. evidenter statum juvenilem yefert; etsi certe novimus, etiam formam juniorem £/. Bovistae sic dici. In Jagetis etc. (v. v.)

d, hirtumy turbinatum, subsessile, verrucis mol-

nbus tenuibus (nigrescentibus pierumque) hirtum.

3Iic7i. gen. p, 217. L. nmbrinum a et /?, d, quercinum» Pm, syn, p. 147, 148. L. hirtum. Slart. Crypt. Erl, p. 386,

Varietas satis evidens colore pierumque um- brino, verrucis adnatis diutius persistentibus, saepius nigrescentibus ; at etpallentes eas vidi. In silvis prae" cipue ahiegnis, sed et alihi viilgare, (v. v.)

e. Jurfuracetim , turbinatum, raro spinulosumj

verrucis subfatiscentibus furfuraceum,

1, molle. Pers, Ohs. Mye, 2. p. 70. Syn^ p, 150. Chev^ par. p. 353. t. 10. jT. 2,

Forma parum constans, rarius obvia, tam in L. excipuliforme quam in sequens luculenter trans- iens. Color non semper olivaceo - fuligineus , sed interdum pallidus , canus. Nomen et definitio Per- soonii e specim. valde vetustis. In campis muscosis, (v- V.)

f. papillatum j subrotundum, sessile, papiUo- simi, furfuraceo - pulverulentum.

t, papillatum» Schaeff. t. l84. L. pratenjse. P, ex parte. t, cepaeforme, Chev, par, p. 353.

Color albidus, canescens, semper pumilum, saepe obtusum, quare caute a L. pusillo discernen- dum, Copiose in campis, praecipue sterilihus - et arc" nosis. (v. V. )

Obs. Adsunt etiam tam hujus, quam sequentis formae phaeo^

chroae et vitellinae , distinctae apud 3Iichelium , Gleditsch,

meth, p. 148. p, etc.) L» pyriforme. Schaeff, t^ 293 etc. sed

morbosae sunt.

,0, X/. pyriforme , peridio membranaceo persistente

subpyriformi umbonato - aperto , cortice innato

squamulisque tenuissimis fugacibus tecto, floc-

LYCOPEHDON 39

corum columella conica sporidilsque yiresc^iti- luteis.

Fnng, lupinus pTnfomiis et Bocc^ J, c, — Rftji Syn. l. c, n, 7. Lycop, pvriforme, Ihipp. Jen. 2. p, 304. Gled. meth. p. 148. o. Bovista ofFrc. var. 3, Bill. Giess. p. 196, L. pjriforme, Schaejjf. t. J89. Willd. Ber. p.4ll, Bull. t. 32. ^ ( L. ovoir deuin. Bull. t. 435, f, 3.) Pers. sijn. p, 148. Sommerf. Lapp. p, 238, Grev. Crypt. Scot. t, 304,

h, infans. L, ramosam. Jacqu, Ausir, t, 224, — Fl. Dan. t, 1 680^ Priori maxime affine et in statu exoleto, ma- gis flaccido^ aegre discernendum, cum similes prioris adsint varietates prorsus conformes. Gaespitosum, radicibus longis repentibus. Color fuligineus, spa- diceus , aut lutescens ; exoleti vero cinerascens, Ju- nius prioribus firmius est, intus libroso -tenax, cor- tice saepe indurato, cuni priores species carnoso- fragiles. Praeter corticem innatum subpersistentem adsunt squamulae tenuissimae fugacissimae. Adest forma cortice indurato tessulato, Sclerodermati sub- siniiiis ( var. /5. Pers, l, c. ) , qualis vix L. Protei. Adteri'am arenosam deme stipatum optime; item ad truncos Jrequens» Aestate, aut. (v. v.}

O b s. Non obsto , si prioris varietatem cen- seas; adest tamen insigne quoddam praecipue in textura juniori tenaci, sporidiis recentibus magis lu- teis etc. In coemeterio Femsionensi vidi hoc et prioris y, mixta, sine transitu; iliud dense stipatum, semi- immersum, tenax; boc sparsum, superficiale, intus fragile. Deest apud A. S., Schum, etc.

7. L. eonstellatum , peridio membranaceo persistente

ore simplici aperto, cor/^ce aculeato evanidoJuscO"

reticulato, capillitio laxo , sporidiis f iisco - pur-

pureis.

lyc. conetellatnra. Frie» Sytnb. Gaster, p. 7, L. iiinlbriniam* Fl, Dan. i. 1800.

Simile L. gemmato, at pro ejus varietate phaeo^ cliroa non habeam ob multas difFerentias. Forma junior cylindrica , dein obovata aut excipiiliformis.

40 LTCOPEKDON

Peridium imdique aculeis horridissimis confertis acutis , piilpa ex albo fiisco - deliquescente seceden- tibus, obtegitur; Ms ablatis restat reticulum pul- clirum fiiscum;, unde facies Coiubri. Ad terram in* ter folia decidua locis umhrosissimis fagetorum, Aug*^ Sept. (v. V.)

8, I4. Brasiliense , peridio membranaceo persistente

globoso punctato - scahro^ ore obtuso 5 Jloccis la-* {cis , sporidiis f uliginosis.

Caespitosum, fibris mucedineis radicatum, nu- cis njagnitudine majusve, peridio membranaceo flac- cido, extus tantiim punctato-scabro^ ut Lycogala, cui exoleto simile est. lotus parcius et sme basi Sterili iioccosum, iloccis laxis nec in stratum fomen- tarium nec in columeilam contexlis. Os angustft- tum. Ad trtmcos Brasiliae. Beyrick! (v. s.)

9. L. gossypinum, peridio globoso - turbinato, cor-

tice lanuginoso, persistente niv^eo - fuscescente.

t. gossyp, Bull, CJiamp. p. 147. t, 435./. l,I)ec. Fr. 2. jp.263. Chev. par^ p, 354.

Minimum generis, tres lineas tantum magnum, basi ijk stipitem producta. icon Lycoperdon magis, quam Qnijgenam suadet, sed suae tribus typus (nil cum L. moTli Pers, commune babet , ) cui forsaa etiam adscribendae sequentes species Michelianae , a jiullo vero recentiori {^Gledltschium enim in nullo numero recipio) lect^e. In truncis Galliae, atitumno, (y. ic.)

Species inquirendae :

l^ j&. album^ lanuginosum , corticem primarium (exteMOrem)

manifeste exuens. Mich, geii, p. 217. t, 97. f* 2« l-i. la-

natum. Batsch. El, p. 147.

Valde distinctum, forma fere Lyc, saecatz ^ sed cortex ex- ferior discretus laciniatim dehiscit, fere ut Geaster, In Italia Septenibri^ (v. ic.) 2. -L. esculentum, hemisphaericum , griseum , viUis - - non ex-

stantibus obductum, Mich. l, c. t, 97. /• 4. L. hirtum. Batsch.

?; c. Forma singulari, depressa etc. In Italia Octobri,

TULOSTOMA 41

Inter tycoperda MicheHi plures noTas latere TerosJmile est Lyc. n. 27. videtur Trichia lurbinafa , licet et hoc iuter L, Bovistae yariefates , a se lectas, iuepius compilator enumeret. — NoTae specie» a Persoonio in Desv. Journ. Bof, 1809. propositae Tix a L. gemmato affinibusque diflerre Tidentur.

Deniqiie annotandiim est, sporidiorum eolorem in spcciininibtfs maturis, non vero exoletis , quibus semper fere fuliginosus, observandum, simulque sta- tus morbosos aut praematuros caule esse discernendos*

V. TULOSTOMA. Pers. ex em.

NOT, gen. Mich, gen. p, 218. Obs. Tulo.itoma. Pers, disp. p, &. Linl. diss. 1. /. e. Nees Syst, p, 137. Fries Syst, Orb^ Veg. 1. p. 139.

CHAR. Peridium basi discretum !, papyraceum, cortice secedente denudatum, apice determinate dehi- scens. Sporidia coacervata, fioccis peridio adnatis parcius intertexta. Stipcs radicctns, a peridio discrcius,

MORPHOSiS. Nemata subterranea coalescunt

in stipitem fibrosum , emergentem , apice peridium

discretum proferentem. Involvitur junior fungus velo

L cortice squamuloso aht pulveraceo (unde stipes

saepius squamulosus) secedente, rarius basi vofvae

instar fiigacis remanente. Inter}or peridii morpho-'

sis pvaecipue Bovistae; caro primitus alba, peri-

dium rigescens etc. , at flocci in stipite formando ab-

sorpti nuffum sistunt eompactum capiffftium, quare

sporidia magis coacervata , cavitas superne saepe va^

cua et sporidia gfobosa^ haud pediceflata, utpote

maxime in fuce formata et a terrae potestate fibera,

laetius coforata, quam in uffo praecedente genere.

Nec adest cofumeff ae rudimentum, ob floccos parciores.

AFFfNlTAS. Series contigua cum tribus prae-

eedentibus generibus, yerum stipite a peridio dfs-

creto praecipue dignoscitur. Os ut in prioribus et

omnibus anaf ogis variat. Habitu et vegetatione cimi

Sclerodermis satis convenit, at evidentissime ad Ce-

nococceos in Systemate nostro reticufatim constructa

abeimt, tam peridii figura et cavttate, quam floccis

#2 TULOSTOMA

parcioribus et veget^tione^ iibi Mitremyce^ obviam "renit.

HISTOIII4. Regionibus campestribiis e solo laxo^ praecipue arenosOj tempestate pluviosa gre- gatim oriuntur iinjus species, diu persistentes indu- ratae. Primam notitiam Rajo debemus , iconem Toumefortio , fortem L, pedunculati L. , tritissimi. At genus peculiare jam videbatur Micbelio^ qui al- teram speciem {Tul. squamosum Pers.) addidit; baec autem prioris varietas ex autoptis ( PoII. Vev. 3, />. 719, Chev. par. p. 351. etc), j^raeter LiJikium ; cujus vero judicium, considerata dupKci specie sub X. pedunculato confusa, primo observante duarum no- varmn detectore Bhrenberg (silv. Ber. p. 14), facile componitur. Est nempe T. squamosum y P. verum X. pedunculatum Auct; sed exstat et alia major, ore non prominente etc, quam Persoon, T. brumale describens, praecipue ante oculos babuisse videtur. Quatenus et baec Veteribus innotuerit , difficile di- ctu; saltim yaillant juxta Lyc, paris. minimum (certe T. mammosum) addit speciem majorem, „L. minus/^ pedicuio donatum e calycis specie, in ista obvia, oriens. I^omen, radicibus rvlog et ^ofxa^ os signi- ficans cartijagineum 5 a Persoonio impositum, novis Bpeciebus licet baud congruum, mutare non licuit.

1. T. inammosumf stipite aequali subsquamoso, peri-

dii ore prominente mammoso integro.

Fung'. - - pedicnlo longo insidens. Raji syn. p. 27. Ljcop. parisiease minimain etc, Tourn. J, R, H. i, 331. y. JE. F^ optime. Ljc, mammosum! etc. Mich, gen. p.2l7. n. 10. t^ pedunculatnm. Ldnn.! Suec. n. 1276. BulL Champ. p. 161. #.294, 471./. 2. (b,!) Scwerh. K 406. Ljc. IIL Gled. meih, p, 150. Hall. helv. n. 2170 — Tulost. brumale. Bec, fr^ 2. p. 269. Nees Syst. f. 130. F2, Dan. t. 1740. / 1* Chev.par. p, 351. /. 10, jT, 1.

b, stipite imbricato - squamoso, Ljcop. mammosuin^ pediculo — «quamoso etc. Mich. gen. p. 218, t. 97, /. 7. L» palmatum. Batsch. L, squamosum» Gmel^ Tul, aquamosttin, Pers^ $^n^ p, 133»

TtFLOSTOMA 43

Stipes fistiilosus, siibinde (filo centrali in stipi- tis cavitate) , aequalis , 1 — 2 unc. longus , lineam crassus, rectus , Kaud sulcatus , squamulis seceden- tibus plus minus tectus, numquam vero ita, ut ad basin fibrosam volvulam forment ; exoletus ligne- scens^ prorsus glaber. Peridium globosimi, pisi» raro nucis avellanae magnitudine, cortice pulvera- ceo secedente rigescens, albicans, ore minuto sub- cartilagineo liaud fimbriato. Sporidia ferruginea,

o

Eqtiidem tantttm legi in vastismmis arenis [ad Ahus Scaniae ad solstitmm ahunde. ) Autiunno jam prae- cocif ut bene \YitKering, sed fere perennis, Hieme apud nos non viget. (v. v.)

2. T. fimbriatum^ stipite aequali subnudo, peridii

ore plano fimbriato - ciliato.

Ljc. pedunculatmn, .Auct, nonnull, — Baisch, El, f, 167t T, brumale. Pers, syii. p, 139. huc potissimum e diagn., tem- pore etc. — LitjeM, ! Su, fl, 3, irahl, Suec. n. 2268. Cfr. JFhrenb, l, c,

Specimina, quae legi, multo magis serotina quam prioris, saltim duplo majora, stipes multo longior et robustior, glaber, ob squamulas plerasque ad ba- sin volvae instar obsoletae lugacis reciduas, totus- que emersus (prioris in arena subdemersus), ut }am habitu differat. At praecipuae differentiae sunt: Sti- •pesfarctus, medio crassior, vix lignescens; peridium squamis deciduis nudum fuscescens obtusissimum, ore ciliato - fimbriato j sporidia pallidiora. Minus per- sistens. Mettm tantum legi in aggeribus e fucis ex- structis juxta litora freti Oresttnd, Scaniae occiden- talis» Novembr, Decembri, (v. v.)

3. T. tortuosum , stipite incrassato tortuoso , peridii ore rotundo obtuso integro, Ehrenh. l. Hor, Phys.

Stipite valido, torto, sulcato, ore non mam- moso nudo insigniter difFert, Plena Iiujus et se- quentis descriptio forsan jam publicata eat in opere

44 TULOSTOMA

citato, at ad nos nondiim pervenit. In desertis are^ nosis Nuhiae. (v. s. in herb. Ehrenb.) C T. lacerainm, stipite aequaK laevi, peridio laci- niato-partito flehiscente. Schizostoma. Mhrenb^ 7, c»

Stipes quam priorum brevior, sporidia palli- diora sublutescentia. E cbaracteribus Tulostomatis Pers. non potest non ab isto genere distingui; con- siderata vero intima affinitate, suadente jam altera specie, cbaracterem essentialem in peridio a stipite discreto pono. Geastra eodem duplici 1. quadruplici modo debiscunt. Itidem in vastissimis calidissimis sahuletis. (v. s.)

Obs. Lye, minimum Eeers Herh. p. 28$ ^ e descr, facile Tulostoma, mihi nil nisi Lyc. Equisefi Hoifm.^ cujus habitus etiam Tulostomatis Videtur, h. e. Pez. Persoonii. S^ M, II. jp» 121, Grev, Crypt, Scot, t. 162. optime.

Yl. SCLERODEIIMA. Pers. exemend.

LycopGrdastrum. MicTit ^en^ pl. p. 219. Sclerodermatis spec. Pers. syn. p. 159, Li?iJi diss. 1. p» 31, Nees Syst. p. 132,. — Fries Syst, orb. veg. 1. p, 136,

CHAR. Peridium firmum, innato - corticatum, irregulariter debiscens. Flocci peridio undique ad- natij, cellulas formant minutas, ii\ quibus glomeruli sporidiorum , absque peridiolo, nidulantur, — Ha- dicata, ahsquc stipite discreta.

MOKPHOSiS. Nemata, sive radices coeuntes, in ora terrae tubercula enituntur solida compacta ; solo firmiori v. c. in graminosis sessiiia; in areno- sis magis radicata et in caudicem saepe elongata, Peridium junius firmum ^ aut coriaceo - suberosum persistit, deliquescendo destruendum, aut extenua- tur;, demumque tenue fit et fragile; at non fiacci- ^um ; cortex innatus , numquam sponte separabilis, raro per aetatem evanescens. Interior massa omni aetate sicca et compacta, nec a primordiali ptvjli':^

SCLERODERMA 45

da in pulposam Lycoperclineoriim more deljqne- scens, sed metlia aetate plus minus firma , ni«^re- scens, demumque in lioccos sporidiaque soluta lusce- scens. Flocci toti soJuti, nec ut in Lycoperdine, basi in stratum floccosum fomentarium connati. Sporidia conglomerata evidenter a floccorum cellulosa indole pendent, cum liis demum relaxala.

AFFlNiTAS. Sclerodermeum genus ad Lyco- perdeos transiens. Cellulae plures et magis regu- lares , quam generum sequentium , sed et minus evolutae , absque peridiolis ut in genere sequente, habitu simillimo, vix vero corticato. Singulare in- super videatur;, hoc oenus intra angustum limitem omnes Lycoperdeorum typos repetere. Sc. Geastei* Oeastris^ Sc. Bovisfa Bovistae, ^S'. verrticosum Lyco- perdi et S. Lycoperdoides Tulostomatis Jiabitu et cha- racteribus gaudent; minime inde genere distinguas*

HISTORIA. Fungi majores, tarde crescentes, persistentes , sero demum autumno maturi, subter- restres et saepius arenarii. -— Raro plures species m eadem regione adsunt. MicTieliiis lynceus olim determinavit ; laetior fuisset scientiae facies, nisi vi- rum incomparabilem certatim deseruissent perhibiti emendatores. NovO nomine, a duro integ^mnento (^oxXf]Qog et dsQjLia) sumto, restituit Persoott , aX sub hoG nomine etiam sequens eximium genus Miche- lianum aliosque fnngos, magis recedentes, comple- ctitur. — Species Bocconio, Doodijo , T^ailldntio et Michelio bene cognitae ; saeculo Linnaeano , cujns splendidi progressus Mycologiae studio maxime no- cuerunt, prorsus obliteratae, fuere adeo ut inter Lyc» Bovistae varietates saepe recenseantur ( cfr* Haller, Scop. etc. ) ; ad himc usque diem ita negli- genter, a Bulliardo si discressero, tractatae, ut de ex- tricatione diu dubitarem. Omnes difFerentiae, quae laudantur, e colore, superficie, magnitudine, stipite etc. in omnibus variae, ut universas ad eandem spe-

46 SCLERODERMA

ciem, nempe Scl inifgare^ pertinere facile credas.

Smit tamen in diversis terris diversae species.

1, S» GeasteTf sessile, snbglobosmn, pallescens, pe- ridio apice in lacinias stellatas deliiscente, piil- pa sordide coeriilea , sporidiis fnscescentibus.

Lycoperd, rotnndum, majus , leucopliaeum etc, Mich, gen. pl, p, 210. f, 99. /. 1. [Lycoperdon poljrrliizum Batsch non hoc!, «ed JL. cepaeforme, El. p. 147 dicit. Sclerod. polyrrliiz. Pers^ syn, p, 156, e Michelio tantum.] Schu/ein. Car^ n, 349, !

Fungns subglobosiis j inaequalis^ piigni ma- gnitudine, superficie subsericea rugosa ; sed ex omni analogia sequentium et Lyc, leuc, cortice verrucoso etc. Micb. i. c. n. 2. iiujns varietas. Ob radicem tan- tum fibrillosam ceteris omnibus minus radicatum est, quare nomen ineptum e falso Batscliii syn. imposi- tum non servo. Melius sane S, Geaster dicitur ; pe- ridium enim fissum, demum revolutum, puivere om-* nino disperso, Geastris speciem refert, et peridio secedente pulpa membrana tenerrima fugaci, a floc- cis formata, unita est. In arvis, ericetis etc, Europae ausiralis , et €arolin<ie >Scbweinitz i (v. s.)

Obs. Lycoperd. anrantii coloris. Vaill, par^ p. 123, ex quo nnice pendet iyc, aurantium Linn. spec. Plant. 2. p, 1653^ ut hoc dehiscit , nec ut seqnens _, ad quod vix ^ ac ne vix quidem traham» Potissimum ad Scl. Bovistam referam; ChevaUier ad S^ verruco- sum trahit, JVulIa ab ipso data descriptione , dubium manet , et ge- nere • nam MicheliTis , coaetaneus, non ad hocgenus retulit. Hal- ler Lyc. Bovistae varietatem credit, mibique etiam obviae fuere 1/. Bovistae varietafes vitellinae non absimiles. Ex inventore ver- Bale est et ,, sa couleur tire sur le tane, " credo esse Lycoperdi Titellinam varietatem ! !

2. S, vulgarcj subsessile^ difforme, peridio subero- so duro indefinite debiscente, pulpa, coeruleo- atra, sporidiis fuliginosis. — Fl. Dan, t, 1969, /. 2.

Fungus lupinus, globosus , lutescens, noXv^i^og Bocc^ Mus* 1. *. 305. Fung. pulv. campr. cortice crassiore, Raji syn, p, 27. Lycop. majus, globosum, squamosum, Vaill. par, p, 122, t, 16, f, 8, L. cerTinum. Bolt, fung. i, 116. L. aurantiacum. Bun^f;ha7np,p, 158, /, 270. (uoa Liun.), SoU/erb^ /, 268(iii-

SCLERODERMA 41

tfde) Dce. fr. 2. p. 266. L. tessulatum. ScJtwn. ! W?7. 2. p» 191. (staliis expallens) S. aurant. Pers. syn. p. 153. excl. syn.. Linn. S. citrinum. Per5. 1. c, minuii, S. sqnamatum. CAei;. par, p. 357«' b. minus reniforme, subspadiceum. [Fai7?. Z. c. w. 13. jT. 5. 6 ! J Tuber solidum. Wiih, arr. 3. p. 459, unde et Scl. cepa, Pers, sijn, p, 155, S. spadic. Pxn-s» l, c. ex obs., excl, syn.

Qiuim lianc speciem in agro Femsjonensi, iibi sola sub innnmeris formis obviam venit, per viginti annos observaverim , de limitatione minime dnbito. Differentiae coloris, staturae, superficiei etc. certe mbil valent. Radicis fibrae intricatae, compactae, lu- tescentes aut albae^, subinde in stipitem brevem coe- unt. Peridinm sessile , stipitis umbone instructum, globoso - diflorme , saepe corapressum 1. lobatum, quam reliquorum intus multo durius et crassius, carne alba aut dissecta liinc inde rubella, valdeper- sistens, indeterminate et irregulariter dehiscens id- que apice tantimi autumno seriori (foramina insecto- rum ad basin passim obvia minime sunt via ordinaria, qua natura ad sporidia dispergenda utitur); ineunte hieme in gelatinam solvi vidimus. Superficies sae- pius areolata aut squamosa in majoribus, in mino- ribus verrucoso - guttata ; sed non raro prorsus lae- vis. Color in minoribus saepius spadiceus aut ru- f escens , in majoribus lutescens et aurantiacus , sem- per vero in soie expallens, sordide albidus, sed ex omnibus his varietates distinguere non licet. Pulpa juvenilis albida^ mox vero coeruleo - atra nigrave, e floccis albo-marmorata ; adulta floccis griseis spo- ridiisque relaxatis pulverulenta. Frequens ad ter- ram, rarior ad truncos^ in montosis silvaticis praeci- pue; versus septentrionem in Suecia ad Ostrogothiaui adscendit» Jam aestate occurrit^ sed autumno tantum maturum. (v. v.)

/?. maa'orrhizum y peridio lae^d sericeo radice maxima ramosissima cancellato - connata.

Inter numerosas prioris formas haec sola re- movenda; radice fere Mitremycis et peridio rotun-

48 SGLERODERMA

dato laevissimo^ sed pemiet certe e Joco in sabiito prO" fundissimo ad Hcandlien prope Femsjo (y. v.^

Obs» Haec species est, quam Linnaeus Lijc, cervinum descri- bens radicatiim (^Spec, Pl. 2. p. 1653) ante oculos habuit. L. aii- fantiacum Ejusd. prae ceteris male in hoc quadrat. 'Civ,supra,

3. S. Bovista, subsessilc;, diiForme, peridio tenui molii irregulariter deliiscente , cortice subsece- dente, jfloccis flavis^ sporidiis olivaceo - fuli- gineis.

FBtngus subcoerulea pnlpa, arillis flavis efc. Bocc^ plant, rar^ jp. 23. ic. Ljcoperdastrum autumnale flayescens , cortice te- nuiori laeTi, pulpa sordide purpurea. 3Iich, gen, p. 220, t, 99. f. 2, optime y quod melius L, poljrrhlzum. Batsch„ El. p. 147, quam S. Geaster. Lycoperd. VII. b, Gled. m^th* p. 155. Ljc. defossum. Batsch. Cont. 2. jf. 229. exoletum ; quoad speciem e loco BoTista Sclecoderma. K.unz,I

b. cepaeforme , minus,

Forma, colore^, superficie etc. variatj ut prius, quare diversas formas contra naturam et facile con** junges et distingues, A priori dignoscuntur omnes: peridio tenuiori, Lycoperdinis instar molli, demum vero rigescente et fragili , cortice subsecedente ia«- vigato 5 pulpa in media aetate molliorij sordide co- lorata floccis luteis , unde fungus maturus intus lu- tescenti-olivaceus. — Stipes distinctus nulius^ at in arenosis radix saepe caudiciformis evadit ; saepe duobus 1. tribus individuis connatis varians. Forma obovato -subrotunda laevis, flavescens, normalis vi- detur, sed saepe quoque variat reniformis;, depressa (ut L. cepae facie yaill. t* 16. f. 5, 6 etiam buc citari posset, at cortex crassior et pulpa atra prio- ris), etc. ; superficie ex cortice minute rimuloso, in- aequabili-flocculosa autin minoribus individuis areo- lis minutis valde adpressis obscurioribus variegata; colore pallescente , luteo - sordido , fuscescente. Ad basin subplicatam laeve ceterum est nec ut prius laetius coloratum. Flocci copiosi;, flavescentes, exi- mie cellulosi, sed sporidia ob laxam rnagis substan- tiam minus arcte conglobata. Blultum est in habitu

SCLEllODEii\!A 49

cum Bovistis commiine; cortex in qiiibnsflam sub-

flocculosus, dein evanescens; Batschti synonymon

Persoon in disp. Jiing. acl B. nigrescentevi retulit.

Vita quam prioris multo magis autumnalis , citius

maturans^ quare saepius ruptum legitur demimique

exoletumj lacero - apertum^ papyraceo - rigescens. Yal-

de laetor restitutam esse speciem eximiam a Micheli

usque temporibus prorsus coniiisam. In regionihiis

campesiribus, praecipue arenosisy (jrennaniae ! , Scaniae !

eic. (v. V. praecipue in Gerniciriia boreali.)

O b s, Inter ab'a specimina^ niinora, cepae, facie etiam inaxima (vwlgo enim haec species priori minor est), cum T^aill, t. 16. f. 9. 10, forma et colore luteo - cinerascente satis congrua, ad Ortofta Scaniae legit Ahnfelt. Cfr, Lycop, aurantium Linn. suh primaspecie,

4. ;S^. veirvcosum , substipitatum , peridio rotundato subverrucoso sursum tenui fragili, pidpa atro . purpurea, iioccis sporidiisque fuscis.

FuEgus — globosus, gilvus, squamis fuscijf variegatus, polyrrhizos. Bocc, Mus. 1, 305. f. 2. — Ploi. Schaeff. t. l^. f. s'. Ljco- perdon sphaericum^ verrucosum, pediculo donatum, Vaill. par. p. 122. i. 16. /". 7. Ljcoperdastr. obscurum, altius ra- dicatum, pulpa atro - purpurea etc. 3Iich. gcn. p. 219. 220. ^ n, 3, 4. 1, 99. Z'. 3. L. verrucosum. Bull. Chnmp. p, 157, t. 24. With. arr. cd. 6. IK. p. 451. Dec. Fr. 2. p. 265. L, defossum. Soiverb. t. 311. Scl. verrucosmu, Pers. syn. p, 154. (ut dabium e Bull.) Grev^ Crypt. Scot, t. 48. bona.

b, minus, reniforme, saepe sessile. Ljcop. spadiceum. Schaeff, f. 188. (minus apte). Sclerod. Tsces Sysi.f. 123. non Pers. Scl. areolatum. Ehrenh. ! Ber. p. 27, e sporidioruni colore L. dispar, Batsch. El. p. 147.

Cum praecedentium formis stipitatis et analo- gis minime commutandum; quamvis enim Iioc sti- pite suo magis distincto , peridio basi magis rotun- dato , colore flavo - rufescente aut obscure spadiceo sese saepius distinguat^ certiores differentiae in peri- diiindole, pulpae et sporidiormn colore latent. Sti- pes saepius adest crassus, irregiilaris^ subcompressus, lacunosus. Peridium basi rotundatum , magis capi- tatum, primo admodum durum^ rigidum (nec ut prioris moile) et in hac aetate exsiccatum cum pulpa durissimum, adultius vero superne extenuatur, fra- P.IIl.Sect. I. D

5a ^CLERODEHMA

;gile fit et apice magis determinate dehiscit, quam

priora; cortice adnato, jjersistente , glabro, subver-

rucoso ; sed variat areolatus et in minoribus prorsus

taetfia, ubi non in yerrucas 1. areolas abit, quare

ejusmodi exemplaria etiam obscuriora. Corticis

enim color normaliter subspadiceus est, peridii sor-

dide lutescens, pulpae vero compactae atro - purpu-

reus! Flocci demum laxi, grisei. Sporidia fusca,

at in olivaceum colorem minime tendunt, sed in

fusco -purpurascentem Bovistarwn Pers. , quod eo

magis memorabile, cum prius ceterum Bovistis P.

accedens sporidiorum colore ad Lycoperda Pers.

accedat; lioc vero peridio ad Lycoperda, sporidiis

ad Bovistas. u4d terram Europae temperatioris, Ger-

maniae.' etc, In Suecia ad Jiiontes arenae volatilis in

Hallandia, aestate^ auiiimno. (v. v.)

Obs. Cui bono Veterum sjnonyiiia tanta dlligentia colUgam, Burati sunt quidam* sciant rero, haec nou tantum liistorico gau-> cJere pretio, sed etiam melius esse limitata, certiora detemiinata el characteristicis nomiuibus magis quam recentiorum deiiuitione«, illustrantia. Videntes quoque tirones^ plurimas species jam ab an- tiquis bene esse cognitas^ ad noras fingendas xninus promptos Cutu^ K» spero.

5. 5,5^. pedunculdtum, globosum, flavo-fuscum, ver-

ruculatum, stipite tenui brevi sulcato radicato. '^

JLinJc, di^s, 2. ^,Magnitudo fere S, citrini (h, e. S. vulgaris mediae staturae), at stipite tenui, ^ unc. longo. ** Ob stipitem, auctore Linkio, recepi ; ceterum in priora et praecipue S. verrucosum verbotenus quadrat. In, Lusitama.

6, S. Lt/copef*doidts ^ plicato - stipitatimi ^ peridio globoso squamuloso lutescente, ore rotundo, spo- ridiis nigris. -^ Schwein* Car. n. 350.

Luculenter diversum, Tulostoma quasi Sclero* dermatum. Stipes pro more radicatus et ob tenui- tatem plicatus tantum nec lacunosus. Peridium du* pla Pisi magnitudine, unciae quadrante aut dimidia vix latius, squamis minutis badiis muricatum, a

POLYSACCUM 51

stipite non discertum. ' Rarum ad ienwn tignosam et truncos CaroUnae. (v. s.)

Specles iiiquirendaei

1, Lycop» irregtilare» Bec, p^ 6. p, 102. Descriptio Tix a S^ Bovista recedit. — Niun ad hoc etiam S, Cepa. Schwein. Car. 348 sine tlescriptioue, sed valde disiiacium dictum, cum S. Cepa Europ. procul dubio ad Scl. Tulgare referendmn.

2» ? Tubera candida mollia. Plum. fil, t. 167, /. ^»

VII. POLYSACCUM, D e s p. — D e c.

Lycoperdoides. Mic/t. Nov. Pl. ^en, p, 219.' Polysaccum I)esp.-Dec, rapp. votj, 1, p. 8. (1807). Fries Syst, orb, veg^ p, 138. Pisolithus. Alh. ct Schwein. consp. p. 82. Pisocar- pium. LinJi. diss, 1. p, 33. (1808). Nees Stjsi. p, 137. Sclerodermalis spec. Pers. l. c. Ljcop. capsuliferum, Sow, 425. *)

CHAll. Peridium commuue simpiex, rigidum irregulariter et iudeterminate deliiscens^ intus stup- poso-librosum, sublamellosum, cellulosum. Peridiola m celliilis nidulantia, inaequalia, discreta, includen- lia, sporidia filis intertexta. Difformia, stipite conti"» guo aut nuUo.

MORPHOSLS. Nemata subterranea primitus coeunt in tubercula indurata , e terra emergentia^ intus e fibris intrantibus fibrosa, primitus succosa, latice aquoso veluti e Spongia exprimendo per- fusa ; maturescendo vero indurescentia» Jnter has fibras in cellulis jam primitus adsunt peridiolorum rudimenta pulposa, mollissima, quae increscendo difformia, citius rig^escunt quam massa inclusa in floccos sporidiaque dissolvenda. Horum summa pri- mum et optime perficiuntur, infima semper fere ab- ortiva. — Est itaque quasi Myxogastrum grex Tri- chogastre inclusa ; a Sclerodermate recedens ut /SpAae- ria a Dothidea. E pulposa natura explicandum, quare l sporidiorum glomeruli extus peridiolis cingantur.

AFFINITAS, Genus inter Tuberaceos et Geo- gastres exacte medium, hinc ad utrosque relatimi.

*) Ljcoperdon pertiisum. Soiveri. t. 4l2, /, 2 est Rhixopogon iuteolus, S» M. U. p» 292.

D2

52 , POLrSACCUM

Eqnidem ob speridia pulverulenta JHoccis iiitertexta ad has non potui non referre. hiter iilos Poli/ga~ stri, inter lios Scleroderfimti , a quo ob habitum^si-* millimum numquam longe remoyeri dcbet, et Vper'- ' rhizae proximum; interea notis 4atis lucuienter di« Tersum. Genus centrale !

HISTOJIIA. Fimgi terrestres autumnalesj firmi, persistentes, loco sabulosa sporadice in regionibus temperatis incolentes. Sagacissimus Bwxhamn pri- mus vidit; Micheli et plures species et genus rite distinxit; mox vero confiisum, donec Desportes et Alhertini Schweinizque eodem tempore resuscitave- runt ; iUius vero nomen^ e plurihus saccis desumtum ceteris utique praeferendum, Reiiqua nomina a coiore piceo etc., unicae speciei adaptata, minus apta sunt. Persoon (suo more omnia fere nomina aliorum mutandi v. c. Fisiulinae in Hijpodrijn, Phlehiae in liichmophoram, Schizophylli in Schizoniajn, etc. etc.) se et boc in Polyperam mutaturiun annunciayit. Cfr. Ch, Comvu

* RADICATA, stipite amplo^ hasi lohaio^ ra* dicatOf Oigantea.

1, P. hercuJeum, radicatum, stipitatum, album, ca- pitulo nutante trimcato , sporidiis fui\o-ferru- gineis.

Ljcoperdon Herculeum. Pall. JRuss. reis, 1. 132. ^?. 553» Sclerod. hGrculaneum» Pers, syn, ^.151.

„Fungus saepius pedali altitudine^ extus aibus, Stipes c} iindricus, scariosus s. lameilis fibrosis ; sur- sum incrassatus in clavam nutantem obsoiete trun- catam, mole pugni. Maturitate fungiis m superficie planiuscuia ciavae rimis inordinate rumpitur et effiin- dit poilinem fuivo - f errugineum. *' Licet videre mihi non contigerit, de genere vix dubito ; immo sequenti peraffine apparet. In ripa satsa lacus /«- dexiensis in arenosa Kirgisorum regione, Pallas.

POLYSACCCJM 53

2. P. turgidum , lobato - radicattim , stipitatiiin, ca-

pitiilo yiilgo rotundato liisco-nigro^ peridiolis

albis, sporidiis umbrino ^iiiscis.

Ljcoperdon magnam, globosumj pulpa granulata, radice crafti»» Buxbaum, Cent, 1. p. 37. /, 58, optime,

Species ampla, 4 — 6 unc. alta^, sed snb arena primo latet, dein cum stipitis parte emergit. Peri- dium globoso -rotundaium, minime truncatum, ob stipitem saepe curvatum obliquum, 2 — 3 unc. latum, laeviusculum , inaequale^ irregulariter dehiscens, fusco - nigrimi. „Fulpa junior tota ex granulis al- bicantibus materia nucida nigra, fusco colore digi- tos inficiente, turgidis constat" 1. c. Stipes peri- dio fere iongior, unciam et ultra crassus, lacunosus, compactus ; ., multis foveis nigricante mucore reple- tis distinctus 'S deorsim praecipue lutescens , spoii-

fiosus, lobato - divisus , in radices reticulatas exiens. _li]ii P. Pisocarpio aifine videtur, sporidiis et iioc- cis paucis fere concoloribus. In sabuletiii versus mare caspicum, In scrohihus arenosis ad Asiruchan I. c. ; e regione TP^olgensi inferiori nostrum, Octohri (v. s. a castr. commun. )

3. P. crassipes , radicato - lobatum , stipitatimi, ere-

ctum, pallidum, fuscescens^ peridiolis sulphureis,

sporidiis fuscis.

Ljcoperdoides album , tinctorium , radice amplissima. l\Iich\. gen, pl, p, 2. 14. t. 98. /. 1. (Jam a primi» Italiae Bo- tan. memoratur , at ob.scure.) Lycop, capitatum, Batsch, Polysaccum crassipes. Bec. Voy. 1. p. 8. fl. fr, 6. p. 103. Poljpera. Ficin. Bresd. p, 306. /. 1,/. 51.

b, Pisocari>ium clavatum. Nees ! Syst, p, 138. /. 13. /. 131..

Statura et magnitudine cum prioribus certat, 4 unc. ad pedem usque altum. Peridium erectum, snbca- pitatum, sed basi angustatum , cum in priori rotun- datum, superne convexum, inaequabile^ laeve, dia- metrol — 4unciali, productumin stipitem elongatum lacunosum , e magna parte arenae immersum et basi ramoso-lobatum, lacunosum, diametro 4 — ^ unciaK. Peridiola pysiformia, inaequalM; glabra, «ulphurea,

54 POLySACCUM

floccis contortis candidis , sporidiis umbrino • fiiscis referta. Iit vastis sabuletis Italiae^ GaUiae. b. Ger" maniae ad Rheumn^ ^lhim etc. Autumno.. (v. s.)

** RADICULOSA i stipite brevi, praemorsoy hasi subradictiloso. Mediae magnitudinis.

4. P. olivaceum , peridio subrotundo peridiolisque reo^ularibus miuutis olivaceis, stipite tenuiori

praemorso subarrhizo. l-jcoperdon capsuliferum, Sowerh, t, 424»

Luculenter bujus generis et quidem sequenti valde afl^e, varietatem tamen vix dicam, Habitus iconis prorsus diversus ; color dilutior , olivaceus, etiam intusl, peridiola minuta^ regularia; stipes evi- ^entior et tenuior; sed e sectionis more praemorsus.

In aggeribus arenosis Angliae. (v. ic.)

5f P. Pisocarpiuniy radiculosum, substipitatum, spliae- ricum, fiiscum, expallens, peridiolis dijSormibus flavis^ sporidiis terreis.

Ljcoperdoides atrum. pulpa flava, et cellulis fimbriatl*. Hall, en. helv^ p. 13. bene ! Hist. helv, w. 2196. Pisolithus are- narius, ^lh. et Schwein. comp, p. 82» t, l, f. 3. Piso- carpium, Nees Syst.f. 131. b, Poljsaccum acaule. Dec. Rapp, Voy, 2. p, 80. Fl. fr, 6, p. 103. excl, &JJX. Michel.

Peridium rotundatum, saepe depressum, tentie rigidimi, fragile, varie diffractum dehiscitj, variat lacunosum, dissectum Pisolithum refert; basi angu- statuni in stipitem brevem (^ --- | unc. longum) crassum, aut paene obsoletum^ fibriJlis flavidis^ ra- diculosum. Coior mibi subfuscus , rufescens simul ex Dec. ^ sordide ferrugineus ex A. S. Peridiola magna, e mutua pressione diETormia, oblonga, hir- sutula includentia primo pulpam pallidam, dein spo- ridia comissantia fusco - terrea, floccis paucis inter-r- texta ; nidulantur in substantia recente fusco - viridi, exsiccata nigricante, Ad terratn sabuUsam Melvetiae ; Lusatiae copiose ; Smolandiae occidentalis rarissime. b. in Gallia occidentali. Aestate , autumno, (v. V.) 0, P. suharrhizum, arrhizum, stipitato-turbinatum, f er- rugineum, celluli& amplis diiiormibuslutescentibus.

POLYSACCUM 55

tjc, arrhtzum. Scop. delic, insubr, 1, p, 40. c>m icon, Vdari Bot, Mag. l.p, 66. t. 2. f. l — . 6. Scletodetm» v«hi- zum. Pers, syn. p, 152,

Evidenter hiijus nec seqiientis sectionis^ cmn

stipitatum sit; immo priori valde simile, at collata

ampla Scopoli descriptione tam insigniter differt, ut

temerarium foret sine autopsia varietatem dicere.

Ceiiuiae dicuntur mediae inter hoc genus et Sclie-

r.oderma, multo majores et duplicis indolis? Sub-

stantia interna fibrosa alba praecipue impedit^ quo

ininus cum priori conjungatur. In ltc(lia circa Mo-

zatte, auttimno. (v. ic.) %

O 1) s. Fungas pulrerulentus granulatus Tirgiuianus. P2uh. Phyt, t, 184, f. 7. cum hac sectione quoque conveait , rerum non tau-. tum basi singulari hypothalli instar efiTusa ab omnibus descriptig distinctissimus est, sed praecipue solis sporangiolis, quibus ex icone refertus yidetur, ut uovum gemis, Poljgaiitri analogOUj 1. Arach- luou facile cre<las !

^** ARRHIJZA f hasi stipitijormi ei radiee prorstis destituta» Minora.

Obs. Haec sectio quam maxime insignis est, dolendum vero eam a Recentioribus {Gleditschio enim nuUa iides) non esse observatam. Vegetatio Elaphomycis; hinc, sahim in prima specie, pulpa quoque nigra. Videntur sui generis, quod, sicellulae floccis destitutae, collocandum est inter Cenococceos !

7, P. tuheromm, Lycoperdoides tuberosum, ferru-

gineum, arrhizou;, pulpa nigra. Miclu gen, pl; p. 219. t. 98. /. 2.

Rotundato - difforme, laeve, paulo ultra unciam latum. A priori omnino diversum est. In lialiu^ restitihus etc. Autumno. (v. ic. )

8. P. conglomeratum. Lycoperdoides tuberosum^ fla-

vescens, muhiplex. Mich. l. c. f. 3.

Magnitudo prioris;, sed iioc e pluribus tuber- culis conglomeratis conuatum. In agro Liburnemi, (v. i.)

56 HYPEKRHiZA.

Vm HYPERRHIZA. Bosc.

Uperrhiza» Bosc in Berl, 3Iag^ K^ p. 88. Nees Syst. p, 159.

Fries Sysf. orb. veg. I.p. 135, Cfr, Spreng\ Syst. veg. IV^

p. 416.

CHAR. Peridmm siiberosnm , irregnlariter de-

hiscenSj, absqiie cortice discreto^ intus soiidum, an-

gioKs ofoiongis contortis , \t^ quibus nidulantur spo-

ridia soiuta pulveruienta. Rotundatae , extus JibriU

losae; fihrillae y terram petenteSj pritisquam eamjU"

trent, in caudicem connaiae.

MORPHOSIS et AFFINITAS luculentissimae. Evidenter est Elaphoimjces supra terram enatus ; gra- nula superliciei Elapiiomycis in Jl?/perr A^sa in fibril- las radicantes enascuntur; flocci, peridium intrantes, in soiida connascuntur dissepimenta persistentia, un- de oriantur vera angiola. Sporidia, etiam colore ni- gro et foetore congrua, primitus conglutinata , de- mum pulverulenta. — Haec angioia sunt ceiiulae Polijsacci, sed omni vegetatione in dissepimentis ab- sorpta, nuiia intra Jiaec adsunt peridioia. Haec dis- sepimenta ut totidem columeliae consideranda;, qua- re est CauhgJossum (iiabitu congruum) compositum, sive Scleroderma in Podaxideos transiens. — ^i^^^i" lae radicantes mediae sunt inter caudicem stipiti- formem Scierodermatum Polysaccique et verrucas Eiapiiomyces. — Harum indole et vegetatione pror- sus anaiogum est RHIZOPOGO^il , a quo exacte recedit, ut Eiapiiomyces a Tubere.

HISTORIA. Unica, a Boscio detecta species, terrestris, persistens, indurescens. Hactenus omnes Tuberaceis adscripserimt, sed ob sporangioiorum de- fectum et sporidia soiuta evldenter iiujus loci. J^o- men ab vTteQ et Qitct sumtum, unde rectius Ht/perrhiza y quam Uperrhiza scribitur.

1. H. CAROLINIENSIS.

Uperrh, car. Bosc h c. t. 6. ./. 62. A. B. Nees l. c. f. 146. Subgiobosa 1. deorsum leviter producta, repan- da, atra, magnitudine pomi et minor, nigra. Spo-

ELAFKOMICES 57

ridia qiioque nigra, foetida» In aggeve prope Char-* lestown CaroUnue, (v. ic.)

IX. ELAPHOMYCES. Nees.

Tttberis species. Patribus -Toum^ Nees Syst. p. 161. Lycoper- dastri s. Sclerodermatis sp. 3Ik7i. l, c, Pers. sijn, p. 156. Hypogaeum, Pers, disp,. p, 7. Elaphomyces. Nees. — Fries Syst. orh, veg, 1. p, 13-1. Phjmatiam. Chev. par, p.^QO.

CHAR. Peridima suberosum, sponte non de- hiscens , intus floccis in venas intersecantes con- textis in locula divisum. Sporidia congesta, con- glutinata, demum soluta, puiverulenta. Globosiy arrhizif extus verrucoso - scabri,

MORPHOSiS prorsus subterranea, quare ejus prima stamina persequi non licuit. Verrucae peri- dii radicularum tamen vicibus evidenter funguntur. Piilposam interiorem massam numquam vidimus, sed primo floccoso - carnosam , ex albo sordide car- neam 1. purpurascentem, demumque in sporidia ni- gricantia solutam; saepe ex parte inanem ; immo non rara sunt individua tota abortiva, cava, ad la- tera floccosa. Massam subdivisam flocci conjuncti sublamellosi 5 venarum instar, in locula distinguunt, vacua spatia occupantes ; (barum ortum, quae de L. Bovista vulnerato narra-^d, illustrant), raro medullam centralem (sive columellam Podaxideorum) forman- tes; saepe enim in centro cavus est fungus 1., Co- >.ry(Utlis cavae instar, glaream et terrae particulas in- cludit. In statu plene maturo flocci subevanescunt.

AFFINITAS. H^jperrhizae jam indicata; Scle^ rodermatis evidens , etsi cellulis regularibus sporidi- orumque glomerulis ab eo recedit. Est genus Scle- rodermeum ad Cenococcum! (juxta posuit jam So- werby) transiens. — Analogia adest lucuientissi- ma cum Tubere , praesertim vegetatione, et cuni Geastris subterraneis , praecipue Diplodermate Link^ simillimo inter Lycoperdeos.

58 ELAPHOMYCES

HISTORIA. Fungl subterranei) numquam spon- te emergentes, aestivales , sed per totum annum fe- re persistentes 5 indurescentes, Hinc eos e terra iiilmine tacta ; iilinc e semine cervorum prbnasci ^) fabulantur rustici et Patres; ut et muita de usu aphrodisiaco etc. (ji^ Bauh, , Gled. metJi, p, 156, Ednlis ,non est; sed cervi, lepores, ut ferimt, et eerte sues eodem vescuntur. Jam Tlieophrastus (x£- Qavvcov Hist, pl, 1. c. 9) omnesque veteres Bota- uici celebrant. Affinitatem cum Sclerodermate Michelms ( ex quo varietas misero GleditscK), pro-» prium ipsum efficere genus Ehrhart (Beytr. Yl) pri- mi observarimt. Analysin chemicam dedit Trommsd, neu. Ch. Journ, X.L

\, E. granuJatuSy rotimdatus, inaequafoilis^, papiilo- 80-verrucosos, sporidiis atris.

. Tubera ceryina» Lol. ic. t. 276, CerTi Boletus I.Bauh. Kist.IlI, p, 851, ubi reliqusk sjnonyma. JT~einm. Phyt. t. 524, Jig. d^ Ljcoperdastrum — cortice granulato^ seminibus atris, u. 10. Mich. gen, p, 220. t. 99. /, 4. Lycoperdon cervinum» ' Xrww^ ^pec, Pl. 2, p, 1053, ex synonjmis ef ^uct. plurr. Scleroder- jna cervinum. Pers, ! syn. p. 156, Moug, et Nest, ! exs, n. 282. Bec.fr, e.p. 102. Sphaeria, n. 2191 , Hall. helv.p,112, Tu- ber cervinunx, Nees Syst, /, 147, Phjmatium fulvum, Chev^ par, p. 361. b, costato - lacunosum, Fl. Dan.fasc, XXXIII. t, 1969,/. J.

Fungus rotundatus, passim oblongus; forma subinaequaii , celliculosa saepe et in b. inter costas elevatas lacmioso - scrobiculata ; ^^ — 2 uncialis; su- perficie granulis minutis rotimdatis obtusis stibdistan- tibus papillaeformibus tenacibus exasperata. Color subocbraceus 1. fulvescenS;, demum fuscescens ; gra- milis saturatiorihus, passim apice quasi pertusis (hinc JialJer pro peritlxeciis SpJiaeriae liabuit). Peridium intus albimi est et simiJare.' Fungus junior moUior, odore viruiento , adiJtus rigidus , subfragilis. Spo-

*) Analogae fabulae in remotissimis terris , imnio in Americae septentrionali diffusae, Radicem tuberosam Fungi e lacte Ti- gridis excrescere in Sina referunt; (\id. Raji Hist, ^pp, p. 1850)^ eui et qualitates occnltae tribuualiir»

ELAPHOMYCES 59

ri<lia copiosa, globosa; atra, In silvls vwntosis stth terra. Apud exteros vulgatior csi. (v. v,)

Obs. Nomen ce?'vinum , cum et in genericum mutatiim fuerit, et duplex species sub eodem commu- tata^ ut specificum minus itloneum fuit; recepi a~ ptius ab ^fb. et Schwein. (consp. p.8l) varietati suae a, Luc spectanti, adscriptimi. — Omnes exterorum descriptiones et icones priorem, nec sequentem si- stunt ; Imic tantum accedere videtur Soweih. fiing. t. 269.

2. E. muricatvsy globosus, aculeis subtetragonis sti-

patis muricaais, sporidiis ni^ricantibus.

Ljcoperdou .solidam. Linn. Lapp, n, 526. L. Tuber, Linn. Stiec^ n, 1281. Ljcoperd, cervinnm quibusdam^ saltim in Suecial L. scabruni. Willd. Ber, p. 409, f. 7,jf. 19. (senio confectura, ut fere dubium ■ — in herbario prioris specimina tautuui adsuntj receutius vero deternuuata.) , Sclexod, cerTin»

fi, Pers. l. o.

Colore et statura priori similis, sed differt for-^ ma magis aequali, globosa (minore saepius); duri- tie demxim fere lignosa ob peridimn junius saltim crassius; superficie tota obtecta aculeis(nonpertusis) stipatis acutis ! tetra - pentagonis , unde muricata , sporidiis minus intense atris et praecipue cellulis punctiformibus ;, Dotliidearum referentibus in peri- dio , quo evidentior fit analogia cum Tubere ; addi- to odore non ingrato. Color fulvus, in exoleto fu- scus. Non igitur miremur Linnaeum ex externa fa-. cie hanc speciem potius cum Tubere, quam cumprae- cedente coniunxisse. Verum Tuber in Suecia bac- tenus non lectum est. Cum priori tam in fagetis^ ffuam piHetiSf at apud nos vulgatior, (v. v.)

Obs. 1. Memorabiles sunt illae cellulae Do- tMdeaceae in hujus peridio et granula prioris Spliae- riaemorpha superficialia, ob quae eiuii HaJJer Sphae- riam dixit. Adhuc magis singulare videtur duas Sphaeriae species ex his tantum oriri;, quare pro illarum volvis habiti fuerimt. Hactenus equidem Sphaeriam capitaiam ad El. granulosum , Spi, ophio'

60 , CAUL00L08SUM

glossoidem in El, muricato legi; quod tamen oumino constans esse nondum affirmare aiideo.

Genus inquirendum,

CHAR. Geogastres, peridio marginato disco depresso, spoute non dehiscentes, inras pulverulenti. Ceterum structura ignota, Forsan ad Cenococceos pertinenf.

!♦ Lycoperdon cxjathiforme ^ sessllej conicum^ apice concavum, marginibus tenuibus laceratis.

Fungus pulyerulentus , pjriformis , fundo spongioso e Vir- ginia, Plu^, pJiytoffr, t. 184, f, 8. Ljc. cjathiforme. Bosc in Berl, Mag, K, p, 87. t, 6. /. 11. u4. B.

Color violaceo - griseos , in disco depresso obscurior. Num- quam sponte deliisceas visum , sed ab insectis pertusum vel a qua- drupedibus maiamalibas calcatum fiaEgitur. Locis aridis Carolinae^ (v. ic.)

2. FungtLS Malicorii facie. Bocc. Pl, rar, p, 23. f, c. ,jMespili facie (b. e, superno umbilicatom ut Mesp, germa-

nicae fructus) laevis , vesicae forma , nigricantis coloris , interme- diis fibris terrae cohaerens. Pulpa rara y sed cutis per maturitatem dura , adinstar corticis, Mali Punici» In silvis Bargae in JEetru.' ria/' (v. ic.)

3. Lycoperdon Tnfimdihulum ^ infundibuliforme, sordide aliidum,

interne cellulosum, Willd, in Vst, Mag, 4, p, 15./. 11,.

,,Corpus infundibuliforme^ albidum^ rugosum, superne con- Texiusculum fuscescens. Interne flavescens , cellulosum ^ sominibus concoloribus, *^' In silva ad K.oepnicTi prope Berolinum hieme. (v» ic»)

Forte Lycop, caelatu?n vetustum ]

X. CAULOGLOS>SUM. (Grev.)

Fries, Syst. orh. veg. 1, p. 136. Cionii ! spec. Spreng, Sysf, Veg. IV. p. 529. Herculea. Fries. inscr, (^S,3i:ji, ij^ 278.)

CRAK. Peridiiim simplex, cum stipite con- tignmn , dein ad latera lacerato-deliiscens , percur- sum columelio iloccoso, cni iiispersa sporidia. Fuft-' gi cJavaeJornies j siipitati, radicantes^

Obs. Fungi exotici^ in regionibus caiidioribus ad terram obvii, morpbosi baud cognita, interior tamen massa primitus non fluxilis videtur. Stipitis epidermis in peridium continuatur, \mde stipitis cen-

CAULOGLOSSUM 61

tnim perJdiiim intrans laxe floccosam coliimellam format. Hac structura ad Lycop, Proteum proxime accedit, verum omnium sui ordinis generimi hoc evid entissime ad Trichodermaceos abit. Sub Cmi" loglosso Gi-eville * ) sequens genus potius intelligit, nomen vero peraptum (a xavlov et ylcoaaa) hoc io- co servare liceat. {Linn. Phil. Bot, §. 247, 248.)

1. C. elatutn^ columella cylindrica, sporidiis lu- tosis.

Clavaria pistillaris ? Lour^ coch. p^ 696.

Funous palmaris , strictus , eiongato - et an- guste clavaeforjnis, cujus dimidia inferior pars abit in stipitem teretem subaequalem aut basi ieviter in- crassatum, laeviuscuiimi , glabrum, aibidum, 4 iin, circiter crassum. Peridii maxima pars in meo spe- cimine discessit , remanentibus tantum basi et apice squamuiis, epidermidi stipitis simiiibus, unde fuga- cius in hac niagis evoluta specie , quam in sequente. Coliunella stipite crassior, totum fere peridium im" plet, centro solidiori, ambitu floccoso. Sporidiorimi globosorum, haud conglobatorimi , densum stratum coiumeiiam obtegit. In India orientali, (v. s. a lio- nigio iectum.)

2, C. transL'ersarium , coiumella conica.

Penis cnnimis TirginiaTms. Plufi. pJnjf. t. 184. /. 6. ? (Cfr. Spa- doniam). Lycoperdon transversariura. Bosc. in Berl, Mag; V.. p, 87. l. 6,f. 9. Nees Syst. fig. 129. B. Cioaium Carolinen- se. Spreng-, l, c.

Priori minus (2 — 3 unc. tantiun altum), stipes parum distinctus, basi fibriiiosus, peridio magis di- latato ovato - oblongo dupio triplove brevior, ut di- stinctam esse speciem non dubitemus. Peridium ma- gis persistens, ut Boscio non ruptum obi-ium. Co- lumeila conica, totum peridium percurrens floccosa. Sporidia inspersa ut in Lycoperdis. /« silvis sabu^ losis Carolinae ausiralis. (v. ic.)

*) Doleo hujus accuratissimi dissertationem ia Edin, Phil. Joum» mihi incognitam.

62 PODAXON

XI. PODAXON. Desv.

Sclerodennatis spec. Pers, syn. p. 150. Podaxi.s Desv. — Keei Syn. gen, p. 69. Fries Syst. orb, veg. 1. p, 139; Caulogl» spec. Grev, Mitremjces et Cionii species Spreng. Syst, veg^ IV, p, 518, 529.

CHAK. Peridium discretum, basi a stipite^de- hiscens , percursum stylidio demum denudato. Spo- ridia conglomerata ( an omnibus?), floccis stylidio adfixis intertexta. Fungi radicanies , stipitati^ peri' dio subclavato.

O b s. In regionibus calidioribus ad terram na« scitur lioc centrale genus, Stemonitis analogon, A priori abimde diifert; ipsum forsan, fungis tropicis accuratius examinatis, in duo abibit g^enera. Mor- phosis interna sicca apparet. Habitu stipitis cum Mitremycete nonnullae species conveniunt, at cete- rum nii commune habent. Nomen, a ^rtovg et a6,cov de- rivatum, Podaxon scribendum est.

^ Catacliyon, ^iii^iie laevi. Pecultare gemis ?

1» P. carcinomalis) stipite cylindrico Iaevi> peridio

basi lacero - dehiscente , sporidiis fusco - nigris.

Lycoperdon carcinomale. Linn, fil. Suppl.p, 453. TJtunb,! diss, acad. 1. p. 274. Scleroderma. Pers, syn. p, 153. Spreng^ Sysf^ veg, IV. p^ 519^ Schweinizia» Grevill, in Ed, Phil, Joum. 8.

Stipes crassus, curvatus; rectus dicitur ab au-

ctoribus, cum non aliorum more e fibris contortis

componitur. Peridium ovato-oblongum, albidum,

2-^3 unc. longum, 1 unc. crassimi, basi irregula-

riter dehiscens pileato - conicimi evadit. Flocci et

sporidia fere fusco * atra. Ad ulcera cancrosa sanan-

da adhibetur. Ad caput bonae spei in acervis fortni'*

carum. (v* s. in 3Iuseo Thunbergico.)

Obs. Catachyon EJirenh. (quod illa Stemoniih novem poUices altay in. Nees Fung. Javan. Prodr. memorata) priori utique affine est, sed quantum specimina Thunbergiana in memoriam revocare pos- sum omiiino distinctum peridio sqUamosOf stylidia

PDDAXON 63

demiim demidato, stipite tenuiori et in Ac^i/pio, (v. s. in herb. Ehrenb.)

* ^ Stipite € fihris contorto,

2. P. caltjptratus y stijnte fibroso torto li^noso^^pe-»

ridio calyptrato, sporidiis subolivaceis.

Tubera testlculorum forma majora. Phili, fil. t. 168. f. M, Lj-- coperdou axatum Bosc, in yinfi. Soc, d'Hist. Nat, l.p. 47, t, 11. Ciouium senegalense, Spreng,!, c. p, 529.

Radix tiiberosa, oblonga, deorsum prolong;ata, «tipes fistiilosiis, substantia fere lignea^ e fibris ob- iique contortis. Capitulum ovatuni, 4 unc. longum, stylidio a stipite percursimi. Peridium maturum in plures lacinias fissum, in apice observantur squa- mae superficiales calyptrae exterioris residuae. Spo- ridia indole et colore Lycop. caelati. ^d Senegal jiiivium. (v. ic.)

Obs. Tubercula testiculorum iforma minora. Phik. l. t, f. N. mole minore tantum diiferunt. In specimine dissecto stylidium ap-»- paret, sed caljptrae HuUa yestigia.

3, P. pistillaris , stipite fibroso torto , peridio cro-*

ceo , sporidiis ferrugineis.

Lyc. pistillare, Linn. Manf.p. 313. Scleroderma. Pirs. Syn.p^ 150. Schweinizia Grev. /. c. IVIitremyces indicus. Spreng. 1, c.

Fungus spithamaeus. Stipes fibris longitudina- liter tortus. Peridium clavatum , e vato - oblongum, stipite quadruplo crassius, duplo longius, membra- na crocea vestitum, pulvere ferrugineo repletum. h c» /» India orientali, (v. s. in 3Ius, Hafn.)

Xll. 3IITRE3IYCE>S. Nees.

Nees Syst, p. 136. Schwein, Car, p. 34. Fries Syst, Orh. Veg^ p. 136. Calosioma. Hesv^ Gyropodium» Hiichcok in SiHi}n% ^mer. Journ, IX, p. 56.

CHAIl. Peridium papyraceo - cornemn, ore de- terminato, squamis coloratis clauso; extus calyptra basi disriipta squamosum; intus in ambitu inane, centro gerens sacculum (peridium interius) g^lobo- sum, discretum, solis squamis ostioli adfixum. Spo- ridia sacculo iuteriori inclusa^ filis destituta; con-

64 MITREMYCES

glomerata, Sessilis, radice ampla discreta^ stipitiformi, € tendinihus coralloideis cartilagineis anastomosantibus conforta» Peridimn interius, sacculi instar ex ore dc" pendens, undique spatio vacuo ah exteriori discretum» MORPHOSIS. Radix caudiciforniis , primitus siibterranea, tlialli fere species, 1 — 4 peridia discreta enititur. Totus fungus, et radix persistentius, epi- dermide geiatinosa facile abstersa involutus est; quasi Geogaster Myxogasiri inclususl (Quae inversa sunt in Lycoperdeis, Polysacco.) Calyptra peridii €um cortice Bovistarum F. analoga est, radici con- tigua ; sed peridio pronascente basi disrumpitur mar- gine repando, e squamis coeuntibus formata, deci- dua. Squamae oris, coroliinae fere, in conilictu iitriusque peridii formatae. Uiterius observandum, an peridium exterius ab interiori primitiis gelatina sit distentum, utrum sporidia pulpa deliquescente an fatiscente secedant e. s. p.

' AFEINITAS et HISTOE. Fungi terrestres, Iiiemales, diu persist^ntes, americani, a praecedenti- bus adeo remoti, ut cum quo genere potissimum comparemj nesciam. Adest quidem analogia cum GeastrOy at tam remota, ut genus suae sectionis ad* iiiud radians tantum dici possit vel Sphaeroholus Imjus ordinis. Yegetatio potissimum cum Podaxo- nis speciebus stipite torto; verum fructificatio nil convenit. Hac considerata ad Cenococcum proxime accedit. Jam ante saecuium pinidt PluJcenet , resu- scitavit sine synonymo^osc, e cujus descriptione ge- nus;, a (.iiTQa et /ti;^?/ dictum separavit NeeSy cka- racterem iliustravit Schiveiniz,

1. M. lutescens, Scliwein. ! Car. n. 345. t. 2. f. 1. optime,

Fungns pulvernlentus , virginianus ^ caudice corallino , topiario arte contorto. PJietc, phyt. f. 184. ./". 5, (quoad stipitem opti- mei), Moi^is, Huf. III. p. 642, Lycoperd. Tourn, J. H. H. Lycop, heterogeneum. Bosc. in Berl. 3Iag. V. p, 87, t, 6. /. 10. (squalida). Mitremyc. l!iees Sijst, l. c. f. 129. Scl. callostoma. Pers, JoUrn, Bot. 2. p. 15, i, 2, f, 2? (ex Spreng.) Gyrop, coccineum. HitchcoJi. l, c, t, 3^

MlTKfiMlCfiS 65

Basis stipitiformis ampla , 2— 4unc. alta, un- ciam et ultra crassa, cylindrica aut conoidea, deor- sum praemorsa aut in aliquot crassos et obtusos lo- bos divisa; e fibris crassis (aut tendinibus potius) longis, tortis, cartilagineis , siccitate corneis, ana- stomosi confiuentibus formata; lacunosa, rufescens. Peridii calyptra crasse membranacea , planiuscula, lutescens. Peridium globosum, demum et coliabe- scens , glabrum , lutescens , unciam haud attingens (radice angustius), solitarium aut 2 — 4 simul; ore coronato squamis divergeiltibus anastomosi iunctis, elevatis , plicatis , eleganter coccineis. Sacculus du- plo minor lanuginosus , lutens , pulvere globuloso sulpliureo refertus. E terra hitosa, ad latera viariim et hieme* (v. s.)

O b s. 1. Alteram speciem minorem incamalam qiioque memorat Schweiniz 1, c. [Videtur Fung-us pulverjilenlus vesicarius parvus ru- hescens, in mmmifate aperlus et iuherculis rubris / scaber^ Raji Hist. 3, p. 20.] In arenosis Pensilvaniae^

Obs. 2. Fungus crepitus Lupi dictus trijidus ! virgiuiacus JMbm^ Sist^ III, p. 642 , igiiotus fuDgus, ex hac regione est.

Genus inquirendum,

CHAR. Peridium discretum^ nudum , basi dehiscens, Spori- dia floccis nullis intertexta. Stipes {sulinde bifidus) elongatus^ fi- hrosus, yidetur eximius transiim Cenococceorum ad Podaxideos, 1. Mucor decumanus. Pall, Russ. Reise I, p, 504. t. H. f, 2,

..Solitarius, erectus. Stipes 2 pollicaris et ultra , rarius bi- fidus^ albus, pubescens , basi saepe peunae minoris crassitie, ex- tremus attenuatus, laeviusculus maturitate contorquendus. Sub- stantia stipitis intus fibrosa tenacissima, Capitula (passim gemina) ovata , acutiuscula , mole semiuis Lithospermi ^ livida , matura cir- ca stipitem dehiscentia. *^ In nemoribus suffocutis et specuum sub^ ierraneorum Tiumo vegetabili in Rutheniae penetralibus. (v, ic.)

XIII. CENOCOCCUM. Fries.

Fries, Syst, Orh. veg, 1. p, 364.

CHAR. Peridium nudum (haud corticatum), crassum suberoso - corneum , numquam sponte dehi- P. III. Sect. 1. E

66 CEMOCOCCUM

scens, intus primitus siinilare, dein in sporidia pnl- verulenta, nuliis floccis intertexta^ fatiscens et cen- tro cavum. Ftingi globuJares , mThizi ^ sed thallo Jio^ \COSO passiin insidentes.

MORPHOSIS subterranea , difScile observan- da , praecipue singularis thallo , qui nunc prorsus nullus , nunc admodum distinctus effusus hyssaceus, Peridium jam primitus induratum , pulpa numquam iluxilis observata est. Cetera fere Elaphomijcis, sed intus prorsus imiforme est, donec in sporidia fati- fecit absque omnibus floccis et cellulis. Os plane nul- lum^ sed vetustissimum fragile evadit et diflractum.

AFFINlTASetHlSTOKIA. Omniumbujusor- dinis generum distinctissimmn , potissimum tamen cum Elapho?nyce comparandum. Extimum Lycoper- deorum offert radium ad Scierotaceos, a quibus ex- terna facie • subsimiiibus sporidiis pulverulentis re- movetur. Won rara, credo, saltim species prima- •ria, sed ob colorem atrum globuli in liumo atra facillime praetervidentur. Komen a xsvog et xoxzog,

1. C geophilum, atruni, sporidiis concoloribus.

Xycoperdon graniforme. Sowerh, fung, t. 270. ! Cenococcum g-eo- pliilum, Fries scler, sicec, exs, Dec, XXXl^II,

Granula exacte giobosa, libera, omni tbaiio et

, radice destituta , laevia , glabra , aterrima , magni-

tudine seminis viciae in Iiumo atra copiosissime ni-

dulantur. Peridium admodimi crassum, corneum

fere et rigidum, aetate vero fragile fit^ contextu

obscure vesiculoso; intus demum cavum. Sporidia

^rimo conglobata, compacta. His in ien'is copiosissi-

•mum in humo fagetorum ; prima vice attetidebam in al-^

veis exsiccatis torrenium novorum , qiios aqua largae

pluviae tornaveixit , iu quibus coviose coacervatum^

dein muJtis aJiis Jocis. In ericetis circa Brijeres CraJ-

liae Mougeot ! ; etiam in anista Lecideae uliginosae»

Ach., ex AngJia missae, vidi. Autumno. (v. v.)

.§„ bt/ssisedum, peridiis thallo floccoso late eifuso atro insidentibus.

MYXOGA8 iUHS 67

Apud nos ne obsolctissimiun qnidem iili vesti- gium^ cum iu hac var. tliallus floccosus valde in- signis; peridia ceterum prorsus similia. In Gallia circa Angers, Giiepin ! (v. s.) 2. C. xijlophilum^ subtestaceum , sporidiis albis.

Forma et magnitudo prioris ; ceteriim vero ma- xime recedit omnium partium colore ( exteriore in- tensitate varie) et thallo efliiso floccoso purpurascen- ti-pallido, e quo peridia adulta matura floccis ma- trici tantum laxe adhaerent, fere libera et pendula. Ob colorem et formam extus sclerotium prorsus re- fert, intus vero priori evidentius albo -farinaceum est. Ad ligna pulrida suffocata PetropoU eximium \fungum detexit Weinmann. (v. s.)

Subord. II. MYXOGASTRES.

CHAR. Primitus mucilaginosi , fluxiles.

VEGETATJO maxime singularis et a reli- quorum fungorum prorsus diversa , licet fructifica- tio cum priori subordine conveniat multique adsint transitus ipslus vegetationis. Communiter autem primitus deest omnis thaihis floccosiis ; in hoc enim statu sistimt pulpam mucilaginosam, saepe varie ef- fiffuratam , a statu perfecto non substantia tantum, sed et forma diversissimam. Ad has morphoses, cum Insectorum potissimum coraparandas maxime at- tendendum, quae mihi contigit observare, fusius exponam, cum hactenus fere ne^Iectae sint multas- que species et genera spuria, etiam apud recentissi- mos Auctores subministraverint. Qualia sunt Z/^/- cogala, sensu primitivo, Mich. et Hall., Mijcilago Mich. (non Haller!), Mesenterica Tode, Phlebomor- pha Pers., Emholus Hotfin., Mesenterina Chev., ulti- mae duae Tremellae in ^^ illd Ber. Merulii desciscen- tes et Tremella duhia Spreng., multae Mucoris spe- cies apud varios Auctores, immo Michelium (Mu- cor n. 3.), Hailerum (helv. n. 2150 etc ) — Omnium

E 2

m MTXOGASTRES

fungorum maxime meteorici, e g^uttula iimpida, in ^uam dissolvitur sporidium;, subito enascuntur, supra diversa corpora, etiam viva, e quibus iiutrimentum vix hauriant, saepe sine discrimine effusi (Cfr. Dia- clieam) et semper prorsus superiiciaies. Per- fectior eorum evolutio ex aeris constitutione ad- modum pendet; ^'ove iargissimo irrigati deliquescunt, ^it etiam frigore adui^ti; nimis sicco solisque radiis infesti rigescunt ( saepe pro Scierotiis descripti) et praemature, fructiiicatione non evoiuta, ,pereunt; liinc piurimi quoque ioca crypta et umbrosa inco- lunt. Hunc primordialem statum pro tiialiino iia- bendimi esse non tantum vegetationis modus, sed et forma suadet, quae omnino in Mesentericis et Muciiaginis speciebus mycelia perfectiorum fungo- rum refert et ob quam cum eis commutantur. Sic ii- cet Miclielium citet, Miicilagines Haiieri primariae sunt piieatorum myceiia (reiiqua infra sub Flavia Agaricina^ Dematio virescente P., Triciiotiiecio ro- seo citanda ) , Mesenterica lutea Nees Syst. f. 238. [non simillima Todeana pianta, quae liujus ioci est] status tiiaiiinus Thelephorae sulphureae e. s. p. At haec infra fusius enarranda sunt. — Uiterior ex- plicatio in variis varia est ; in genere quieta exsic-/ catio , qua sensim biic thallus^ ex idea fungorum, in fructificationem abit^ formam magis determinatam contraiiendo reddit organaque expiicat, quae jam in statu eiementari involuta s. in potentia iatent. Haec omnia evidentissime fiunt in Mesentericis et vix aKud puiclirius novi exempiiim vim vegetationis ejC" pansivam siih fruetificatione in contractivam abire^ quam quod Mesentericae offerunt. Saejsius oculi mei, non sine voiuptate singaiiari, in earum morpiiosi a statu infantiii ad perfectam evolutionem acquieve- runt. Ne alii iiaec frustra repetant, observem neces- se est;, status muciiaginosos omnes et praecipue Me- sentericarum cautissime esse tractandos; baiatrorum more avulsae res tam delicatae frustrantur; immo^

MYX0GASTRE8 69

$1 tremulatione quieta evolutio turbalitr , abrumpi- tur.

SPECIALIOR morphosis EXPOSITIO. Di-

versas hujus mucilaginis formas ad quattuor typo» potissimum referas. Sunt :

A) Litjcogdla. Mich. Status mucilaginosus rotunda- tus, determinatus , jam iuyenilis peridio, molliori ta- men, indutus. Forma cum statu perfecto convenit ; differunt tantum color et substantia. — Hi rarissi- mi sunt , tantum ob viam veniunt in generibus Lyco- perdineis proximis , in statu perfecto duplici peri- dio papyraceo, sporidiis coloratis instructis^ vix ni- si in genere, Lycogala dicto. Hic typus praecipue ad quartum , v. c. in Trichils , abit ; obscurius ad sequentem, numquam ad Mesentencam, — Certo loco adnasci amant.

B) Mucilago, sensu strictiori. Status mucilagino- sus indeterminatus 5 varie efflorescens et saepissime junior ramulosus 1. tnberculatus , totus unctuosus, absque peridii rudimento. Maturescendo superficie unitur, contiguus fit et in unicmn tantum peridiwn (intus saepe quasi compositum) abit , excepto Dider- mate vernicoso paucisque afiinibus ; cum contra mu- cilago Mesentericae in plura discreta peridia trans- formatur. Peridium ex hac ortum non papyra- ceum, sed tenuissimum fugax L crustaceum, cellu- losum quasi, fragile. Color primitivus plerumqua lacteus , sed et fiavus , quo praecipue ad Mesente- ricam abit, Interior pulpa solvitur in sporidia fu- liginosa atr^ave. Quod in Mucilaginibus sensu stri- ctiori praecipue eminet, id est , quod leges gravitatis nisui formativo dominantur, unde peridium perfectum in situ diverso diversas induit formas , mucilagine nempe, nuUo perspicuo peridio contenta, ex lege gravitatis, deorsum manante, cujus evidentissima exempla sub Reticularia attuli, sed et in Didermate vernicoso aliisque in transitu positis idem videre li- cet» Hujus loci sunt genera Reticulariay Aethaliumy

70 , MYXOeASTfiES

Sptmaria^ Didermatis species multae etc, — Ad re- liquos typos formis mediis evidenter accedit, prae- eipiie vero ad Mesentericam ; nam Diderma vernieO' sum inter folia decidua imbricata , Aethatiiim septi- cum, inter pulverem coriariiim suffocatum etc. om- nino ut Mesentericae venose serpunt, quamquam sta- tus libere evolutus huc pertinet. — Locus eorum natalis maxime vagans est ; supra truncos , terram, folia, muscos e, s. p. occurrunt.

C) MESE]N[TEPJCA. Status mucilaginosus ra- mosus e centro undique venoso - serpens , peridio nuUo distincto ^ non tantum substantia et colore a statu perfectissimo diversissimus, sed praecipue for- ma portentosaj iicet in variis maxime varia. Jn spe- ciebus adultis Iiypotliallo instructis venae membra- nula saepius conaerent (genus Mesenterica Todei); in reliquis inter se liberae sunt, sed nunc liberae {Mich. t. 96. f, 3)j nunc frequenter anastomosantes (genus PMebomorpha Fers. Myc Eur. 1. t. 6. f. 1, 2); , in aliis denique venae minus perfecte evolutae va- riis gaudent figuris v. c. corporum cuneato - lobato- rum in Cribariis quibusdam. Yenae plerumque con- tinuae sunt, raro (qualis TrcmeUa moniUformis Wilid, Ber. p. 420) e granulis seriatis reticulatim disposi- tis constant. Semper matri adpressae sunt. Admi- rabilis est celeritas vegetationis in plerisque, qua praecipue Diachea admirationem meam movit. De- posui casu quodam hujus Blesentericam incipientem in pileo meo et intra horae spaiium ma^nam hiijus partem reticulo suo eleganti candido obduxit. Est enim praecipue Mesentericarum indolis supra quae- cumque vicina corpora serpere; tamen spuriae Me^ sentericae Cribrariarum et Dictydiorum, loca uda quaerentes, liguum miicidum non deserunt. Color varius, albus v. c. Diacheae, flavus v. c. PhysarO' rum multorum, atrocoerulescenjs (Cribrariarum , ae- ruginosus e, s. p. At in tota plantarum morplio- »608 historia vix aliquid memorabilius vidi, quam

MYX0GA8TIIKS 71

fiarum venariiin horizontaliter, vcrimujji inslar, ser- pentium in peridia verticalia saepius stipitata trans- formatio. En viaml Omnibus commune est plura individua pm^fecta ejc unica Mesenterica enili (hinc hujus species magis greoariae sunt, cum aliorum saepe sparsae et solitariae) ; nam ubi haec ad con- solidationem tendit, exsiccationis vi contractiva in ^lwrsi Jrustula , aviorpha et mollia adhuc, dissecatur. Quae olim ut unicum individuum vixerunt, num in. plura discreta abeunt vel ex arido tenuissimo hypo- thallo tantum con junguntur ; saepe inter Phijsareos et in his proxima Licea pusilla Schrad. maculae, om- ni contextu vegetabili carentes, in matre evanidae mesentericae directionem indicant. Guttuiae vero il- lae dissectae et amorphae mox singulari vi in per- fecte rotundam , regularem formam (inde species a Mesentericis ortae vulgo admodum regulares ) subi- to contrahujitur ; sublata vi vegetationis expansiva in Mesenterica, dominatur contractiva fructificatio- nis, sed in his praecipue singulare est, quod totum vegetationis productum in fructum absorbetur.

Nunc peridiimi (primordiale saepe gelatinam si- stens hyalinam) induratur, membranaceum fit, raro firmius ut in Craterioy nunc incipit ve^etatio peridii interioris involutiva (reliquorum similis) simulque stipes, ubi praesens, e thalli mesenterici residuis erigitur, v. c. in (Cribrariis,) Physaro hyalino etc. — Mesentericae typus inter minores species hujus sub- ordinis pervulgatus est.

D) Emholus denique complectitur omnes status mucilaginosos, forma determinata, laevigata, peridio haud discernibili. Primitus semper fere lactei, quo colore adulti numquam tinguntur. Peridium adul- tum tenue , simplex ! , subfugax , sporidia non fuligi" nosa. Genera, in quibus haec morphosis obseryatur, in duas sectiones abeunt ; alteram peridiis congesto - fasciculatis subcylindricis , cujus status primordialis mncilaginosus connato - compositus est (v. c, Arcy"

I

72 MYXOGASTKES

ria flava, vermicularis etc. inter Arcyrias, Stenionitis fusca^ etc, inter Stemonites, Licea Jalla.r, Jragifar- nus mter Liceas), e quo clariim fit peridiorum for- mam pendere ab Iioc status Emboli situ stipato ; alteram peridiis rotundatis, quarum Emboli dispersi et simplices nascuntur. Hinc peridii varia forma m multis Arcyriis v, c. A. incarnata facile intelli- gitur, boia Stemonitis typJiina^ cujus status mucila- ginosus est Tremella stipitata Willd. Ber.!, subso- litaria? orta peridio gaudet cylindrico. Probe au- tem tenendum est, omnes etiam Embolos, ut Me- sentericas, primitus sistere thallum eiftisum conti- guum, qui vero ocius in granula gelatinosa colligi- tur, unde forma jam junior determinata. Optimi Emboli sunt Arci/ria^ Trichia, Perichaena , Licea sensu strictiori; facile etiam plurimi Stemonitei. In genere enim Stemonitis, Dictydium et Cribraria mter morpbosin Emboli et Stemonitis vacillant, sed considerata indole peridii et sporidiorum status per- fecti major elucet cum EmboKs af&nitas. Nec tanta adest vegetationis mucilaginosae expansio.

AFFINITAS. Vix alia fungorum sectio, quan- tum singulari vegetatione Myxogastres , a reliquis omnibus distat. Analogiae admodum paucae et re- motiores v. c. Ceratii , Stilbi , Tremellinarum etc. Locum tamen inter Tricbogastres et Trichoderma- ceos medium facile tuentur. Cum Entophytis, Ca- liciis, Mucoribus aliisque confiisis"mI commune ha- bere videntur. Ut vero ipsa sectio distinctissima, ita generum omnium, non sine difficultate limita- torum, affinitas reticulatim maxime intricata.

PATRIA, locus, tempus, duratio. Ut supra ^am vidimus Myxogastres tam calore quam frigore adustos perire, ita et nimis calidis regionibus etfri- widioribus minus luxuriare , sed in climatibus tem- peratis centrum suum habere videntur. Jam in Ca- rolina australi saepius praematuri exsiccantur; in ditibus e tropicis collectionibus eorum nuUae spe- cies adfuerunt. SectioneS; in quas abeunt, Li^nyO"

MIXOGASTRES 73

spermorufn (jimiorum Mucilaginum aut Meseiiferica- rum, sporidiis fuliginosis) et Calospcrmorum ( mor- phosi Lycogalaclis et Emboli , sporidiis non fuligi- nosis) ut morphosi, sic et loco natali inter se ad- modum diversae. lUi omnium maxime fugaces, va- gantes (h. e. in diversissimis corporibus, immo plan- tis vivis, „ollis^'^ A. S., saxis eflusi) sporadici. Hi truncos putridos carie consumtos vix deserunt, con- stanter suis locis redeunt. Horum paucae sunt spe- cies et frequentes, illorum piurimae eaeque rarissi- mae. (Sic etiam inter Orchideas meteoricas et spo- radicas.) Lig^nyospermi insuper maxime meteorici sunt, multae species annis siccis et frigidis frustra quaeruntur, piuviosis et calidis luxuriantur; hinc praecipue cum imbribus primi autumni emergunt, brevi abituri. Calospermi contra eodem fere tem- pore quoque anno nascuntur diutius, saepe per an- num, saltim destructae , persistentes.

HlSTOllIA. Quanta diligentia proximum subordinem, tanta hunc negligentia Veteres obser- varunt. Status ejus mueilaginosi abnormes oculos fugaces praecipue allexerunt ; etsi una alterave spe- cies notataerat, ordo chaoticus jacebat, donec im- mortalis Micheli tam claram lucem accendit, ut suc- cessores proximi eam ne f erre quidem potuerint. Sub Lycoperdo, Clathro, Mucore aliisque generibus con- fundebantur dum in plura et accuratius determinata genera Bulliard, Treniepohl , Schracier, Persoon etc» divellere coeperunt. Et quidem tot proponebantur, ut vix plura addenda sint; at proposita accuratius limitare non minoris laboris fuit. In hoc praecipue eminet Link. Quo vero clarior evadat Auctorum genera determinandi ratio, primariorum exponam. Michelius optime ex capillitio limitavit Arcijriam (Clathroidem) et Stemonitem ( Clathroidastrum Au- ctoris); Craterium ob formam cum Pezizis (Fungoid. Auct.) conjunxit , generico vero simul expresso cha- ractere; plerasque species morphosi Mucilaginis et Mesentericae sub Mucilagine conjunxit, Aethalium

n MYXOGA8TKES

nempe (spec. 1)^ Spumariam (spec, 2), Didet^ma (spec. 3) Didijmium (spec. 5.), Fhysarum (spec, 8;, 9) — et revera haec omuia genera iignyosperma tam aiHnia siint, iit, an limites a natnra positi siut, facile dubitetiir. Species morphosi Lycogaiactis et forma ei similes Lycogala dixit. — uein Hallerus judi- ciosiis attendendus. Oenera morpliosi praecipue ni- tuntur. Mucilago Auctoris non Micheiii est , sed myceiia et Byssaceos compiectitur. Sub Fuligine species morpKosi mucilaginis, sub TricJiia eas, qui- bus morpiiosis Mesentericae, complectitur ; Lycogala Auct. Lycoperdon est. Status nondwm evoiiitos sub Lycogaiacte et Miicore recenset. Hujus potissimum vestigia premit BuJIiard, sed sub Trichia tantujji com- piectitur species capiiiitio reticuiato a peridio libero (Arcyriam et Stemonitem ) ; reliquos Myxogastres forma determinata ^ peridio simpiici^ sub Sphaero-' carpo, eos, Guorum forma varia irregularis et peri- dium saepius dopiex^ sub Reticularia (Jleticuiariam nostram, Aetbalium, Spiimariam et irreguiaria Di- dermata, Didymia coiiiplectente). — Trentepobl Craterium proposuit, Myxogastrfcs iignyospermos lorma regulari ad Tricliias, TricMas ad Lycoper- don, Arcyrias et Stemonites ad Stemonitem retuiit. — In liac nominiim confusione Persoonium , auctorem probatissimiim, secuti sumus. — Quantum Sciiradero debeatur, suis iocis erit notandum. E recedente ve- getatione facile intelligitur^ quare recentiori aevo e serie Caiospermorum vix ullae, Lignyospermorum numerosissimae destructae sint species.

UStJ in vita communi parum admodum sese commendant, sed in oeconomia naturae certe non spernendi. Multa insectorum genera ex eorum spo- ridiis unica capiimt rmtrimenta.

SYNOPSIS sectionum e morpiiosi et sporidiis^

generum e peridio et capiiiitio praecipue distinctorum.

I. AETHALINI. Muciiago primaria in unicum

tantum abit peridium. Majores, Sporidiafu^

* liginosa^ excepto Lycogdlacte,

MYXOGASTHKS 75

14. LYCOGALA, Peridium determinatum , e «lii- piici membrana compositiim, verrucosum, pei-^i- stens, apice deliiscens. Flocci tenerrimi, Mor- pJiosis Lycogalactis,

15. ilETiCULAKiA. Periaium indeterminatum, simplex, nuclum, fu«ax. Flocci subfasciculati, reticuiati. Morphosis Mucilaginis.

16. AETHALIUM. Peridium indeterminatum, fa- .tiscens, strato floccoso corticatimi, intus floccis

coalitis celiulosuiiL. Morpkosis prioris,

17. SPUMARIA. Peridium indeterminatum , fa- tiscens, simplex, intus plicis adscendentibus dis- cretis loculosum. Morphosis prioris,

II. PHYSAREl. Muciiago primaria late serpens, in plura abit peridia. Fiocci adnati, recti, vagi. Minores , morpfiosi submesenterica , sporidiis Juli" ginosis atrisve.

18. DIDEilMA. Peridiimi duplex; exterius cru- staceum , glabrum , discretum ; interius tenerri- mum, glebae adnatum. Columella saepius praesens.

19. DlDYMiUM. Peridium (interius) tenerrimum, membranaceum , irregulariter dehiscens, extiis cortice ( peridio externo , haud discreto ) squa- muloso - furfuraceo fatiscente tectum. Columella saepius praesens.

20. PHYSARUM. Peridium simplex, tenerrimum, membranaceum , irregulariter debiscens , extus nudum. Columella nulla. >

21. CRATER1U31. Peridium simplex, papyra- ceum, operculo deciduo clausum Columella nuila,

III. STEMONITEI. Mucilago primaria primi- tus plura peridia discreta enititur. Flocci reticuiatim connexi, adnati 1. innati. MinO' res^ morphosi inter Mesente7'icam et Emholum vacillantey sporidiis haud fuliginosis,

22. DIACHEA. Peridium membranaceimi, frustu- iatim deciduum. Capillitium reticulatiun, e co*

76 MIXOOASTllES

lnmella grumosa radians. Morphosis Mesente- ricae, Sporidia fusco - purptirea.

23. STEMONITIS. Peridium membranaceum, fu- gacissimum. Capillitium reticulatum, stylidio (nigro) penetranti adnatum. Morphosis EmhQ» Joidea, Sporidia Jusco "purpurea,

24. DICTYDJUM. Peridium tenerrimum, persi- stens, capillitio innato reticulatim venoso-ner- vosum. Morphosis Eftibolo-Mesenterica. Spori- dia purpit7'asc^ , lutosa,

25. CRIBRARIA. Peridium membranaceum , ad dimidiimi fatiscens, capillitium innatum, de- mum superne reticulum constituit. Morphosis Embolo - Mesenterica. Sporidia sublutosa,

IV. TmCHlACEI. Mucilago primaria primitus ' plura peridia discreta conjungens. Flocci liberi, intorti, elastici. Morphosis ejcacte EmboU. Spo^ ridia laete colorata,

26. ARCYRIA. Peridiiim circumscissum , superna

parte fugacissima. Capillitium dense implexum^ elasticum.

^. TRICHIA. Peridiimi persistens irregulariter ruptum. Capiliitium dense implexum, elasticum.

28. PERICHAENA. Peridium persistens, circum- scissum, raro lacerum. Flocci pauci, liberi, vagi, elastici.

29« LICEA. Peridium subpersistens, varie ruptum. Flocci nulli. Sporidia non nigro -fuliginosa*

Abnormis, morphosi ignota.

30. CIRRHOLUS. Peridium membranaceum , co- lumella centraK cirrhosa, elastice prosiliente. CRITICA. Analogias praecedentium sectio- nnm tum intra, tum extra hunc subordinem nimis longum foret enarrare. His studentibus e disposi- tione facile patent, v. cStemonitis et Podaxonis. Ma- gis placet observationes quasdam dispositionis fun- dameuta illustrantes addere. Morphosin primariam

MYXOGASTRES 77

ponimuS; cum reliquas clffferentias determinet. Ae^ thalini ab omnibus eo recedunt, qiiod tliallus mnci- laginosus in unicunij quasi commune, abit peridium et lioc respestu Lycoperdineis accedunt. Si actu- ratius examinantur, praecipue in statu primitivo, facile plerosque compositos inveniamus. Ipsae Re- ticulariae v. c. R, maxima , atra etc. superficie tu- berculosa in statu primitivo Liceas referunt, qnasi e pluribus peridiis connatis compositae. Evidentius lioc fit in Spmnaria (peridiola fere ut Polysacco in- cludente) et Aeihalio ^ celluloso ad modum Elapho- mycis. Lycogala in hac sectione abnorme. Quo inferius ceterum ab Aethalinis descendimus, eo ma- gis subitanea peridiorum e thallo evolutio. — Ca- pillitium multos praeclaros offert characteres , at ei non coece inhaerendum. Floccis typice Trichospermi nunquam carent ; at in omni sectione subinde deficiunt» E generibus Didymii, Didermatis , Pliysari etc. species floccis prorsus latentibus contra naturae indicia excludere non licuit. Quare in Lignyospermis ma- gis abortiens sit, tam in generibus citatis, quam in Spumaria, suis locis explicare conabor. Heic vero addere placet corollarium multarum observationum. Vidimus nempe in eadem specie capillitium in eadem specie capiilitium e diversa aeris temperatura plus minus explicatum. Sic aestate multo magis evolu- timi in Reticnl. atra^ umhrina etc. , quam autumno seriori. Quod si ad genera capiilitio nullo aut valde raro variantia extendimusj videbimus semper fere istas species v. c. Liceam pusillajn inter Phy— sara, Physarum piceum etc. serotinas esse , immo bru- males. In Myxogastribus, sporidiis non fuliginosis, major capillitii vis, ut ex iioc, praesentibus paucio- ribus peridii differeniiis , eorum genera distingua- mus ; palam tamen est, Perichaenas Trichiis Arcy- riisque magis esse serotinas. Tantum in hac serie . species fioccis destitutas genere (Licea) distinguere licuit. Verum etiam his inessC;, aestate I. locis ca- lidissimis;, facultatem fioccos enitendi testantur; inter

78 MYXOGASTRES

aHa^ specimiaa Liceae Jragiformis a Cel. Frid. Nees - missa et in Calclario lecta. — Sporidiorum color, €iim morpKosi intime connexiiSj in lioc siibordine est maximi ponderis seriemqne prJcliram «offert. Fuligiiiosi divortium in Diacliea, fuscescentis in Di- ctydio positum est. Genera lignyosperma (15 — 21) numquam a se invicem separanda. Quamquam P^-r soon hunc characterem non expressit^ nescio «ane qua alia ratione Tricliias et Pliysara tam rite dis- pescere potuerit. Alii liorum colorem praeterviden- tes V. c. SchufnacJier , de lioc ordine optime meritus, Trichias Pliysariis, Pliysara TricMis immiscent. — Peridii structura certe maximi momenti. Peridium duplex 1. corticatum tantum occurrit in generibus morpKosi Spumariae et Mesentericae ad Spumariam accedentibus. Evidentissima adest analogia inter pe- ridia Reticulariae et Physari^ Aethalii et Didymii, Spumariae et Didermatis. Genera semper, sectiones vero superiores numquam liac re determiiiari cre- dimus. Inferioris ordinis sunt cliaracteres e peridii dehiscentia, raro genera tute distinguentes. In ipso Craterio , Arcyria etc. iiaud absolute constans est ; in Didermate stellata Oeastrilormis specierum non- nullarum ne tribus quidem distinguit. Praematura morpiaosi turbatur v.. c. in cribrariis, Columella non spernenda, sed caute adliibeiida, ut multis exem- plis infra demonstrabitur. Maxime characteristica est ubi in styiidium , jam ante fungi consolidationem praesensy ut in stemonitej, abit. — Tandem paucis notandae anomaliae, in generum cliajacteribus rece- ptae, quibus nuilam tribuo vim. Sunt sporidia va- rie conglohata^ variis generibus adseripta , verum meis ex observationibus semper atypica. (Non con- fundenda cum sporidiis compactis Didermatis , quo- rum ratio est peridium interiiis.) Nunc statns praema- turi sunt, v. c. in Pittocarpio^ Endoconia ? etc. ; nunc, ubi in cylindros congiobata, ut in Strongulio, Der^ modio mera Insectoriim excrementa I Hoc jam in Lticea sua efhisa comprobavit sagaciss. Ehrenberg.

MYXOGASTRES 79

Formam pcridii in characterem geiiericnm non in- gredi debere vix est quod moneam^ quamquam genera morpKosi mesentericae peridiis subtiis imi- bilicatis saepe insignia sunt. In generihus mor- phosi Emboli peridia basi umbilicata non occur- runt. At forma indeterminata , ipsa sua varieta- te , e legibes gravitatis , vegetativ ae dominantibus, pendente , maxime insignis est. Hoc loco quo- que citanda nimis subtiiis attentio ad lioccorum for- mam, reticulationem etc, quae tantilhim in singula genuina specie v. c. Keticuiariae , Dictydii etc. va- riant. Praeclpue insigne genus craterium capillitio variat. Fiocci adnati et liberi etiam non nimis stri- cte sumendi sunt. Multa infra videhimus exempla. In memoriam revocemus Lrycop. caelatnm a ceteris capiilitio fere libero recedens, minime tanien sepa- randum. At inter Physareos , capiiiitio- praecipue varios, singuiaris occurrit lusus, nondum satis ex- plicatus; flocci nempe in fibras sive corpuscula ere- cta, granuiosa, intra giebam ut pimcta aiba promi- nentia, coliiguntur v. c. in Didermate valvato, spu" marioide, Physaro flavo , Craterio minuio muitisque aiiis revera affinibus. Uiteriori examine utique di- gnus est. Flocci basi, an lateribus peridii adnati, e vegetatione in eodem genere variant. In speciebus stipitatis v. c. Physaris basi in sessilibus iateribus etiam adnata esse soient. At ilocci peridio innati, quibus Dictydia et Cribrariae eminent, inter specio- sos ciiaracteres jure numerantur. At ne lectorum patientia, jam forsan defatigata, prorsus abutar, fi-' nem hujus disquisitionis faciam.

X1.Y. LYCOOALA. Mich. ex emend.

Lycogalaclis spec. 3IicK gen. p, 216. Mucoris spec. Gled. Schueff. etc, Lycoperdon. Gled. Bull. Champ, p, 145 etc, Oaleperdon. jjeh. Hols. p. 108. Lycogalae (et Liceae) spec. Pers. syn. p, 157,195. — Lycogaia I FriesSyst, Qrh. Veg, 1. p. 140. c,

CHASi. Peridium determinatum; eduplicimem-

brana coiiipositum, papyrilceum, persistens^ apice de-

80 LYCOGALA

terminate deliiscens; extiis .snfeverrncosum. Flocci peridio undiqiie adnati, tenerrimi, vagi. — Sessilia^ regiiJaria^ rotwidata, sporidiis coloratis (non fuli- ginosis).

MORPHOSLS Lycogalactis;, cfr. supra a., sim- plicissima in toto JVIyxogastrium ordine, fere Lyco- perdi^ si a statu primitivo non carnoso discesseris, L potius peridiolorum Poiysacci. Golor primordia- lis numquam albus, sed subruber. Peridii structura etiam cum Lycoperdis magis convenit, quam sequen- tium ; in media aetate membrana exterior peridii, extus verrucis ornata, ab interiori tenuiori, saltim in prioribus speciebus facile separatur ! , praecipue si fimgus inter digitos conprimitur, Sporidiorum color insoiito varius; fragmenta floccorum cimi eis excussis secedunt.

AFFINITAS et HISTORIA. Prima species vnlgatissimaj antiquis jam cognita et notissima, ge- neris typus lignatilis est, unde Lycoperdon epiden- drum bene dicta fuit , reliquae diversissima incolunt loca. Genus jam a Micbelio distinctum resuscitave- rimt JVeber et Persoon ; at infauste cum Keticulariis diversissimis fuit conjunctum. I^Ielius sane Bulli- ard, hujus generis Auctor, cum Lycoperdis conjun- xit^ quibus, v. c. L. Brasiensi, revera affine. Inter Myxogastres proxime ad PericJiaenas praecipue ac- cedit; tantum ob staturam majorem in bac sectione collocatum. — Nomen a Xvr.oQ et yaXa ^ lac lupi- num^ inde neutrius generis, ut rite Micbelius, Cor- ticem peridii duplicem primus notat Haller,

* ITerrucis persistentihns scahra.

1. X/. epidendnmi, subglobosum, e sanguineo fusce-

scens, pimctato - scabrum, ore irregulari , spori-

diis expallentibus.

Fungas non vescus. XXXI. Loesel. p, 96. tycoperd, epiden- dron. Buxh. Hal p, 203. Hall. en. p. 203. Hist, n. 2173 ! Linn. Suec. n. 1279. Fl. Dan. t. 720. Poll. pal. III, p. 314. Bott, t. 119. /. 1. BuU^ Chantp. p. 145. t, 503. Sowerh^ t, 52» HolmsJc, Ot, 2» t. 31, TTulf^ in Jacqu.

LICOGALA ' 81

Co2l, I, p, 348. etc. Lycop. sanguiiieum «tc. Fitpp. Jf>n, p, 304. Biixh, CenU f", /. 29. /. 2. Lycogala globosum — — aeri» recocti colore. Mich, gcti. p, 206, /. 95, Bo- Ti«ta iuiniata, DiU. giss, p. 197. Lycop. pi«iforme. Linn, Syst, Veg, XJ^, p. 1020. ( adultus fungus ! ) Jacqu, Misc, uiustr, t, 7. fig. inf, Mucor fragiformis. Schacff. fung.t, 193, Lycog. miniata, Pers, tOhs. 2.p. 26. syn, p, 158. Nees syst, f. 97, (et Lycog, punctatum, l, c. f, 96, uon Persoonii) Grev. JFl. Crypt, Scot, t. 38. L» miniata, ferruginea etc, Schum,! Saell, p, 192, 193,

h, adultum, alutaceum. L. sessile, Retz ! Scand, et in Vet, ' uic, Handl. 1769. p, 254.

Magnitudo pisi 1. nucis. Situs nunc sparsus,

forma globosa ; nunc caespitosus, tum forma mutua

pressione minus regularis. Subinde fibrillfs radica-

libus instruitur. Verrucae peridii rotundae, fere

superficiales ; os lacerum. Flocci albidi. Ceteruni

maxime versicolor est ; status pulposus ob colorem

sanguineum, sed intensitate varium, plurimorum ob-

servatorum oculos allexit; peridium prius decolora-

tur, quam inclusa pulpa, fuscescens aut plumbeum,

sed et ferruginascens, alutaceum etc. fit ; ut taceam

varios nimia siccitate praecipitatos abortus ; in ge-

nere quo humidiori loco et tardius explicatur eo

obscurius fit, Pulpa interior primitus peridio con-

color , dein compactior cohaerens obscurior purpu-

rascens aut violaceo - rubra , demum e vegetatione

plus minus praecipitata in sporidia rosea, cinerea,

pallida, albida, ilavicantia etc. solvitur. Certe co-

lori sporidiorum iA hac specie non fidendum! In

truncis putricHs uhique. Vere — autumno, (v. v.)

Obs. Lycoperd, sanguineum sphaericum Toum, J. B, H, Tulgo huc relatum , ex fonte ^ Boccouio , diversum e^t, Plurimi Auctoresj ipse Linnaeus, e statu mucilaginoso et adulto duplicem statuunt speciem. Gledilsch praecipue infaustus fuit et sub Lyco- perdo {spec. IV, meth, p. 151) et sub Mucore {l. c, p. I6l, Ciim Reticularia juncto ! ) enumerans. Nomen andquissimum et maxime Yulgatum speciei in hoc genere peraptum est ; miniati et ad statum mucilaginosum justo angustius est , niulto magis generi commune, et praecipue nomina specifica in hoc suhordine numquam e statu muciiaginoso sumenda sunt ! ! — Tremella nigricans BuII._, huc relata^ prorsus alieua est ; Tuhercularia nigricans Link — et «altim maxime affinis Dothideae ! decoloranti Fries Comm. II^ p, 122,

P.IIl.Secl. 1. F

82 LYCOGALA

^ 1 jcop, Teicmcosuin Batsch, El. p^ 155. iclem ac X, epidendrum eim «■edixnns^

2. X'. conicimj conlcam^ e rubro demitni olivaceo -^ nitenSj fibriiiis brevibiis innatis striatiilnm, ore tnincato rotundo, sporidiis expallentibus.

X. conica. Pers. sijn^ p. 159 (tantmn Jatuus). Sommerf. Lapp» p. 239. (exoletum,)

Coloris mutationes omnino ut in priori specie, peridiam modo junius magis miniatum adultius ma- gis nitens, exoletum fusco-pallescens. Pulpa primo concolorj dein purpureo - vioiacea (m liac aetate vidit Persoonjj sed mox rosea et sporidiis maturis pal- lens, argiUacea! Ceterum vero inslgnis species; for* ma constanter conica, passim geniinatim 1. ternatim connata, capsulis Buxbaumiae aph^llae, inter qnani prima vice legi, in statu adulto similis. Peridii verrucae abeunt in fibrillas brevissimas^ longitudi- naliter seriatim dispositas^ nigras, magis innatas, ttt peridium variegatum videatur. Sporidia matura argillacea , floccis teneliis mixta , ore trimcato rotun- do , sporidiis deflatis, floccis intus villoso. Inier mu'- scos ad teiram kumosam l, ad ligna carie prorsus conmmta, humosa^ locis umhrosis^ rarissime, Aug. Sept* (v. V.)

3. L. plumheumy evato - globosum, punctatum; e cine-

teo plumbeiim^ ore reguiari, sporidiis albidis, Fries Symb, Gast. p. 11» (BnH. 1» 192. haJjittim saltim optime exprimit, Cfr» Bovis*. ^pliutt-» Ijea}. Lycog. cinerea Schtem. Saell. 2, p, 193,

Difficiilimum est lianc tute distinguere a for- mis L. epidendri in statu maturo concoloribus (v. c. Jacq. Misc. t. 7. flg. super.> BuII. t. 503. f. 5. k — n>, quare et synonyma aegre dispescuntur. Morpbosi observata de diiFerentia tamen non dubitandum; os rotundum integrum, fere ut in Tulostomate mam- moso. Flocci parci. Sporidia albida^ flavida, num- quam rosea. — Lo phmibea , >ScIium. 1. c. potiiis ad L. epidendrum referenda? In corticibus dejectis pit* iridis lig^nisque abiegms prorsus consumtis j raro, Au* tunm^. (v. V,)

LYCOGALA 83

4. L. pariefmum, Iiemisphaericiim, punclalum, coe-

rulescenti - nigrum , lacero - deMsceuSj sporidiis flavis.

Didymiiim panetinum. Schrad. Nov. gen^pl. p, 24, /. 6. j^. 1, Licea bicolor. Pers. syn. p. 195. Ic. pict^ p, 6. /. 3. f» 4^ 5, u4, S, 2>. 107» Sommerf. Lapp, p, 246.

Vera omnino Lycogalactis species, morphosi, pe- ridio punctato - scabro , sporidiis pallidis; recedens tanmm peridio rigidiori subfragili, sed adsunt si- mul flocci, licet rariores sint. Ad minores pertinet species, 4^ lin. tantum latum. Color potissimum atra- mentarius (A. S.) sed in coerulescentem tendit. Ad parietes, praecipue lutosos , calce ohductos, locis suf- Jocatis. Junio efc^ (y.s.)

* * J^crrucis fugacibus aut nullis, Desciscentia.

5. L. terresire^ caespitosum, rotimdatimi laevC;, car-

neimi, fuscescens, irregulariter dehiscens^ spori- diis carneis.

Lycogala terrestre, caespitostun €tc. MicK JSf^' P' 216» <. 9./*, 5. Lyc* terrestre, Fries Symb, Gast, p, 10.

Adest quidem analogia inter L. epidendrum et terresfre insignis, hinc sub hoc genere servavi; de specifica autem diiFerentia nuiium dubium. Peridia minoraj constanter aggregata^ unde mutua pressione angulata, laevia, nitentia, generis more flaccida te- nacia (non fragiHa), persistentia. Sporidia floccis intertexta, carnea. Color mutabiiis videtur, omnino ut in L, epidendro, sed vivum observare non conti- git. Ad terram locis deustisy tit quondam MicJielius, legit Smolandiae Hesst, ( v. s. )

XV. RETICULARIA. Bull. ex emend.

Friei Syst, Orb, Veg. 1. p, 147. Redculariae species. Bult, Champ, p^ 85, Fiiliginis sp. Schum. Saell, 2. p. 193. (Ce- terum apud Persoon et Recent. aliae species adLjcogala, Tri- choderma, etc. refernntur, aKae di^ersa constituuut genera V, c. Stronfrylium^ Lignidium^ Diphiherium^ Enleridium etc.)

CHAK. Peridium indeterminatum , simplex, nuduni; tenue^ irregulariter dehiscenS; fugax. Flocci

F 2

84 RETICULARTA

peridio adlnati, ramosi, plus miniis fruticulosi aut compressi, reticulati. Sessiles^ irregtilares ^ forma e situ varia ! , sporidiis ohscuris fiiliginosis aut nigrican- iibus iaxis!

MORPHOSIS. E guttula limpida subito efflo- rescit Mticilago mollissima, fluxilis, amorplia, in qua primitus nullum peridium discerni potest^ unde for- tna indeterminata ^ e situ varia pendet. Locis lio* lizontalibus planis formam habet pulvinatam aut ae* iqualiter efFasam, locis obliquis et verticalibus latus inferius ( ob gelatinam deorsum gravitatis legibus manantem ) incrassatum, e locis horizontalibus pen* dulam vidimus formam subturbinatam et substipi- tatam v. c. R. atrae, plumheae, umhrinae, In majo- ribus speciebus superficie» inucilaginis etiam ramu- losa et tuberculosa observatur. Color e primitivo sublacteo in fuliginosum et nigricantem sensim abit; media aetate saepe rubet, Haec mucilago sensim compactior fit^ caseosa floccis internis jam evolutis, demumque in uberrimum sporidiorum pulverem col- labitur. Peridiimi plus minus evolutum ; in ple- risque tenerrimum (in R. maxima aegre discernitur) in duabus satis firmum, nempe R* Jiavofusca et tm- gulina, sporidiis pallidioribus Lycogalacti acceden- tibus. Jove infausto mucilago aut tota dissolvitur aut praemature rigescit aut sporidia coadunata (£«- teridiwn) nonsecedunt. — Hypothallus raro distinctus*

AFFINITAS. Genus suae sectionis centrale atque naturalissimimi, licet floccorum indoles non tantum in omnibus genuinis speciebus , sed et in eadem, tantilium ditferat. Spumaria et praecipue Reiiculariaj quae genera cum Reticularia ;conjunxit Bulliardj in cbaracterum favorem separantur ; typice tantum sunt Reticulariae perfectius evolutae, Ly- cogala eximie diflert non tantum peridio determi- nato duplici subgranulato , ore determinato, floc- corumindole, sed praecipue vegetatione, sporidiorum colore, ut revera parum affine. Maxime Phijsariis approxituautur species minutae exstatque «pecies,

RETiCtJLAKIA 8.3

quam fere ob minutiem et origmem ex Loc genere excludere cogimur, cum cetera omnia exacte Ueti- culariae generis sint; nempe Phys. confluens,

HJSTORIA. Fungi meteorici, fn^aces, ple- mmque aestatis fine luxuriantes, male inquinantes. Vegetant supra varia atque diversa corpora supra ligna^ corticeS; muscos e. s. p. effusi, sed pulrescentia et regiones campestres fugientes. Individua magis rara et solitaria, simulque brevi destructa, quare diu neglecti et hacteims minus cogniti. Obscura tantum vestigia (v. c. Raji syn. p. 17) occurrunt ante Mi- cbelium, qui primus hujus speciem sub LycogalacU luculenter proposuit, Saeculo Linnaeano una alte- rave species sub Mucore^ deinceps sub JLycoperdo de- scripta fuit. BuUiard primus sub Reticularia, quae tamen latiori sensu sumitur, genus distinxit ; Per- soon magis ex iconibus, quam propriis observationi- bus, sub Lycogalacte iterum proposuit ; melius Scbn- macber cum Fuligine conjunxit. Recentiori aevo singula fere species genere distincta fuit, sed sum- mam afFmitatem perspiciens, post diligentissimum in natura examen, conjungere non dubito Bulliardi nomen autiquissimum et optimum (ob filorum reti- culum impositiim) mibi visum est ; StrongifJli ob for- mam, raro rotundaui , minus aptum videtur,

J. R. maxima, bypotballo eifuso.^ peridio tenuissi-

mo tuberculoso ex albo purpureo - nigricante,

floccis basi adnatis fasciculatis , spoddiis atro-

purpureis. R, maxima. Fr. Syst. Orh. Veg. 1. p. 147.

Spumam mucilaginosam, mire effilorescentem, in superficie ramulosam primitus sistit ; praecipue su- pra terram valde laxuriat varia corpora ambiens. Color primo lacteus, dein rubescenti-fuscus, demum fusco - purpureus 1. purpureo - ater. Hypotliallus la- tissime effusus, truncis etc. adglutinatus^ separabilis, gelatinoso-membranaceus,albidus ; siccus tenuissimus^ e sporidiis adspersis fuscus cum argenteo micore, Magnitudo variat, semper tamen spectabilis ; minora

m RETlCUtAPdA

f - spedtimna tritmcialia circiter, majora palmaria maxi-

ma e pluribus conflnentibus integros truncos pluri-

um ulnarum peripberia ambiunt. Forma incjetermi-

nata;, planiuscula, 3 — 5 lin. et ultra crassa. Pe-

ridium baud discretum mox modo vix palpabiii eva-

nescens, tuberculosum ( facie Tubulinae \ ), enormem

sporidiorum foedissime inqninantiimi copiam denu-

dans, Fiocci a basi tantum adscendunt, in funi-

culos intricati, ramosissimi^ tenelli, subreticulati,

breyes nec peridium attingentes. In fagetis acl trufi"

€08 nuper caesos prope terram praecipue vel in ipsa

terra nec hactenus alihiy apiid ms abunde» Aug, '—

^OIK (v. V.)

Obs. Ob floecos breviores pulTss sporidionim supeme onuiiao oudns, absque floccis, Tidetur. Floccis exceptis prorsus quadrat descriptio Dermodn inquinantis Lijik. diss. 1. p» 25., pro quo for-» isao flon iiomerito et olitn habui, Cfr, Liceam.

^, R. atra, subpulvinata, peridio tenuissimo subre* ticulato^ floccis a basi erectis dendroideis diva- ricatis, sporidiisque maturis atris.

J.ycoperdon fuliginosuia. Sowerh, jimg^ i. 257. Lycogala atra., A. S, p. 83. t. 3. jf. 3» (non vero StrOB.gyliuHi Receirt. ") JFWe*. Symb^ Gast^ p. 7.

Ma^na^ pulvinata, sed inaequalis pro more, (locis declivibus obliqua, liorizontalibiis pendula turbinata substipitata 5 ) saepe confluensj primo fiuxiiis alba, mox sordide flavicans, dein e sanguineo fusca^ tan- dem peridio fragillimo evanescente atra, maxime pulverulenta, pessime inqninans. Hypotbalius nullus, nisi peridii basin, peridio liaad iatiorem, fungo de- crepito, specie maculae nigrae remanentem sic di-» cas, Superficies peridii varia, subreticulata ; etiam tuberculata, Flocci a basi assurgunt, atri^ erecti, infeme crasaiores et sisbcompressi, immo membra- nacei, undique ramosissimi, divergentes, subreticu- lati, peridium attingentes, Eorum structura in di^ versis individuis non parum variat, Ad ligna et cor-m tices recefiter emm^tuos Pini silvesiris ipsamque terram juxta ejus tru^ncos ; huctetms noa alibi, Joae calidQ pihmio. (v. V.)

HETlCLLAmA 87

O b s. lAwTinobohts a'ih'0su& Fries S. O. V . p. 148 loco et habitu citni priori prorsus convenit; xitrnm peculiare genus, ut capillitii fabrica jnbet, an pno- ris status perfectissimus et speciossime evolutus, iure ambigitur. Equidem in hanc sententiam eo luDen- tius abeo, quod eximium offert exemplum, naturam capillitium magis vilipendere^ quam vulgo creditur. — * Forma, color etc, omnino ut in vulgari R. atra; at peridium laeviuS) nitidum (^Stemonitis Physaroidis simillimum) capillitio adnatum, quare squamuloso- deciduum, aliis squamulis capiUitii nodis adnalis sat persistentibus* At capillitium ab omnibus mire re- cedit; pilam sistit laneam densissime et artificiose ^contextam, reticulatam^ determinatam^ tenaciter co- iiaerentem, tactii eximie elasticam, peridium totum implentem; fibris tenuissimis, apicibus coujunctis, Tinde capillitium in ambitu singulari modo smuoso- porosum. Sporidia copiosa, per capillitiiporos dissemi- nata ; bis difflatis optitne singularis capillitii structura perspicitur. — Si hic fung-us mera prioris luxuries, qualem hoc loco vix dubius proposui, magis me- anorabilis est, quam si peculiare genus constitueret. — Explicet simul diversa structura, in sequente in- dicata. 3. R, zimbrina, subpulvinata , peridio tenuissimo

subiaevi ex argenteo imibrino, floccis basi ad-

natis erectis ramosis sporidiisque umbrinis. — -

K. Dan. t, 1976. ./. 2.

Lycogala gi-iseiun rnajns. Mich, nov. Gen. p. 216* i. 95 /. 1» repetita in Glcd. meth, f, 6. Mucor Lycogaluji, Bolt, fung. t, 133. /. 2. Ljcoperdott fusciun. Huds. Fl, ^ngl. 2, p. €45. Reticularia Lycoperdon. Bull, Champ. p, 95. /. 446. /. 4. 47o; /. l — 3. Sowerh, fung, t. 272. Fuligo Lycoperdon. Schum, ! Sucll, 2. p. 193. Lycogala argentea, turbinafa, pun- ctata. Bers, sijn. p. 157, 158. Dsc. fr.2.p. 161. A. S, p, 85. optime. Grev, crijpi. Scot„ t, 106. cum >»ynn. Britann. TricUodernia Foliginoides. Pers, syn. p, 231. StrongyUum Fuligifloides. Bittm. apud Sliirtn Deutschl. fi. III. t. 38. (excl. «yn. Lycogalae atrae A. S.) Nees Syst^ f. 95. Fuligo laevis. Somjn-erf, Lapp. p. 239.

b. uonKtroi^a. Sowerh, t, 400. /'. 3. Ma Awct. — Schueff, Fung. i. 19.

^ RETICULARIA

Hypothallus nullus. Color^ ut optime A, S., al) initio argenteus, sericeo nitore insignis, dein sor- descens, e griseo in Umbrinum 1. rutilo - fuscum vergens. Magnitudo circiter uncialis, Forma uti prioris ex situ varia; iiujus forma pendula est JLy" cogala turiinata Pers. Peridium quam K, maximae evidentius , tamen tenerrimimi et irregulariter delii- scens, fugax^ laeve, rarius penicillato - punctatum, quali debetur L. punctafa Pers. (non vero Nees syst. nec ScKwein. Car.) Fioccorum structura vix rite observatur nisi in individuis exoletis 1. sporidiis de- flatis, tum prioris speciei sat similes apparent, ta- men minus divergentes nec atri. — Yulgaris haec species diu commutata fuit, optime vero a Bulliardo exposita, Credidi et equidem diu, e floccis plus minus evolutis duplicem distingui posse speciem (Bull. t, 446 et t, 476. /. 1.), at reliqua conveniunt, FIocLv. nim explicatio e vegetatione plus minus prae- cipitata non parum pendet. — M truncos vetuslos earsiccatos Pini Abietis (nondum in Pin. silvestri), Alniy Quercus, Betulae etc» praecipue aestate calida, (v. V.)

4, jR. plmnhea, hypothallo effuso, peridio tenuissi-

mo laevi cinereo-plumbeo, floccis basi adnatis sporidiisque dilute umbrinis.

F, plumbea. Schum,! Saell,2. p, 193» — P/. Dan, t. 1976. y*. 1, Reticul. Lycop. var. Bull.

Species pulchra , at non satis nota. Hypothal- lo efiuso membranaceo tenuissimo cjnereo , forma- que planiuscula R, maximae similis^ at differt mu^ cilagine haud ramulosa, superficie laevi omniumque partium colore; quibus ad R. umhrinam accedit, at hypothallo , forma habituque differt. Varietas peri- dio globuliformi ScJium. l, c, p. 194 est hujus forma pendula, Ad truncos nuper caesos Fagi silvaticae* (v. s.)

5. R» flavofusca y subpulvinata, peridio membrana-

ceo firmo laeyij floccis parietibus adnatis reti«

KETiCULAlifiA 89

culati» clavato-appendiculatis sporidiisque dilate «^riseo - fuscis.

Diphtheriam flavofuscum» Ehrenb. f silv, Ber, p, 27, f, 3/ j^

(flavofusca). B, (cinerea).

Habitus prorsus R. umhrinae et forsan inter ejus synonyma passim latet; sic in ipso Jjtjcog. gri» seo 3iicli. nil obstat, quin huc citari posset. At ce- terum eximie diversa praecipue pcridio membrana- ceo insolito firmo sporidiisque dilutioribus , quibus differentiis Lycogala refert. Forma hemispbaerica e generis more locis declivibus obliqua (tum ^elati- na deorsum manante superne bypotballus oritur) 1, pendula subturbinata , uncialis circiter. Color pri- mo albus, dein flavo-umbrinus, interdum macula- tus, 1. cinereus. Capillitium jam in prioribus peri- dio adnatum vidimus, sed in hoc (ut sequentibus) parietibus magis, qiiam basi adnatumest; floccis ra- mosis flexuosis inaequalibus anastomosantibus ap- pendiculisque clavatis aiictis. Ad triincos emortuos. exsiccatosy autumno. (v. v. et s. in herb. Ehrenb.)

6, R. ungulina^ peridio hemisphaerico laevi firmo e testaceo expallente, a centro radiatim dehi- scente, floccis reticulatis sporidiisque fiisco-oli- vaceis.

Lycopertlon unguUnum. ScTium, / Saell, 2, p. 192, Reticularia» JFl. Dan, t. 1977. f. 2,

Eximius fungilius , peridio papyraceo a genere recedens, sed aptiorem locum non novi. Peridium rotundatum , depressum , basi planum , 2 lin. latum, laeve, e testaceo expallens, demum umbrinum. Pha- cidiorum I. potius Didermatum nonnuUorum more stellatim a centro dehiscit,. laciniis inaequalibus de- pressis. Capillitium reticulatum Auctor in schedulis notavit. In ungulis puirescentibus equinis. (v. ic.)

7» -R. olivacea, peridio membranaceo subplicato

hyalino , floccis adnatis dendroideis reticulatis,

sporidiis viridi-olivaceis. Fr, Stirp. Fems. p. 147,

Hypothallum distinctum non video. Peridium

temiissimum; membranaceiun, tamen satis persistens.

90 HETlCULARiA

inaequabile, subpKcatum, hyalinuin^ sed bpoiitliis translucentibus olivaceum;, nitens^ apice lacero-ru- ptum y forma varium ; specimina minima rotnndata, pisi magnitadine, majora difformia^ subdepressa, 4 unc. lata. Flocci copiosi, arbusculoidei, peridio ubi* que adnati^ capillares. Sporidia copiosa, ele- ganter oiivaceo - ■viridia , quibus ab omnibus mihi cognitis Myxogastribus recedit. Statum primitivum non vidi. In truncis exaridis prostratis ahiegnis in sil'^ ids montanis y raro. Legi Martio. (v. Vt)

Enteridium olivaceum Ehrenh. l in Liuk. Jahrh^ €L B. 2. p. 55. t^ \. f. b, ex speeiminibus Herbarii EHKENBERGIJj liabitu priori simiUimum est, nul- lumque mibi dubium, quin status imperfectior in evoiutione impeditus, sporidiis in globulos congluti- natis, floccis rarioribus^ quales varietates in aliis speciebus quoque videre iicuit. Recedit insuper de- scriptio fungi Ehrenbergiani bypotballo pellucido, in meo fungo maturo magis non perspicuo* Lectum in superficie interiori corticis alni glutinosae ^ hieme, (v. s.)

8» R. versicolor^ peridio depresso tenui laevi e mi" niato fuligineo, floccis adnatis submembrana- eeis reticulatisj sporidiis fiiiiginosis.

Supra iigna effusa, appianato^-adnata, maxime

diffbrmis:, plerumque elongata, 4^ unc, longa, ^ lin.

lata, lineam crassa^ sed semper fere coniluens, sub*-

inde longissime et iate connata. Status gelatinosus

miniatus est (qualem nniiius alius speciei hujus ge-

neris vidimus) dein fuligineus 1, olivaceo-^fuligineus

fit coior. Peridium dimidiatumj basi deficiens, te-

nue, membranaceum, fragile, medio irreguiariter

deliisceKSj demum totum secedensj giabrum, sub.-'

nitens. Fiocci a peridio descendentes , in reticiilum

frequenter connati, divaricati, ramosi, axiliis com-

pressis membranaceis. Ad asseres vetustos pineos, au-

iumno , rara. (v. v)

Obs. Cnm Lycogal. epidendro BHlla adest affijiitas^ coloc quaiu Reticulariae versicoloris miilto inteasioi' , \ ere mimatu^. Fie-

JlETlCULAlilA 9i

iri taineD potest^ nt Lycoperd, ep ideiulri raviei&n Soweii, t, 400. f, 2,3 ex hac regione sit, licet ejusmodi icoues _, etiam m quau- do certe determinarentur, ob neglectaiu ajaaljfiin et «tatmu inuciiagi- nostun tantuni tlepietum , nil illuslrent.

9. R. cmmea, peridio membranaceo laevf cameo ci- nerascente, floccis fibroso-reticulatis, sporidiis atris, FuLgo carnea^ Schutn! Saell, p, 194. Fl, Dan. i. 1977. f, l„^

Aethaliis aifinis, at ex icone liujus generis vi- detur nec cum alia conjung^enda. Secus caules lon- gitudinaliter nascitur, indetemiinata , planiuscula, irregulariter deliiscens. In jdrtetnisia vulgari mar^ cescente hacienm tantum lecta a Schumacher. No-^ vemb, (v, ic.)

IQ, JR. muscorum, hypotballo expanso, peridiis

membranaceis tenuissimis venulo&is ex ochraceo

exalbidis, floccis submembranaceis ^af?*'., spo-

ridiis f usco - nigricantibus,

iFuIigo muscorma. ^. S, p, 86, t,7. f, 1, Lignidimn griseo- flavum. Lini, diss. 1. p. 24. t, 2. /. 37. Nees Sysf, p.lOO,. /. 93. (forma illa epiphjlla magis solitaria regularis ^, S, l. c.) fi, niuscorum Fries Symb. Gast. p, 10,

Minus ob floccos in axiilis membranaceis, qua- les in variis praecedentibus observavi, quam illo- rum colore Jiavo haec species ad Aethalia luculen- ter transit; ad genus noYum minus apta est, nisi singulam antecedentium genere distinguas. Hypo- thallus tenuis pallidus > diaphanus , nunc brevis, aunc late affusus phu'a peridia conjungens, Forma e situ solitas subit mutationesj subrotunda, pulvina- ta 1. depressa , reniformis , pendulo - pedimcalata , 3 - — 6 lin. lata^ subinde confluens. Peridium omnino simplex, fragillimum, venuloso - nodulosum , cete- rum laeve, ochraceum, mox vero exalbidum, pel- lucens, unde e sporidiis transhicentibus cinereum. Fiocci peridio adnati, ramosi, axillis membranaceis, passim anastomosantibus. Sporidia fusca, dein ni- gra. Vulgaris in pineto-montanis paJudosis supra mu- scos, aat^ pineos ipsamque terram declivem^ aestatis fme , auiumno^ ( v. v. )

Q2 AETHALiUM

O b s. Inter Physaria ; diversam hiijus generis capillitii fabricam repetentia, Lujus speciei analogon est ^ Fhysar. aurantium A. S. p. 94 Ab ha.c specie geries ad Aetiialia cQntinuatur.

XVI. AETHALIUM. Link.

Mucilago. Mich, gen, p. 217. (inclusis 4 sequentibus.) Fuliga. JSall. helv. 3 p. 110. IPers^ sxjn. p. 159. Reticulariae spec. Bull. Aethalium. im^. diss. 1. Nees Syst. p. 99. [Pittocar-. pium LmA diss. 2» p. 41, Nees Syst. p^ 100.]

CHAR. Peridium indeterminatuin> membra- nose celhilare , fragile^ fatiscens, extus strato floc- coso evanescente corticattimy intus cellulosum, e floc- cis in strata membranacea coalitis. Sporidia com- pacta , in eelhilis demum evanescentibus coacervata, Sessilia , irregvJaria , cortice stratisqueinternis coJora" iisy sporidiis Julig-inosis,

]\IOIlPHOSJS Mucilaginis, supra descriptae ; in anagis singularibus cum Reticulariis majoribus con- venit. Superficies mucilaginis semper^efiigurata ; hy— pothallus constanter praesens ; color primordialis fla- vicans. Locis suifocatis mucilago in mesentericum abit. Pittocarpium statum immaturum censeo; vidi saltim individua praemature exsiccata, quibus con- yenit character. — Strata membranacea re ipsa, ut in Elaphomyee, e floccis capillitii coalitis et trans^ formatis. Cfr. L. Bovist. obs. 2. Ob sporidia primi- tus compacta capillitium aequaiiter haud difiunditur; iie repetem iiorum 4 priorum generum indolem compositam. In fango plene maturo destruuntur. Cortex exterior , primaria fere diiFerentia , ex hypa- thailo insigniori oritur. Vegetatione praecipitata cortex plus minus efflorescit; in fungo praematuro, minus effusQ ( Ful, rufa Pers. ) crustosus et laevior fit.

AFFINITAS et HiSTORIA. Genus inter Re- ticularias et Spinnarias exacte medium; ad illas per R, muscorum , ad has per Spum, laminarem luculen-

AETHALIUM 93

tef transit. LinnaeaTii miicores dixernnt ; in his me- lius sapiens HaUer gemis Fulig;inis nomine, nunc in gTaecum Aetlialium mutato, distinxit, sed et ad Spumarias extendit. ~ Species paucac;, fere unica certa; epiphytaC;, va^antes, suhaestivales , meteori- cae, polymorphae. Minima individua ad Didymium (conf. Nees S^st, /. 92.) accedunt ; est nempe Jioc ge- nus in Physareorum serie analogum, ut lleticularia cum Physaro et Spumaria cum Didermate. In plu- res species cum Persoomo divellere Sommerfelt , Ore- mlle et ipse frustra conati sumus, Gleditschii hallu- cinationibus (v. c. Mucor. 1. et lld. idem) ^ ubique compilatorem prodentibus, perspectis, istum aucto- rem in pasterum non citem.

1. AETH.4X1CJM sepilcum.

Spongia fiigax , moUis , flava etc. Blarch, in Mfftn, Ac. Fr, mi. U 12. Fuligo Kalh helv. n. 2133. Macor septicus. Linn. Spec. Pl, 2. p. 1656. Bolt. t. 134. et omn. feve Auct. Reti- cularia septica. JViiher. M. Mucilago. Scop. Carn. 2. p. 492. M. ovatus. Schaef. t. 192. (et 194. Pers.) L. luteum. BatscK Reticularia horteusis , lutea^ carnosa^ cerea. Sowerb. t. 399. Fuligo Tarians. Sommerf. Lapp. p. 239 ! Aeth. flavum. Grev, Crypt. Scoi, t. 272. ubi prima fida et uaturae congruens ex- positio. Genus Fuligo Pers. syn. p. 159-^ 161 (excl. forte /".. luevi - Reticularia ? )

a. flavum. Reticul. lutea. Bull. eh. p. 87* /. 380. f.l. F. fla- Ta. Pers. l, c. Fl. Dan. t. 1363, /, 1. — expallens albi- Cans. F. pailida. Pers. Ohs. Myc. 2, p. 36, F, candida /, c. F. flavescens, Schum.f Saell. 2, p. 194.

b. cinnamomeum. F. vaporaria, Pers. syn. l, c, Ohs, 1, p.92t Reticulor. hortensis. Chev, par. p, 242,

c. tufum. Mich, f. 96. f. 1. Muc, septictis Fl, Dan. i, 778. • F, rufa. Pers. syn. l. c,

d, F. violacea Pers, l. c,

Variabilis fungus, sed omnes ailatas formas ean- dem sistere speciem eodeni tempore indicarunt, fide- lissimi naturae interpretes Greville et Sominerjelt, Evidens omnium formarum transitus; pendeut ex aeris constitutione. E spuma maxime unctuosa et septica, tremula^ valde inaequabili compactior fit; in silvis et umbrosis, ubi magis quoque expanditur^

94 SFUMARIA

adttlta flava^ in apricis et jove sicciori magis rotun-

data et mifa ; varietas violacea , cortice tamen luteo,

est silvarum ^rriguarum abiegnarum progenies, Ef-

ibetum et aeri diutius expositum pallescit, etiam

strata albicant, Ad ligna , corticem vaporariomniy

muscos etc,, tibique , jove pluvio et calidiori. (v. v,)

Aiiceps^ est opus species Biilliardi reducere; verum R. carnosa Bttll, Ch, 1» 424. f» I. aut prioris status exsiccatus, aut distincSi generis. — - Quid Fult^o cerebrina Biondeau In Ann. Soc. lAnn» Par, 1824, p. 74?

XYII. SPUMARIA. Pers. €x em.

Synonjma sub Aethalio. Spumaria Mucilago. Pm. %«, |>« 162 ? escl. reliquis speciebus. Linh dis». I. jp. 23, Nees Syst. p, 101. Fdes Syst, orb, veg^ 1» p^ 136,

€HAR. Peridium indeterminatum, simplex, crustaceum, flocculoso - cellulare , fatiscens. S^pori* ^ia ambiunt pKcae membranaceae , adscendentes, varie effiguratae, Flocci interni miili. — Sessiles, drregulariter effusae , peridio pUcisque albidis, sporidiis fuscescentibm. ' _

MORPHOSIS Bluciluginis et in plurimis Ae*

tlialio communis. Corticis defectu et plicis praecipue

distinguitur. Loco quoque magis vagans est; plan*-

tas vivas magis infestans, ligna mucida et cariosa,

nbi prior optime laetatur, fugiens. — Ab omnibus se-

.qnentibus generibus, quibus innumeris modis con-

gaectitnr , ut liorum fastiginm facile dicatnr , recedit

peridio communi, nempeunico ex singulo tliallo pri-

mario (unde in Iioc, Aethalio, Reticulariaque indivi-

dua solitaria occurrunt^ sequentibus omnibus grega-

riis, singulo tballo in piura peridia transformato) ;

verum intra hoc plura interna peridia s. plicae inclu-

duntur. Haec vero interna sic dicta peridia e mor-

pbosi capillitii orta sunt, modo magis evoluta quam

in Aethalio , Mucilago prjmordialis alba ; status

praemature exsiccatus induratus, fulvescit. Talis

status Mucor fmdabilis Willd. in Bot, Mag\ 4.

p. 19. videtur.

SPUMARIA 95

HISTORf A* TJt hoc geniis rite liniitelnr, aJ Spum. alham s. vwcila^inem restringentliim est. Ad- simt tamen species seqiientiiim genernm simillimae; sic V. c. Diderma Spumarioides, conlluens Spumariam peridio integro ; Didymium Spumarioidcs plicas Spu- mariae denudatas refert. Puto saepe commutatas esse has species; saltim illius synonymon citat Per" soon, liujus descriptionem in Oos. Myc, 1. p. 94 de- disse videtur. Potius quoque Loc genus in plures species divellendum est; vidi saltim in itinere Bota- nico speciem distinctam plicis globularibus sessilibus nigris, quam vero ad sicca specimina descrifaere no- lui. Cjr. Var. a. /?»

1. SPVMARIA aJba.

Mncilago alba» Bat. Ftmi^. i. 40, /. G. J?. I. RetJctJarfa alba. Bulh Ch, p. 92. i^ SZG» Spamaria alba. Vec^ Fr^ ^, 261« CJiev, par^

a. laniinosa^ plicis sessilibu5, in laminag membranaceas coif- flaentes laceras albas abeuntibus. Fuligo OTataj laminoaa^ alba, Ball. Helv. n, 2134. Sp. imncilago^ Nees Syst,f, 94.n Grev. Crypt. Scot, 267. optime.

p^ cormttUy plicis stipitatis, in peridiola firma clansa ramoso- corunta apice dehiscentia caesia abeantibus.

Sp. Mucilago. Pcrs. disp. 1. 1. /. 1. WahJ. Suec, n. 2283. Spum. cornata» SchumJ Saell, 2. p, 195, Fl, Dan. t. 1978»

Videtur hoc loco duplex species conjungi ; illiusj

a nullo Botanico Sueciae aut Daniae liactenus le-

ctae, mimerosissima vidimus sicca exotica specimina,

quae prorsus diversa videntur a Sp. cornuta in his

terris frequentissima , transitum ad Sp. laminosam

non oflerente. At Bulliard, fide dignissimus , hanc

in illam abire vidisse videtur; num melius explica-

ta in terris calidioribus ? In terra gratninosa^ ad

stipiteSf culmosy praecipue vivos, aest. {v. s. «., v. v. ^.)

Obs. Sp. Mncilago Pers. Ohs. M, I. p. 94 a mea recedit peridioKs pulverulentis, floccis intra sporidia atra I quaiii Didymtum Spnnuirioides sisteret.

96 DIDEKMA

XVUl. DIDERMA. Pers. ex em.

Reticulariae et Sptaerocarpi spec. BuJl, Trichiae spec. Trente* ■pohl in Roth. Ccti, Bot. 1. p. 226» Diderma. P^ers. disp,

l J>. 9. Spitmariae et Physari spec. Synops. — Didjinii Spec» ScArad. ?iov. g^en^ p, 20. Diderma, Didymium, Leangium et Leocarpus. Linli. diss. 1. p. 25, 26» Nees sysi. p, 112^ 114, Didermatis et Phjsari spec» Lin^. diss, 2, p. 42.— Leangium» Fries Sysf. Orh. Keg. 1» p. l4l.

CHAR. Peridiiim duplex; exterius crustace- toil, discreium^ glabrum, fragile, deliiscens ; interius tenerrimuni;, membranaceum, evanescens. Fiocci vagi, versus basin adnati aut saepius columeliae, inter sporidia compacta serpentes raro iatentes. Suhde" ierminata, coJorata, sporidiis fulighioso - airis.

MORPHOSIS ad typum mesentericae supra descriptum. Yariae quidem, praecipue secundae tri- bus, species in primo stadio exacte Sjjumarias refe- rimt, sed adnltae hx plura discreta abeunt peridia; immo eaedem ipsae species iocis sulfocatis in veras mesentericas abeunt. Sic v. c. Diderma vernicosumf vulgo mucilaginem luteam primitus sistens, inter foiia coacervata, ut frequenter vidimus, omnino ut mesenterica lutea venoso serpit. — Peridium exte- rius^ ut tam passiva observatio> quam anaiysis tex- turae obscure vesiculosae evincunt, a mucilagine pri- mordiali^ floccos involvente, formatur; interius e contrario e floccis. In multis omnino simile est stra- tis internis floccorum in Aethalio, immo in L. (jBo- vista^ caelato vulnerato; V. c. in D. vernicoso, Quo evidentius quoque peridium interius fit, eo parcio- res vulgo flocci, qui in lioc et duobus sequentibus generibus a prorsus nullis ad satis efflguratum capil- litium variant. Forsan baec oscillatio in floccorimi evolutione, quae in omnibus generibus lignyosper- mis observatur, ab illorum iiisu peridium mterius - aut strata formandi deduci posset; exemplum Spu- mariae evidentia sua maxime urget. Peridii interio- ris evolutio in hoc genere, suadentibus Scleroder- meis; Spumaria etc. peridii exterioris indoli crusta- ceae adscribi potest. Hoc interius peridiimi ab ex-

DlBEFdVIA 97

teriori discrctnm est et sporidia, a quibas saepe ae- gre discernitur, arcte ambit. Hinc sporidia m nu- clenm discretum in Didermatibiis ma^is conglobala sunt; quam in duobus seqiientibus generibus ; nec temerarium est indicium Didermatis esse speciem, quod petndium (exterius) a nucleo compacto secedity ut in D, stellari. Nam peridium interius in quavis ae- tate non conspicitur; praecipue in speciebus stipita- tis, ubi flocci simul ad stipitem formandum absor- bentur, mox obiiteratur. In^e distincta sunt gene- ra , Leangium et Leocatpus , peridio simplici ; at in Titriusque typo, Diderm* stellari et D, vernicoso , in- terius peridium lucuientum vidimus. Cfr. quoque A. S.y Pers. Ohst Myc, etc. At et cum hoc peridium evanuit, exterioris indole (crustacea^ glaberrima etc ), nucleo a peridio externo lihero / et toto habitu a sem- per Jurfuraceis Didymiis et tenerrimis Physariis mox dignoscitur.

AFFINITAS. Didymii et Physari jam ex al- iatis patet ; sed et ad Craterium variae species, prae- cipue floccorum indole , divergunt. Ceterum ex ge- neribus Physareis hoc evidens est radius versus Spumariam, fere serie contigua conjunctum; at in hoc genere plura peridia intra commnne uou expli- cantur.

HISTOKIA. Fungilli epiphytl , vagantes^ ma- xime meteoricij subaestivales, satis persistentes, val- de sporadici. Summi viri, Schrader et Link^ hoc et sequentia genera ex columeila dispescunt, at hano non tantum ia. maxime affinibus, sed in eisdem et- iam speciebus, cum AWertini et Schweinizio aliis- que, tam variam inveni, ut genera naturalia ex ea vix oriantur. Normaliter vero, excepta secunda tribu utriusque generis , tum Didermata , quam T)i-' dymia columeila instructa sunt; ubi deest, est ab- normis defectus; sed Physara semper normaliter co- lumelia carent. Genus ex indole peridii crustacea olim dixi Leangium ; verum recentiora stiidia, prae- P. ni. Sect 1 . G

98 . DfDERMA

fcipue morphoseos , Persoonii geYieris ideam , prae- ter spem^, tam eximie confirmant, iit ejus aptissi- mum nomen, a duplici peridtOy grati recipiamus. — Snb donii genere, admodum hybrido, tam hujus species columellatae, quam Didymia , Podaxones, Cauloglossa etc. in recentissima Syst. Veg. editio- ne conjunguntur. — - Blihi objici vereor, qiiod spe- cies quoque floccis prorsvs destifiitas (Liceas Auct.) tam in hoc, quam in duobiis sequentibiis generibus, admisi ; hae autem paucissimae semper ad infimas pertinent , in quibus flocci sensim ita rarescunt , ut frustra limites quaeras, Cum insuper omnibus cha- racteribus, tota vegetatione et toto habitu conve- niant, imum alterumve floccum ad genus distin- giiendum haud sufiicere mihi saltim perevidens est. Majoris utique ponderis est corollae praesentia apud plantas phanerogamas , sed non raro in ordine et genere corollato apetalae .species admittendae.

Trib. 1. LEANGiUM. Link, IMees 1. c. s.

STiPlTATA.

CHAR. Peridium stipite vero firmo distincto suffultum. Coiumella magua.

Obs. Peridium interins saepe obscurumj ut- pote valde fugax; exterius semper crustosum, ab interna gleba discretum. Status primordialis perfe- cta mesenterica et sub hac forma in multis ut hy- pothallus persistit v, c. D. stellari, glohidifero etc.

* Peridiis lentictdarihus , suhtus wnhilicatis.

O b s, His peculiare stipitem peridio fere ho- mogeneum et concoiorem esse.

1, D. steTlare\ fusco - expallens , stipite brevissimo incrassato , peridio lenticulari , subtus umbili- cato stellatim fisso reflexo, coiumella subrotun- da, sporidiis nigris.

"Ljcoperflon rafJialum. Linn. Spec. Pl. e. p. 1654. ex descw- ptioiie exacta. Rciz.! Scand,n. 1989. Didjm, steUare» Schrad,

DiDEiiMA 99

nov, gen, pl. p. 21. /, 5. /. 3^ 4. Diderma stellare. Pera, syn. p. 164. ^. S. p. 88.'" F>ies Si/mh, p. 14. ff^^ahl. Succ. n. 2280. Leaugium. Ll. - Nces Sysf. J. 109. Chcv. par. p, 333.

Perelegans, saepe serrato - gregarium , vestinjiis Mesentericae insidens. Stipes brevissimus ^ crassius- culus 5 compressus , deorsum attenuatus, basi mem- branulae dilatatae insidens. Peridium f/wp/^.r .' ; ex- terius crustaceum , firmum , clausum rimis albidis areolatum, dein in lacinias 5 — 8, intus aJbicanteg, sensim revolutas fissum; interius tenerrimum, spo- ridia obducens , his fatiscentibus evanescens. Colu- mella magna, depressa potius, quam obovata, alba, rufescens, ex qua radiatim egrediuntur flocci ara- neosi albi, Coioris inteujsitate variat, ruiescente et castanea ; JVahl. l. c. memorat varietatem panllo majorem, niorjcantem, minus regulariter deiiiscen- tem, latere interiori minus albicantem. Ad cortices dcjecios ahiegnos mucidos. Per toium Jcre annuin. (v. V.)

Obs. Synonymon Linnaeanum, fide Linn. fil. inventoris, ad stictidem radiatam relatum, ex de- scriptione luculenter lioc sistit.

2. D. y/ori/orwie, lutescenti-albidum, stipite gracili,

poridio spliaerico stellatim fisso refiexo, colu-

mella obconica , sporidiis nigrofuscis.

Sphaerocarpus floriformis. Bull. Champ. p. 142. /.311. Didj- mium. Schrad. l, c. p, 21. Diderma. Pers. syn, p, 164. Dec, fr, 2. p. 257. Leaugium, Chev, par, p, 333.

Habitu et crescendi modo ceterum cum priori convenit. Ad truncos Galliae (v. ic.)

3. jy. ujnhilicaium , albidum , siipite obesO;, peridio

subrotundo sut^tus umbilicato , laciniis demum

patentibus fisso, columella rufescente, sporidiis

purpureo - atris.

D. umbilicatum Pers. syn. p, 165. ^. S, p. SS. Sowmerf. ! Lapp. p. 240. Fl. Ban. t. 1972.,/*. 1. D. crassipes Schiim. Saell. 2, p. 196. (nomen aptius, fere antiqiiias et ceriius^sed m^^ receptum Persoonii praetulimus,

G 2

100 DiDEEMA

Subgregariqttt. Stipes breyis) crasstis, suibco^ nicns, albidus aiit rufescens» Feridinm externum crustacenm rugulosnm; sordicfe albidum, saepe de- Mscens in lacinias 4 — 5 demum patentes^ liaud re- volutas; internum aegre discernibiie» Golumella magna, rugulosaj gnimosa, pallescens, Ad corti- ^es FopuH, f^Sorhi^ Ahietis^^ etc^ raro, Autmnno se- riori (y. s.)

4». j), citrinum, citrinnm, stipite firmo laevi, pe- ridio hemispbaerico squamuloso deMsceute, co* lumelia spuria, sporidiis atro-fusGis.

physanim citrinnm SchumJ Sa^U, 2. p. 203. Fl. ^an, f. 1912. f. l. habitum fimgi nostri optime si^tit,

Sparsum. Stipes mediocris, crassiusculus, ae- qualis^ reetus (subiacurvus Schum.^ laevisj peridio concolor, qualis in hac sectione esse solet, et fere iiomogeneus. Peridium rotimdato - depresfeum , um* bilicatum, demum squamulosum, sed a gleba omni* no distinctum. Columella centraiis e flioccis conden^ satis formata^ sporidiis cincta concolor. Rarissime in foliis Mni(yrunu Aug. ,jOct." Scbum. (v. v.)

5. J9. lepidotum ferrugineo - lutescens , stipite graoi-

li, peridio globoso;, basi subumbiiicato squamo- so-deMscente, columelia spuria, sporidiis atris.

I^eaugitua lepidotura Dttm^ m Sfurm BeutschK ^* tlt» p.43# t^ 21^ QxQjmm I^ees Syst.. p, 114..

AfB.ne praecedentibus ; stipes vero longior; pe- ridiuim sessulatim nmipendum, ad basin remanens, a gleba vero generis more discretum, Columella oviformis, alba, a stipite fere libera, Flocci pauci, Ad igna putrida FagL In Gerntania. (v. ic»)

^ ss? peridiis suhglohosis,

6. D. glohullferum , peridio globoso albo dein nigri-

cante, stipite brevi crasso luteo-rufescente;, spo- ridiis nigricantibus , globulis lutescentibus im- mixtum.

^pEaerocarptis glotmllfeMis Sull, Chfttnp, p, IM. i. 4^. /. 3. Physariun Pers. ayn, p, 175. /, 3. /. 11, 12. Chtv, put. p^ 389. Trichia Hec, Jr, 2. p. 253»

Hypothallus albiis, tenuis, membranacena nut

saepe Mesentericae instar serpentis persistens. Sti-

jpites laeves cylindrici. Peridia a gleba omnino li-

pera, dein tota dilfVacta, evanescentia, omiuno ut

, in p. lepidoto , capillitio compacto forma servata

persistente (unde huic generi proximum). Globu-

lorum analog^iamin variis speciebus vidimus , v. c. in

D, valvatis etc, ; forsan columellam spuriam affmium

substitimnt. In plantis emortuis GaHiae, aut. (v. ic.)

7. D. rufipesy peridio globoso obovatoque subln-

teo, sdpite brevi striato aurantio - rufo , iibris

flavidis j sporidiis fusco-nig^ris,

Physarnm aurantiaciun ^ «ifipe» A. S. p, 94.

Situs sparsus 1. gregarius. Ex hypothallo sti-

f>ites assurofunt peridia saa aequantes aut aliquantu- um longitudine superantes e basi crassiori plus mi- nus attenuati, paene sulcati, modo iaxi semidecum- bentes, modo firmi erecti^ interdum subcompressi, ex aurantio rufi. Peridia forma varia , rugosa , te- nuia , facile squamulosa , mox lutea , mox aurantia, nitore rutiio cbalybeo haud raro micantia, ab inte- rioribus partibus cetemm libera, totaque i^itur a gleba e pulvere capillitioque compacta, prorsus il- laesa remanente, solubiiia. Fibrae satis parcae, va- gae^ crassae, flavidae, e columella spuria centrali diiformi concolori oriundae, In agro Nislciensi mi'- ntme infrequens injoliis^ stipulis, ramulis etc. suffoca-' tis post imbres , aestate.

5njtu loci Tidenur Phys. compactnm. Ehrenb.l Ber, p, 21 ♦(▼.ij

Trib. II. BOTRYOSA.

CHAR. Colimiella subnulla. Stipites spurii, laxi, parum evoluti, coalescentes. J^a^aniia, con- SestUy hypothaJh jtmcta,^

102 DIDERMA

OLs. Singularis haec tribiis, quae, uti reli- quae kujus generis, in duobus proxime sequentibus eximia repetitur, nec tantum plurimis notis, sed etiam vegetatione pecuiiari dignoscitur, Primitus liaud venose serpunt (normaiiter scilicet), sed geia- tinam sistunt moliissimam ( subflayam ) contiguam, ramulosam, Mucilaginis instar efflorescentem , quae vero maturescendo in piura discreta peridia trans- formatur. Stipites aiitem parum evoiuti, accidentaies fere, ut sobinde nulii, ab liypothalio; cujus indole gaudent, et inter se parum discreti, capiilares aut membranacei, laxi, saepius ramosi. Accedunt alii evidentes characteres, qui jure tribum inter Stipita- ta et Sessilia mediam constituant. Sic v. c. ob te- nuitatem stipitis columelia perspicua desideratiir. M- hilo tamen minus differentia Didermatis, Didijmii et Physari in horum tribu Botryosa optime fere ex- pressa est. Quantum enim non peridii tantum , sed mternae glebae quoque indole recedunt Diderma vernicosum, Didymium Spumarioides et Phi/sariim hi/a- linum .'

8. D. vemicostim, peridiis obovatis , externis cras- sis badiis nitidis , internis luteis , stipitibus ca- pillaribus brevibus laxis^ sporidiis nigricanti- bus.

Fnligo. Hall. Jtelv. w. 2135. junior aetas. ! Lycoperdon fragile» Bicls, Crxjpt. Brit, <.3. /. 6. Trith, arr, 6. IT^. p. 458. So-> loerh, /. 136. Trichia Intea. Trentep. in Roth. Cat, 1. p^ 230. Diderma ^ernicosum. Pers. Ohs. Myc, 1. p. 89. /.3. f, 7. Syn, p, 165. ^. S. p. 89. Fl. Ban, t. 1312, /. 2. Physar. Terpicosum. SchumJ Saell. 2, p. 206. Lini diss, 2. Wahl» Suec, n, 2279, Leocarpus vernicosus. Lini. diss. 1. p. 25. Nees Syst, f. 110, Grev,Crypt, Sect, t, III, optima, utroque peri- dio expresso.

h^ Ph» nitidum. Schum,! Saell. 2, p, 205,

Morphosis hujus speciei a mucilagine primaria

flava facillime observatur; remanet tenuis hypo-

thallus pallidus. Optime ceterum dignoscitur peri-

"dii exterioris rigiditate, fragilitate, nitore quasi

y^rniceo, irregulariter ad medium dehiscenti; in-

DlDEiiMA 103

teriori colore/ floccis albidfs, columella nuJJa. Va- riat vero stipitibus tenuibus Jpngioribus et brevio- ribus, immo nuUis ; albidis , flavescentibus etc. ; pe- ridii forma, colore rufescente, badio, lutescente. Situs semper fascicularis. (Jbique ad ram^iJos , Jolia, g^^amina, muscos a primo vere in serum auiumnum. (v. V.)

Obs. Lycoperdon parasiticum Wiiher, l, c, hnc qnoque per- tinere videtur, aut potius ad Leoc, spermoidem Link I.c, qiii, sal- tixn ex speciminibuii a me Tisis, peridiis magis rotundi* iuteis aJi- quantulum differt»

9. D, atrovirens, peridiis ovalibus, extemis crassis atris nitidis, internis pallidis, stipitibus brevi- bus capiilaribus laxis, sporidiis atrovirentibus. Fries Sj/mb. p, 13.

Valde priori affine, 'diversum forma, hypo- tliallo obsoleto omniumque partium colore. Stipes. albus. Sporidia pulcbre atrovirent. Ad cortices Be- tulae etc. autumno, raro. (v. v.)

10. D. obJongum , peridiis obovatis , externis tenui-

bus albidis laevibus, internis caesis firmis, sti-

pitibus submembranaceis laxis, sporidiis atris.

Spnmaria Didermoides. Achar, ! in Pers. Syn^ p. XX IX,^ Swartz in Vet. Av. Handl, I8l5. p, 110.

b. peridio interno indurato^ nigricante. ScTmm, Saeti, 2. p, 197. Fl, Dan, t. 1973. f. 1.

Spumariam omnino refert distinctissima species,

sed peridio discreto , absque cortice communi, ut et

externa facie, prioribus proxima. Jimior, observante

Scbmnaclier, cujus fungus praematurus exsiccatus

videtur, uti Spumaria eftusa granulata, flavo-fer-

riiginea: dein granula distincta mox in formam ob-

longam I. obovatam mutantur, quae stipitibus prima

confluentibus, demum distinctis submembranaceis al-

bidis^ hypotliallo effuso conjunctis, sunt inserta.

Praecipue eminet peridio externo membranaceo, lae-

vi, albido, facile integro aut laciniatim deciduo. Ad

folia, ramulos, stipulas etc. raro* Aestate, p'imoqu€

autumno, (v. s, ab Achar. commun.)

104 DIPEKMA

11« D. stipitatum^ peridiis snbglobosis cinereo-ni-

gricantibus, intnG loculosis?, stipitibus ramosis^

sporidiis nigris.

fieticalaria $if2Jpito/a , numma^ peremus ^ stipitibiis ratuOMS, pe*

Mcarpiis «ubglobosis iatiis locnlosis» Bull^ Champ. p. 89. #»

380. f» 3. Dec, fr. 2, p. 258. Piysarum. Chev» par, p^ 137.

Diderma ramosum. Pers, syn. p, 166. noc Schum.

Habitns generis et omnino tribns, ceteriim mi- nus cognitnm ; a Bulliardo tantum observatum, An vere perenne sit, dufeitatiir. Frimo albiim, mox lu- tenm, demum cinertjum nigrescens. Peridia minu- ta, ovoidea. Stipites evidentiores ^ fasciculati, hy- potballo membranaceo aibo. Fiocci reticulati, albi, nec alia adesse videntur locula. Ad ligna ptstriddjf BaUiae^ (v. ic.)

12« I>. Spumarioides , efiiisa, crustaceo - cobaerens^ "■ peridiis subrotundo-dilf ormibus , exteriori aibo,

interiori caesio, saepius in crustam cellulosam,

conSuentibiis j columelia spuria fibrisque aibis,

sporidiis atris.

^acilago cmstacea, alba. Mzeh. gen.pl. i. Q^f. 2. huc pO'»» tissimiim. Spnmaria alba. Schum, ! Saell, 2, p. 195. et buc potissimom: ReticuJaria hortensis* Bull, Champ. t, 424* i. 2* Reticul. alba Sowerh^ t. 280. — D. Spumarioides. Fries Sipnh,. €^ttst, ^. 20* Fl. Ban, t. 1978,/. 2.

Species nobiiissima , sui facile generis , Spuma-' rias evidenter conjungens, babitu et structura singu- lari. Hj^othalius efiusus, membranaceus contiguus^ laxus, liarius reperiuntur peridia sparsa, ovato- giobosa ^ omnino simpiicia ex bypotbaiio laxe stipi- tata; saepissime sessiiia fere in crustam perlatam, contiguam, tuberculosam confluunt et tum peridia propria fere obiiterantur; non vero ut in sequentium tribuimi speciebus in nnum peridium; sed in stra- tum ceilulosum, dissepimentis submembranaceis satis reguiaribus, passim pentagonis, abeunt. Saepe ta- men a se invicem discemi possunt ; conjuncta favum jninutum apum referunt! praecipue cum superior pars diffiracta est. In centro singuli peridii aut cel- Inlae wigit^r coiumelia cyiindrica alba, sporidiaque

DiDKKMA 105

aterrima fibris albis variegata sunt. Ad ramosj, jo- lia^ muscos, minime infrequetis , aestate, (v. v.)

FortentBm admirabiie, ad aKud genus yix aptius referendum. Structura multarum specierum iJidermatis.

13, />. ramosum, conglomeratum, atrofascum, peridiis

congestis rotundatis subsessiiibus nigris^ sporidiis

purpureoftiscis.

Spnmaria ramosa. Schum^ Saell, 2. p. 195« Did. Fl. Dan^ *. 1973,/. 2,

Observatur primitus mucilago citrina ramosa, ramulis complanatis, basi conjSuentibus. Peridia cru- staceo - coliaerent. Hinc et ob vegetationem prorsua D, vernicosi hoc loco inserendum fiiit; insigne, sed vivum plenius describendum. Ad truncos puirido& querchws^ Sept. (v. ic.)

Trib. lii. SESSILIA.

CHAR. Stipes nullus, Columella genuina. Sparaa aut gregaria, hypothallo evanido. (^Diderma Spumarioides sessile^ conglomeratum.)

Obs. Incolunt folia deciduaj ramulos etc. ~ Morphosis ad typum mesentericae , sed minus per- fecta et definita , quam in prima tribu. — Mucilago alha 5 ramosa et Micb. gen. t. 96. i. 3. ex hac regio- ne jimior est planta. — Peridium interius sem- per byalinum videturj sed a sporidiis translucenti- Dus color mutatur.

14. JD. Trevelyani^ sessile, ovato - globosum ^ peri-«

dio exteriori in lacinias plurimas regulares li-

neares subreflexas dehiscente^ interno obsoleto,

columella minuta, sporidiis nigris.

I.eaiigiiual TreyelyaBi. Grev^ Crypt, Scot. t^ 132, (Didym» Geaster^ sessile; globosom^ albom, panimfascesceiii», peridio «tel- latim rupto, colamella alba, Link. diss^ 2^ p. 42 loco iii iroQciti tautma recedit.)

A sequentibus eximie differt; habitu prorsus D, steUarisy at vere sessile , forma alia; laciniae plu-

106 DiDEHMA

res regulares. Sporidia pediceilata. Peridium in- ternum non observatum, sed tale adesse puto tam ob affinitatem, quam praecipue ob peridium exte- rius a gleba debiscente. In foUis Mnii ligulati , aw- tuinno. Trevelyan. (y. ic.)

15. D. ^Johomm, sessile , globoso - temispliaericum, peridio exteriori canclido, interno cinereo, colu- mella globosa, sporidiis fuliginoso -nigris.

Mucilago minima, crustacea , alba , grani panici magnitndine etc.

MicK gen, p,2lQ. I^ 96. f, 6. Lycogala. JSaUcr helv. n.

2143. Reticularia sphaeroidails a» Bull. Champ. p. 94. /.446. /. 2, Dec. fr. 2. p. 259. Physar. Chev. par. p. 339 ut in-

quirendum. Didymium candidum. Schrad. l, c. jj. 25. Di- derma globosum. Pers. disp. p. 9. t. 4.jf. 4, 5. Syu, p.l67. ^. S. p, 89, JDiftm, apud Sturm. l. c. t, 6, Grev. crypt,

Scot, 1. 122. Didym. globosnm. Chev.par,p, 334. t. 9,f. 28.

Gregarium, basi applanata liemisphaericum,

4^ lin. circiter latum; praeiiiature exsiccatum in glo-

buios rugosos abit. Peridium exterius crustaceimi,

fragile , frustulatim debiscens^ basi persistens ; inte-

rius tenue, membranacemn, subpersistens, cinereum

„aut rubens.'^ Columella (,jplacenta" Micbelio) yalde

prominens, alba, Flocci rari. Ad folia decidua etc*

aestate, autumno. \v. v.)

O b 8. Figura Bulliardi din anceps mihi yisa, cum etiam aliis ac- cedat, V, c. Didym. pJtysaroidi , Physaro miliaceo • huc referenda, cum circa Parisios ! frequens sit praesens et var. /9, 1. c, vix cum alia quam specie subsequente simili eomparari possit. Reliqnos ftui- gos, quibus accedit, nec in Gallia lectos novimus nec e suis princi- piis V. c. Didym, pfiysaroides a sna Reticularia nigra = Didymio lobato distinxisset Bulliard.

16. D. difforme, sessile^ difPorme, peridio exteriori candido^ interiori coerulescente, columella subglo- bosa, sporidiis faligineo-fuscis. — Sommerf, Lapp. p. 241.

Praecedenti simile; differt vero forma irregu- lari, peridio interno subreticulato, sporidiis fere um- brinis. In corticibuSy caulihus etc. aest» aut» (y* s.)

Obs. D. difforme Pers^. syn. p, 167. dubia planta ei varie interpretata. Columellam praesentem perlglbeot Lini et Somnierfelt;

JilDEPuVlA 107

nn]Iam jilhcrt, et Schwein. et Nees. Reticet Persoon , «ed ob locam in cauiibus Solani D. Liceoides^ nisi et alia , iniellectiim facile cre- dam. Plauta ab A. S, descripta est I>. cijanescens • Neesii forte ea- dem, sed coutra moirem tam obscure deliueata, ut citari uequeat.

17. D. testaceumy applanato - sessile, siibrotuiidum,

liemis2)liaericum, peridio exteriori columellaque

conlormi rufescenti - carneis, interiori violaceo,

floccis sporidiisque fuliginoso -nigris.

Did. testaceum. Schrad. l. c. p. 25. 1. 5. f. 1, 2. Chev.S par. p, 334, Diderma. Pers, syn. p. 167. A. S. p. 89, Re- ticul, «phaeroidalis. ^. Bull. l, c, p, 94, Dcc^ l. c,

Pulclirum, irreguiariter gregarium, raro con- fluens, basi applanatum, rotundatum, ^ lin. 1. pauUo ultra latum. Feridium exterius e statu primordiali albo, mox rubescenti-rubrum, dein rubellum 1. car- neo - albidum, irreguiariter dehiscens, laeve, secedens ; interius tenuissimum ,,dilute" aut fusco - violaceum, vertice deliiscens. Columella admodimi distincta, liemispliaerica , rufescenti - carnea , in speciminibus Cel. CHEVALLIER aibida. Ad cmihs, foJia deci- dua etc. passim, autumno, (v. v.)

Obs. Adsunt formae quaedam affines, at -vix distinguam, iiisi forsan specimina lignatilia a Mougeotio missa, quae stipite quodam spurio decumbente passim instructa sunt,

18. D. Liceoides, applanato - sessile , varium, peri- dio exteriori albo deciduo, interiori iioccisque

^ obsoietis, coiumeiia depressa testacea, sporidiis

atris. Licea, Serh. Wtndenow^!

Sparsum, variae figurae, rotundatum, oblongum, serpens ; peridium exterius modo vidi ^ sed fungum liujus esse generis minime dubitamus, cum iioc cru- staceum a gieba interna faciie dissiliat, basi tan- tum persistente subrufescente. Columeiia pius mi- nus prominens, testacea. Sporidia globosa, atra, Fioccos videre non contigit ; sed in variis aiiis ob- soleti sunt praecipue meianospermis ; (copiosiores contra adsunt in phaeospermis.) Ad caules planta^ rum exsiccatos, (v. s. etiam a Waiiroth etc. missmn).

108 BIBEIIMA

1§. D, depremimy sessile, orbiculare , depressmn, pe- ridio exteriori candido fugaci^ interiori cinereo, eolumella plana testaceo • pallida^ floccis spori- diisque fuscis,

Luculenter distiactum, praeeipue columella et

Soccis insolito copiosis, laxioribus; ceterum perinde

est, utrum in liac an sequente tribu coiloces; colu-

melia enim tam depressa, ut maculam facile dicas.

(In duobus subsequentibus peridium etiam intus basi

discolori g^audet, sed columellae faciem Kaec nou

ita prae se fert ut Did. depressi.) Gregarium, re-

gulare, eumorplium liemispliaerico-depressumj ap-

planatum. Peridium exterius erassum, crustaceum^

laeve, mox rero totum dissiliens, ut in Lqc statu

Physarum facile dicas. (Diagnosis Physari O^a"

canthae Sclium. in hunc statum quadrat). Peridium

interius satis persistens^ laevC;, fusco - cinereum^ apice

lacero - deMscens. Golumella sporidiis deflatis ap-

paret planiusculaj macularis. Ad ramulos decidms,

stipites Rtibi idaei^ saepe coUe^^mus. Aestate, aw-

tUTtino. (v. V.)

Obs, Invilus ex hoc genere exclacto JDidym^ complanatimi Schiad. , sed peridium a Schxadero descriptnm ^ cui fiocci adnati sant) non Didermatis est ; nisi exterins^ nt in priori cni tnm affine^ eicrannit^ hnjus generis esse ueqnit. Prorsns mihi incognitnm est ; Leangitim physaroides ^ sessile globosnm caudidum floccis fa-^ icis^ sporidiis atris, coInmeUa globosa. Lifti. diss, 1. p, 26. J» rami$ mortma. — MicA. 1, 96. f. 11

20. D. tricJiodeSy sessile, globosum et effusum, con-

natimi, peridiis fuscis dilabentibus, floccis den-

sis persistentibus fuscis^ columeliis parvis aggre-

gatis. Linh. diss. 2. p. 42. (Didym.)

,,Singularis species^ Piiysaro reticulato aMnis

et Tricliiis accedens. ** Floccis copiosis cum priori

convenit, Ad arhormn cortices in Silesia,

Obs. Inter plnres indescrlptas species bnjns sectiouis, non^ dnm adeo perfecte cognitas, ut hoc loco inserantur, servo speci-^ inina D. trichodi vegetatione cougrua , ab optimo Weinmauno missa^ qnae tamen colore albo recedont, hiuc T^rietatem conflaenteiQ i>. globon snspicor.

DlBEiiMA 109

Trib. iV. ADNATA.

CHAll. Stipes nuUus. Columella spuria aut nulla. Sparsa h conglomerata , ht/pothallo evanido.

Obs. Loco et vegetatione cum priori tribn congruunt; limites quoque utriusque tribus in qui- busdam speciebus difficiles.

21, D. mlvatum y sessili - adnatum ^ subelongatum, peridio exteriori tenui albo^ valvatim dehiscente, columella nuUa, fihris erectis albis, sporidiis atris.

Singularis species, cum Physaro sinmso ana- loga, forsan commutata. Sparsum, sed maciilis me- sentericae exaridae saepius conjunctum. Forma ad- modum varia, nunc subrotunda, saepius in lineas elongatas producta; in priori statu ut Phacidium^ in posteriori et quidem frequentius ut Hysterium dehiscit. Peridium exterius ab interiori apice sece- dit, ut iii D. contexto, unde duplici ratione bivalve> sed baud crassius est; interius apertum basi plana discolori subcarnea notatur. Praecipua vero diffe- rentia proteae speciei in floccis basi adnatis^ erectis, persistentibus, ut in Diderm, Spumarioide et Crate- riis nonnullis, inter sporidia atra puncta elegantia alha offerentibus posita est. Vidimus abortum praema- turum, in quo sporidia nigra ut puncta supra peri- dium album haud ruptum protruduntur. Ad ligna pinea^ cortices Alni, at rarum. Autumno seriori. (v. v.) 22, D. cijanescens, sessili - adnatum, subrotundo - dif- forme, peridio exteriori crasso albo , interiori caesio, columeila nulla , floccis sporidiisque ni- grofuscis,

Didenua diffonne. Alhert, et Schwetn» />, i90. non Sommerf» nec Pers. teste Link. (Nees Sijst, J\ 105. suiipecta.) Did, cyanescens. Fries Symb. Gasf,p. 19,

Irregulariter sparsum aut seriato *• gregarium> at non elongatum, sed subrotundo - angulosum, levi- ter convexum» Peridium externum calcareo - cru- stacenm, irregulariter dehiscens, squamoso - secedens,

110 DJDERMA

laeve, hitmidtim snbcaesmm^ siccmn candidum. In-^ teriiis diutiiis integrum persistit, tenerrimum, sem- per discretum. Hoc apud nos totius generis facile vulgatissimum , locis umbrosis irriguis vitas planias, €ic. praecipue Oxalidem Acetosellam, infestans, Ac" ^tate^ autumnoy immo perennans, (v. v.)

23. D. depJanaium, sessile, rotundatum, peridio ex* teriori crasso candido, interiori tenuissimo hyali- no, columella floccisquenuilis; sporidiis atrofuscis. a» laeve.

b» sulcis concentricis contortum, Moffm, JFl. Germ. e, t, 9. y, 2, a, Pers, syn^ ■p, 166.

Species majuscula. Forma subrotunda, e loco passim inaequaiis;, eximie deplanata. Peridium ex- terius crassum, crustaceum, giabrum, candidmn, ri- mose dehiscens, persistens ; interius tenuissimum, ab exteriori aegre secedens, ut obiter inspectum sim- plex videatur. Fila, si ad^int, prorsus latentia. Spo- ridia compacta;, peridio d^Mscente elabuntur, quo ba- sis peridii concava saturatiiis tinctas, sublutescens, denudatur. — b., miM non obvia , prorsus ceterum congruit et status accidentaliter aberrans videtur^ saltim in a, Iiaud admodum raro, sulcorum nulla vestigia. Supra muscosin ramisfagineis. Aestate{Y, V.)

O b s. Antecedentes species albae jam capilli- lio tantum recedunt, ut vix comparandae sint.

24. D. gramdatum, giobcsum, sessile, peridio ex-

teriori fiavo ; interiori tenui pallido^ columella

nulla, sporidiis compactis atris.

Spumaria granulata. Schum. ! Saell, 2, p, 196, Diderma. (^Fries in') FL Dan, t, 1980 fr^. 2.

Forma gaudet globuiari et colore flavo jam in ae- tate iuveniii ; specimina 3 — 4 pleriimque cobaerent, non tamen conglomerata sunt. Peridium exterius fjrmum, laeve, demum apice debiscensj interius etiam lutescens, sed tenuius et dilutius , fere albidum. Gleba sporidiorum compacta, atra^ vix elabenS; floc-

s DIDERMA 111

cjs latentibus. Supra ramulos y folia decidua m ;;/-

netis, auivmno. (v. v.)

Obs, D. ochraceuin Hoffni, 7. c. /. 9. y. 2. J. , licet spe- cimiua amic. Kunze miserit , tute determmare non valeo. Nesci- mus utrum columella, flocci etc. adsint, au deHiut. Si hoc, nul- los characteres distinctivos a D, granulato ofTert. Habitus vero, situs et color magis cum D. conglovieralo conveuit • at tum floc- C08 evidentissimos albos esse praetervisos haud excusari potest,

25. D. minutum , sessile , congiomeratum , peridiis

subreniformibus, exteriori fragili flavo^ interno

firmoatro, sporidiis compactis atris.

Spumaria minuta. Schum^ ! Saell^ 2, p. 196, Diderma. Fl, Dan, t. 1980 /. 1,

Ceteris minus, arcte in glomerulos 2 — 3 lin.

latos, rotundatoS;, hemisphaericos stipatum. Peridia

perexigua, capitulo aciculae fere minora; plerumque

reniformia^, exterius subdurum fragile opace luteum,

interius atrum! Flocci nulli adesse videntur. In

squamis dejectis sirohilomm Pini Abietis, aestatis jine,

(v. ic.)

26. Z>. conglomei'atum , sessile, congestum, peridiis

subrotundis, exteriori luteo, interno tenui pal-

lidiori, columeila fibrisque albis, sporidiis ni-

gricantibus.

Huc forte Did. ochraceum, Hoffm. JFl. Germ. Crypt. t. 9, f. 2. b. Lycoperdon luteum. Jacq. misc, austr^ 1, p, 138, i. 8»

Singularis biaec species ad D. Spumarioides pro- xime accedit; eadem adest columella alba, eadem fibrae albae glebam variegatam reddentes. Peridia eodem modo superne diffracta^ dimidiato - aperta, fa- cie Craterii; ceterum eximie diversum colore, mole minore, peridiis subdepressis^ semper distinctis, caes- pitulos minutos 1 — 3 lin. latos formantibus, hy- pothailo vix uUo. Ad stipulas, folia decidua , mu" scosy praccipue mnria in dumefis irriguis ad montium latera, frequens , aestaie. (v. v.)

27. D. contextum, sessile^ congestum , peridiis elon- gatis flexuosisj externis citrinis , internis flavo -

112 BIDERMA

^IMdisy columella nulla, fifoccis albis, sporidiift fuliginosis.

tHdema contesmm. Pers. Ohs. Myc^ 1, p, 89. Ditfm. 7. c» 2?. 1r9. optiiae. Piiy«ar«in. Pers. syn. ^» 168. ji, S. p, 91.

In greges minores congestnm, peridiis 1 — 2 lin. longis, compressis, flexnosis, contortis; extemo solito teniiiore, rnguloso, iaete flaVO| iuteriori mem- branaceo pallidiore, utroque superne iongitudinali- ter deiiiscente;, satis persistente. Columella vix ad* est, unde' credam, A. S. 1. c» de priori ioqui. Flocci internam glebam non ita variegatam reddunt ut in priori, ^dd cmiles herharmn siccoSf alihi rarius, Ae" iitate^ autumno. (v, v.)

28. I?» reticulatum j sessile, serpem, elongatum, flexuosum reticuiarumque, peridio exteriori au- rantiaco, inteiiori tenerrimo floccisque flavidis, columelia nulla^ sporidiis atrofiiscis. JPhys. reticulatttm, A. S, p. 90. f. 7, /. 2»

Primordia Iiujus speciei megentericam simpli- ciorem referunt, cujus vero venae non perfecte ex* pKcantur, sed ut fungiDi analogi (Didymium Ser- pula , TricMa Serpula) , maturescendo abrupta con- trahuntur in peridia valde versiformia eiongata> cur* v^ta aut flexuosa, simplicia et ramosa, passim ana* sfomosantia. Peridium exterius crustaceum, fragile, rugulosum , saepe rima iongitudinali dekiscens^ mar- gimfeus subreflexis ; iaterius tenerrimum fere pid. veimicosij cui et interna gleba satis similis. tnter folia coacervata, perraro» Aestate, (v. v.)

O b s. Tix credibile vid eatur, quod de hac spe- cie enarrandum est; nescio ipse, an oculis fldam. Eodem vero loco> quo eam inter folia coacervata legi, supra eosdem cumuios et in proximis stirpibus ade- rat D, vernicomim^ mediisque locis idem decumbens, sessile, latere deliiscens ut fatear, me de limitibus quam maxime dubium fuisse. Kes utique digna est, quam ulterius persequantur»

DJDYM1U3I 113

29. D. musctcola, sessile, flexuosum, peridio exter- no ^riseo, interno fiiscescente, floccis fiiscis, spo- ridiis atris. Link, diss. 1. p. 26. Columella deest, ex cliar. generico 1. c. Af-

fine dicitur D. difformi A. S. at a nostro D. cxja-

nescente satis discrepat. j, Longitudine 2 — 3 lin*

altum, Muscos ambit. *'

XIX. DIDYMJUM. Schrad. ex em.

SynonymaTJde sub Didermate, — Physariispecie» Pers, syn.p. 168, CHAli. Peridium membranaceum, tenue, ir- regulariter dehiscens aut fatiscens, tectum cortice (peridio externo, non discreto) adnato in squamulas furfuraceas aut villum farinosum mox fatiscente, Flocci vagi, peridio adnati, inter sporidia serpentes. Subdetermrnata , coJore albo - cinerascente , sporidits Juliginoso ~ atris, Columella sacpius praesens.

MORPHOSIS praecedentis generis , cui eidem proximum affinitate; verum omnium generum facil- lime distinctum ob superficiem furfuraceam aut fa- rinosam, ortam a cortice mox fatiscente. Gleba iii' terior in hoc genere numquam a peridio discedit ; flocci potius peridio undique adnati. — Habitus ma- gis Phx)sari ob peridium externum non discretum, sed cortice farinaceo saepiusque columella praesente seu eodem modo ac Aethalium a Reticularia, certo dignoscitur.

HJSTOKIA vegetationis quoque eadem ac in Didermate et Physaro. — Notata est hujus generis species apud Michelium (Mucilag. 5. t. 96. /. 5), sed non tute determinanda. Ceterum ad recentiora tem- pora paene neglecta simt. Cel. Schrader, auctor generis Didymii, sub hoc complectitur omnes M^^o- gastres columella instructos, adeoque et Didermata plurima. Nos habitum et peridii indolem respici- entes huc omnes Physareos extus furfuraceos retu- limus. Cohimella aut ejus rudimento saepius gaudent, sed tam in hujus quam prioris tribu botrijoidea sti- pes ob iaxam texturam in columellam assurgere nequit.

P. in.Seci. 1, H

' /

114 DIDYMIUM

Trib. I. STIPITATA. CHAR. Peridiuni stipite distiocto erecto fir- nmlo snffiiltiim. Colinnella saepissiine praesens. MorpJiosis compJetay forma regularis,

^ CLAVIFORMES , peridiis hemisphaericis aut lentiformibus, subtus excavatis jslanisve.

Sectio specierum , determinatu difficillimarum, ditissima. Vix tamen tot adesse puto, quot descri- ptiones Auctorum et specimina mifii Mnc inde rarius, ut pauca viva simul comparare licuerit^ viva obvia et sicca missa suadent. Quae descriptae et varie dispersae occurrunt, lioc loco colligan?^ magis p^^omi- nentes distinguam ceterumque conjuncto Mycologoruni studio commendem. Huc et Reticul, Itemisphaerica nonnullorum.

1. D, melanopus^ peridio hemisphaerico depresso erecto farinoso , subtus plano-umbilicato gri- seo;. stipite subulato coiumellaque nigris, spori- diis fusco - fuliginosis. Fries Symb. Gast. p. 25.

Gregarium. Stipes lineam longns, subuJatus, laevis, firiiius, glaber, niger , capitulo decitliio per- sistens. Peridium valde depressum;, orbicuiare «ub- tiliter farinaceum. Columella nigra adest distincta. Fiocci et sporidia fusco - fuiiginosa. Sic vivum de- scripsi, in siccis omnia peridia nunc deiapsa sunt, ut de novo inquirere non possim, an iloccorum co- lor peregrinus; cum video LinlLium floccos albos in sequente petere, Ad varias quisquilias in silvis de- ciduas^ apprime folia V^accinii Kitis ideae, Aestate,,

/?. D. clavtts, stipite substriato, peridio farinoso - villoso, subtus concavo nigro. Phy». clavus, A, S. p. 96. i, II. /.2.

Hujus characteres multum recedimt, Stipes sub- aequaiis^ substriatus. Peridia subtus nigra^ supra farina villosa densissima cinerea conspersa. Colu- meila, secundum Auctores, nulia. Sed ceterum ita toto liabitu congruunt, ut viva videnti vix in men-

DlDlMltJM 115

tem venire possit, ea esse separanda; locusque prorsus idem. Fingo itaque esse meram varietaiem in statu senili clescriptam. Locis prorsus simUihus (ia fol. Yaccin. yit. ideae natum pingitur) codcmquc tempore» (v. v !)

Obs. Cel. LEVK {diss, I» p. 27) tres fHslingixit «pecies fa- cile, nt ait, snb Phys, Clayo confusas , quae vero an hujns gene- ris sint, cum coiftex farinosus non indicetur, non certo inihi con- stat. Sunt :

a, Physar. sinuosumj globosnm et diflbrme, griseum, deplanatum,

stipite brevissimo fusco , floccis albis ! In foliiSf muscis^ ra-

misve, b# Ph, ClaviiSy globosum, deplanatum^ subtus imibilicatum gri-

seum, stipite mediocri fusco, floccis albis. Frequens in ra^

mis fagineis ct ahietinis dejectis, c. Ph. capitatum, globosum, subtus umbilicatnm griseum, stipite

mediocri fusco, iioccis albis. {Locus non indicafus.)

2. D. hemisphaericum , peridio hemisphaerico de- presso erecto albido -velato, subtus plano-um- biJicato, stipite brevi crasso albido, columella obsoleta, sporidiis nio^ro-fuligineis.

Reticularia hemisphaerica. Bvll, Champ. p. 93, t. 446. f !♦ Bec.fr, 2. p. 258. Sowerh, Fung. i, 12. (non bona , cir- cnmscissa pingitur et intus alba)» Phys, hemisphaericum. Chev. par, p, 258.

b. Phys. depressum» SchumJ Saell. 2. p. 202. — Fl. Ban^ t, 1972. /.2»

Statura praecedentis , tamen certe distinctum. »Stipes brevis, crassus^ substriatus,, albus basi incras- satus, fuscescens. Peridium quoad formam priori simile^, primo ob corticem tenuissimum albidum ci- nerascens, eo evanescente aut deterso fuscum. Cor- tice minus flocculoso ad Diderma accedit, cetenmi vero tota indoles et tenuitas hujus generis. — Optime convenit ceterum Schumaclieri fungus; sed spori- dia purpureo-ferruginea petit. Stipra stipulus, ra- mulos, folia decidua etc.yaestate, autumno. Mihi ra- rissime obvium. (v. v.)

3. D. marginatumy ^eridio hemisphaerico marginato submutante caesio - farinaceo, subtus umbiJicato, stipite elongato subsulcato cinerascentid ^ spori- diis atris.

H2

116 ^IDYMllTM

Thj». maff^natiiin. Schum. ! Saell^ 2. p^ 202.

Facies singidaris :, quare cum alio a me viS0 conjungere non potui; quatenus Tero a loco aljscon- dito pendeat, inquirendum, ^tipes «longatus, sur- sum attenuatus, albido - cinereus, basi fuscus. Peri- dioim superna convexum, subtus fere planum, mar- gine nunc acuto nuMc obtnso cinctum. In parte fi» hrosa Fagi silvaticae suh cortice^ Sept, (v. ic.)

Obs. Forsan alius hvqns status, magis lihere evolutus, Ph, didymium Schnia. l X, c. p» 203. Hujus stipes laxior, basi ex hy- potliallo fibriUosus , peridium subdidymum cinereum , squamulis al- bis — Situ con^esto ad tribom secundam accedit^ Item in ligno Fagi, Sept. (v, ic)

4, D. furfuracemtf peridio lenticnJari cernuo floc-

culoso - farinaceo albido-cinereo; columelia null«, stipite aibido laevi, sporidiis nigricantibus. ffhys. furfuraceum. Schum,! Saell. 2. p. 204. Descriptio te plerisque convenitj recedit sporidiis purpnreo-fusds, uec -mentio fit de peridio cernuo.

A ceteris iucuienter differt habitu PJi^, nu^ tantisj a quo cortice praecipue dignoscitur. Stipes aequalis:, graciiis, laevis, aibidus. Peridium non Ae- misphaericum sed gioboso-rlepressum, subtus umbi- licatum, proximis minus , cum cortice dense flocco- so - farinoso concoior. Coiumellam frustra quaesivi, ^d ligna putrida Fagi, passitn, autumno, (v* v.)

5. D. rufipes, peridio iiemispliaerico subtus umbi-

licato cinereo, squamuiis furfuraceis obsesso,

stipite firmo rufescente, sporidiis nigro-fuli-

ginosis,

Phys. squamulosum. Pers, syn. p. 174. (non Diderm. sqnamn-- losum^ A. S., quod Did. squamulosum Symh^ Gasf^)

Sparsum, Peridia majuscuia, orbicuiaria, «qua- mulis nitidis crassiusculis quasi farinacea, Stipes subcrassus rufus, Pers, l, c, Capituia juniora mol- lia flava. Stipes mediocris , firmus , rutiians ; peri- diorum interdum subnutantium cortex exterior in squamulas, soiito crassiores, furfuraceas soivitur, A. S. l. c. p. 96, Miiii gregibus minoribus stipite longiusculo obviam venit. M truncos prostratos Pini

DIDYMIUi>t 117

9tlvestri3y jyAhietis^* ^ rara species, Aestaie — hie/ne,

(Vi V.)

Obs. Trichia hemispJiaertca Trentep, t, c, p, 228, Per- soonio te»le Phys. nutans,. ob peridia ,,farina adspersa*' huja« po- fissimum generis est etquidem duobus praecedentibus afHnis. Stipe« peridio triplo longior, purpureus^ brnnueus, capillaris! Peridium he- misphaericum ^ album, nutans, cortice duriusculoy cuui frwtulatim dehiscit, non deciduo» In foliis quemeis ^ ramulis etc.

6. D. tigrinum, peridio lenticulari erecto subtus um-

bilicato nigro, squamulis furfuraceis Jlavoviren-

iibm obsesso 5 stipite elongato lutescente , colu-

mella fusca, sporidiis nigro - fuliginosis.

Didjmium tigrinum, Schrad, nov. gen. pl. p, 22. t. 6. f. 2, 3, Phys. Pers. syn. p, 174 ex Schrad» — Specim. ab ipso deter- miiiata aliena sunt,

^, Stipes crassiusculus, apicem versus obsolete at-

tenuatus, aurantiacus^ dein sordide flavus, basi in

membranulam expansus. Peridium lenticulare (ut in

omnibus sequentibus^nec pileato-kemisphaericum, evi-

denter umbilicatum, maturitate nigrum (junius lu-

tescens), squamulis subrotundis inaequalibus niten-

tibus coloris dilute flavovirescentis vei straminei ob-

sessum^ a vertice sensim ad basin usque in frustu-

la inaequalia diruptum. Columella convexo - sub-

irotunda^ saepe reniformis. Schrad, l, c. A. S. p. 96,

quorum fungus ,^ceterum ex omni capite convenit^'

columellam non viderunt, sed squamulas subtiles

pulverulentas. Ad ligna putrida ahiegna. (v. ic.)

Peregrina sub^ hujns nomiue iinditpie accepi. Phjs. tigrinran JF?. Dan, t. 1454, jT. 1, stipite rudiori, brevi, fuscescente tantom [recedit, nt saltim rarietas. Magis fere convenit Ph. albopunctatum Schuia, I^ sed stipes laxus,^ sqnamulae albido - caesiae..

T^ D. versipelle, peridio lenticulari basi umbilicato,

prima alWdo - pruinoso , dein castaneo nitidoj

stipite conico rugoso fulvo - pallido , coltmiella

fusca, sparidiis fuliginosa- atris,

Videtur inter species maxime^^insignes ; doleo

pauca modo lectas pecimina. Stipes lineam longus,